Falënderoni Allahun për një begati të madhe: praninë e një zëri që këshillon dhe përkujton në shtëpi.
Ai zë që të kujton kur harron, të këshillon kur gabon dhe shqetësohet për ty më shumë sesa shqetësohesh ti për veten.
Ndoshta herë pas here dëgjon fjalë si:
* “Kjo është haram.”
* “Kjo nuk lejohet.”
* “Mos e lër namazin e sabahut.”
* “A nuk janë muzika dhe këngët mëkat i vazhdueshëm?”
* “Ka hyrë koha e namazit, eja të falemi.”
* “Mbulesa jote ka nevojë për përmirësim.”
Ndonjëherë këto fjalë mund të na duken të rënda ose të bezdisshme, por në të vërtetë ato janë ndër begatitë më të mëdha.
Shtëpitë ku dëgjohet ende urdhërimi për të mirë dhe ndalimi nga e keqja
Janë shtëpi:
* Që i mbron kujdesi i Allahut.
* Ku qarkullojnë kuptimet e mëshirës.
* Ku pulson besimi.
Ndërsa shtëpia ku…
* Është dobësuar zëri i përkujtimit.
* Janë heshtur këshilluesit.
* Është rënduar urdhërimi për të mirë dhe ndalimi nga e keqja.
* Këshilla dhe udhëzimi nuk pranohen.
…ajo shtëpi është në një rrezik të madh.
Prandaj falënderoni Allahun që në shtëpitë tuaja ka njerëz që ju kujtojnë Allahun, sepse shumë njerëz janë privuar nga kjo mirësi.
Bekimi i këshillës së sinqertë brenda familjes
Në kohën tonë, shumë njerëz e lidhin lumturinë familjare vetëm me rehatinë materiale, komoditetin ose marrëdhëniet e qeta. Megjithatë, ekziston një bekim shumë më i madh që shpesh nuk vlerësohet sa duhet: prania e një personi në shtëpi që të kujton Allahun, të këshillon kur gabon dhe të ndihmon të ecësh në rrugën e drejtë.
Shpesh ndodh që prindërit, bashkëshorti, bashkëshortja ose një vëlla e motër të na tërheqin vëmendjen për një gabim. Në ato çaste, egoja jonë mund të ndihet e lënduar. Ndoshta mendojmë se po na gjykojnë ose po ndërhyjnë në jetën tonë. Por në të vërtetë, pas shumë prej këtyre këshillave fshihet dashuria, kujdesi dhe dëshira e sinqertë për të mirën tonë.
Islami i kushton rëndësi të madhe parimit të urdhërimit për të mirë dhe ndalimit nga e keqja. Një familje që e ruan këtë parim nuk është një familje e përsosur, por është një familje që përpiqet vazhdimisht të përmirësohet. Aty ku njerëzit këshillojnë njëri-tjetrin me urtësi dhe butësi, gabimet korrigjohen më shpejt dhe zemrat mbeten të lidhura me Allahun.
Nga ana tjetër, kur në një shtëpi askush nuk këshillon më askënd, kur gabimet shihen si diçka normale dhe kur e vërteta hesht nga frika ose indiferenca, atëherë familja fillon të humbasë një nga mekanizmat më të rëndësishëm të mbrojtjes shpirtërore. Heshtja përballë gabimit mund të duket si qetësi, por shpesh është shenjë e dobësimit të përgjegjësisë dhe kujdesit reciprok.
Kjo nuk do të thotë që këshilla duhet të jepet me ashpërsi ose poshtërim. Këshilla e dobishme është ajo që jepet me butësi, respekt dhe dashuri. Qëllimi i saj nuk është të tregojë se kush ka të drejtë, por të ndihmojë tjetrin të afrohet më shumë me Allahun dhe të largohet nga ajo që e dëmton.
Prandaj, nëse në shtëpinë tënde ka ende një nënë që të kujton namazin, një baba që të këshillon, një bashkëshort ose bashkëshorte që të ndihmon të përmirësosh sjelljen, apo një vëlla ose motër që të tërheq vëmendjen kur gabon, mos e shih këtë si barrë. Shihe si një dhuratë dhe një mëshirë nga Allahu.
Sepse shumë njerëz jetojnë në shtëpi ku askush nuk i kujton më Allahun, ndërsa ti ke pranë vetes dikë që kujdeset për jetën tënde të kësaj bote dhe të botës tjetër. Kjo është një nga begatitë më të mëdha që meriton falënderim dhe vlerësim.
Bekir Halimi
