Ideja qendrore e artikullit:
Autori, një nga hartuesit më të spikatur të “Planit të Gjeneralëve”, pranon dështimin e qasjes izraelite në luftën në Gaza, duke kritikuar mungesën e një strategjie gjithëpërfshirëse që lidh objektivat ushtarake të deklaruara me mjetet reale të disponueshme.
Ai paralajmëron se vazhdimi i luftës pa vizion për “ditën pasardhëse”, i ndikuar nga interesa personale e politike, do të çojë në një katastrofë strategjike.
Pikat kryesore të artikullit:
Pranim i tërthortë i dështimit:
•Që prej 7 Tetorit, Izraeli po zhvillon një luftë pa strategji të madhe dhe pa vizion për fazën pas luftës.
•Operacioni “Qerret e Gideonit” nuk ka ofruar përgjigje për pyetjen thelbësore: si do të çojë në arritjen e objektivit?
•Humbjet po rriten, pengjet nuk janë liruar, Hamasi nuk është mposhtur, ndërkohë që Izraeli përballet me goditje të rënda politike dhe morale ndërkombëtare.
Kritikë ndaj ushtrisë dhe qeverisë:
•Ndryshimet në pozitat drejtuese (Shefi i Shtabit, Komandanti i Jugut) nuk mjaftojnë për të prodhuar rezultate.
•Ushtria ka neglizhuar mësimet e vjetra: ku ka popullsi armiqësore, aty luftëtarët janë të integruar me popullin, dhe fitorja është e pamundur në këto kushte.
Thirrje për reflektim historik:
•Autori citon librin “Strategjia e Madhe” të historianit amerikan John Lewis Gaddis, që thekson:
> “Dështimet më të mëdha ushtarake vijnë nga shkëputja mes qëllimeve dhe mjeteve.”
•Ai përmend luftën e Persisë kundër Greqisë në vitin 480 p.e.s., ku perandori Kserksi humbi pavarësisht epërsisë numerike, sepse neglizhoi realitetin e terrenit.
Kriza e brendshme politike:
•Netanyahu refuzon të marrë vendime për “ditën pas Gazës”, nga frika e konflikteve me aleatët ekstremistë si Smotrich.
•Rastet strategjike të humbura – si plani i Trump-it apo marrëveshja e pengjeve në shkurt 2025 – u flijuan për interesa politike.
Rezultat katastrofik:
•Që nga fillimi i operacionit “Qerret e Gideonit”, numri i ushtarëve të vrarë ka kaluar numrin e pengjeve që janë ende gjallë.
•Në kabinet nuk po zhvillohet debat serioz për alternativa, sidomos për çështjen e të burgosurve.
•Izraeli po paguan një çmim të lartë për mungesën e një strategjie dhe për dominimin e interesit personal mbi vendimmarrjen shtetërore.
Citatet më të forta nga artikulli:
“Që prej 7 Tetorit e deri më sot, Izraeli po lufton pa strategji madhore, pa diskutim për ‘ditën pas’, dhe pa lidhje mes qëllimeve dhe mundësive reale.”
“S’ka si të shmanget pyetja: Sa do të zgjasë kjo ‘fitore’? Cili është çmimi i saj? A ka rrugë më të mira se kjo?”
“Kudo që ka popullsi armiqësore, ka luftëtarë të maskuar, dhe kudo që ka luftëtarë, do të ketë sulme.”
“Netanyahu nuk është Kserksi (Ahshuerushi), dhe Izraeli nuk është perandoria perse.”
“Kur interesi personal vihet para interesit publik – interesi publik humbet gjithmonë.” – Barbara Tuchman
Koment analitik përmbyllës:
Ky artikull përfaqëson një dënim të hapur nga brenda vetë strukturave të sigurisë izraelite, ndaj dështimit të thellë në menaxhimin e luftës në Gaza.
Deklaratat e Gjiora Eiland nuk vetëm se rrëfejnë erozionin e kapacitetit për zgjidhje ushtarake dhe politike, por edhe nxjerrin zbuluar një Izrael që lufton pa busull strategjike, duke u endur midis manovrave taktike dhe llogarive pushtetare.
Pika më domethënëse në artikull nuk është analiza teknike, por pranimi se synimi për një ‘fitore të plotë’ është vetëm një slogan bosh, për sa kohë mungon një debat serioz që lidh realitetin me të mundshmen.
Autori: Gjiora Eiland – gjeneral në rezervë, ish-këshilltar i sigurisë kombëtare
Burimi: Portali hebraik “Walla”
