#Këshillë Profetike
I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
“Njihe Allahun në kohë rehatie dhe Ai do të të njohë në kohë vështirësie.”
(Transmeton Musnad Ahmad)
Ka diçka që shumica prej nesh e dinë mirë.
Kur na godet një fatkeqësi, kur sëmuremi, kur humbasim diçka të dashur, ose kur gjendemi në një krizë që nuk e prisnim, gjithçka ndryshon papritur.
Shtrihet sexhadja e namazit,
shtohen lutjet,
hapet Kurani,
dhe fjalët dalin nga zemra me sinqeritet dhe përulësi.
Kjo në vetvete është një mirësi dhe mëshirë, sepse tregon se zemra, sado larg të ketë qenë, e di se ku të kthehet kur rrugët ngushtohen.
Por ky hadith flet për diçka krejt tjetër.
Ai flet për njeriun që e ndërton marrëdhënien e tij me Allahun në kohë qetësie dhe mirëqenieje, kur gjërat janë të qëndrueshme dhe kur nuk ka asgjë që e detyron të lutet ose të adhurojë.
Kur falet jo sepse e shtyu një krizë, por sepse namazi është pjesë e jetës së tij.
Kur i lutet Allahut jo nga dëshpërimi, por nga dashuria dhe afërsia.
Kur lexon Kuran jo sepse bota po shembet rreth tij, por sepse është një ditë e zakonshme dhe Kurani është shoku i tij i përhershëm.
Fjala “Njihe” ka një kuptim të thellë: prezantoje veten tek Allahu me bindjen, adhurimin dhe përmendjen tënde të vazhdueshme.
Sikur Profeti ﷺ të thoshte:
Nëse je prej atyre që janë afër Allahut në ditët e rehatisë, atëherë kur të vijnë ditët e vështirësisë – e ato do të vijnë patjetër – nuk do të jesh një i huaj para derës së Tij.
Përkundrazi, mes teje dhe Zotit tënd do të ketë një njohje të mëparshme, një lidhje të fortë që është ndërtuar pak nga pak në ditët e qeta, kur askush nuk të shihte dhe kur asgjë nuk të detyronte të adhuroje.
Kjo e ndryshon mënyrën se si i shohim ditët e zakonshme.
Ditët kur nuk ndodh asgjë e jashtëzakonshme.
Ditët kur gëzon shëndet, siguri dhe stabilitet, dhe je i rrethuar nga ata që të duan.
Këto ditë nuk janë thjesht periudha pritjeje mes sprovave; ato janë mundësi të mëdha.
Çdo namaz që fal kur nuk je në vështirësi,
çdo faqe Kurani që lexon kur je në rehati,
çdo përmendje e Allahut në kohë qetësie,
çdo adhurim që e fsheh nga sytë e njerëzve,
të gjitha këto ndërtojnë një kapital afërsie dhe një lidhje me Allahun që do të të mbështesë kur sprovat të bëhen të rënda.
Rehatia që jeton sot nuk do të zgjasë përgjithmonë.
Kjo nuk është për të të frikësuar, por për të kujtuar një të vërtetë të jetës që e përjeton çdo njeri.
Prandaj ky hadith fisnik vjen si një thirrje e mbushur me dashuri dhe mëshirë:
Njihe Allahun tani.
Afrohu me Të tani.
Ndërtoje marrëdhënien tënde me Të tani.
Që kur të fryjë stuhia një ditë, të mos jesh duke e kërkuar për herë të parë, por të gjesh një Zot që e ke njohur në rehati dhe që e gjen pranë vetes në vështirësi.
🤲 Lusim Allahun të na bëjë prej atyre që e kujtojnë në bollëk ashtu siç e kujtojnë në vështirësi, të na dhurojë afërsi të vazhdueshme me Të në çdo gjendje dhe të mos na bëjë prej të pakujdesshmëve që e kujtojnë vetëm kur u vijnë sprovat.
🤲 O Allah, na bëj prej njerëzve të bindjes ndaj Teje në rehati dhe në vështirësi, prej njerëzve të afërsisë Sate në fshehtësi dhe në publik, dhe mos lejo që të jemi kurrë të huaj ndaj Teje. Amin.
