Mesazhi i Kuranit: Le të shohim çfarë thotë Kurani në këtë drejtim. Islami nuk është një fe e re. Ai pasqyron vazhdimësinë e besimeve dhe vlerave të të gjitha feve të shpallura. Zoti i dërgoi të Dërguarit e Tij, paqja dhe mëshira e Zotit qofshin mbi të gjithë ata, për të gjithë njerëzit në botë në kohë të ndryshme. Të gjithë këta të Dërguar erdhën me të njëjtin Mesazh, siç theksohet qartë në Kuran: “Ty [Muhamed] nuk të thuhet asgjë që nuk i është thënë të Dërguarve para teje” (41:43). Një i Dërguar i ri vinte vetëm kur Mesazhi i të Dërguarit të mëparshëm ishte humbur ose shtrembëruar. Të gjithë këta të Dërguar erdhën për të bashkuar njerëzit dhe jo për t’i ndarë ata, veçanërisht në rastin e Islamit. Pse? Arsyeja është shumë e thjeshtë: të gjithë njerëzit janë khalifa ose zëvendës të Zotit dhe, për rrjedhojë, janë vëllezër me njëri-tjetrin. Prandaj, ata duhet të jetojnë së bashku në paqe në këtë botë si vëllezër, për të siguruar mirëqenien ose falah-un (mirëqenien) e të gjithëve.
Duke pasur parasysh konceptet e një Zoti dhe të unitetit të njerëzimit në Islam, gjykimi i Kuranit është:
Njerëzimi u krijua si një komb i vetëm, por ata u ndanë për shkak të dallimeve mes tyre. (19-10)
Pyetja është: nëse ata u krijuan si një komb i vetëm, pse u ndanë? Edhe për këtë pyetje Kurani ka një përgjigje. Ai thotë:
Ata u ndanë edhe pasi njohuria u kishte ardhur, për shkak të padrejtësisë që ushtronin ndaj njëri-tjetrit. (24-14)
Kjo dije që u ka ardhur atyre përfaqëson një botëkuptim, i cili në kuadrin e paradigmave fetare përkufizohet si sistem besimesh dhe vlerash morale, ndërsa në ekonominë institucionale njihen si institucione dhe norma që drejtojnë sjelljen njerëzore.
Një nga qëllimet kryesore të të gjithë të Dërguarve që Zoti ka dërguar në këtë botë ka qenë t’i japin njerëzimit vlerat dhe rregullat e nevojshme të sjelljes. Këto rregulla tregojnë se si njerëzit duhet të sillen me njëri-tjetrin në këtë botë, në mënyrë që të mbizotërojnë drejtësia, ndershmëria, bashkëpunimi dhe solidariteti ndërmjet kombeve të ndryshme, grupeve të ndryshme shoqërore dhe brenda vetë familjes. Megjithatë, drejtësia, bashkëpunimi dhe solidariteti nuk kanë qenë gjithmonë të pranishme. Arsyeja, sipas Kuranit, është padrejtësia dhe shkelja që njerëzit u bëjnë njëri-tjetrit. Shkaku i kësaj padrejtësie janë interesat vetjake, padrejtësia, paragjykimi, shfrytëzimi, mosrespektimi i marrëveshjeve dhe detyrimeve, si dhe keqpërdorimi i pushtetit. Këta faktorë e kanë penguar bashkëjetesën dhe integrimin paqësor. Për ta përmirësuar këtë gjendje, Zoti ka dërguar të Dërguarit e Tij në këtë botë, përfshirë edhe Muhamedin, paqja dhe mëshira e Zotit qofshin mbi të. Allahu në kuran thotë:
Ne të kemi dërguar si mëshirë për njerëzimin. (21:107)
Mëshira nuk mund të qëndrojë bashkë me padrejtësinë, shfrytëzimin dhe ndarjen. Ajo mund të jetë vetëm me plotësimin e nevojave të të gjithëve, integrimin familjar, solidaritetin shoqëror, paqen dhe harmoninë. Kjo është ajo që nënkuptohet me mëshirë. Islami ka ardhur për të bashkuar njerëzit dhe jo për t’i ndarë ata. Kurani mbron unitetin e njerëzimit. Janë vetë njerëzit ata që kanë dështuar të krijojnë atmosferën e duhur për këtë qëllim.
Mesazhi i Sunetit: Kurani është vetëm një pjesë e mësimeve islame, pjesa tjetër është Suneti. Dhe gjykimi i Sunetit është gjithashtu shumë i qartë:
Më i miri prej jush është ai që është më i miri për familjen e tij, dhe unë jam më i miri për familjen time.”
Kjo familje nuk përbëhet vetëm nga myslimanët. Ajo përfshin të gjithë njerëzit, pa marrë parasysh nëse janë myslimanë apo jobesimtarë, të bardhë apo të zinj, të pasur apo të varfër, burra apo gra. Nuk ka asnjë dallim. Profeti (paqja qoftë mbi të) në hutben e lamtumirës tha:
“O njerëz! Dëgjoni, Zoti juaj është Një dhe babai juaj është një. Një arab nuk ka përparësi ndaj një joarabi, as një joarab ndaj një arabi, as një i bardhë ndaj një të zi, as një i zi ndaj një të bardhi, përveçse përmes devotshmërisë dhe sjelljes së mirë.”
Profeti (paqja qoftë mbi të) gjithashtu tha:“Tregoni mëshirë ndaj atyre që janë në tokë, që të ju mëshiroj Ai që është në Qiej.”
Të gjithë njerëzit janë krijesa të Zotit dhe janë të barabartë. Ata jo vetëm që duhet të trajtohen me dinjitet dhe respekt, por gjithashtu duhet të ndihmohen. Është detyra e një myslimani të bëjë më të mirën e tij për ta. Kjo është në thelb mësimi i Islamit në lidhje me bashkimin e njerëzimit dhe globalizimin. Vrasja e njerëzve, shkatërrimi i pasurive të tyre, rrënimi i tërë një vendi me armë shkatërrimi në masë, nuk mund të jetë në harmoni me mësimet e Islamit apo të ndonjë feje tjetër të shpallur.
