Ato janë një vazhdimësi e një prirjeje të përgjakshme biblike që sundon mendësinë strategjike të qeverisë dhe ushtrisë izraelite.
(Miti i rremë)
- Gedeoni ishte një nga gjykatësit e bijve të Izraelit dhe historia e tij përmendet në Dhjatën e Vjetër.
- Populli izraelit ishte nën shtypjen e madianitëve.
- Gedeoni udhëhoqi izraelitët në një betejë kundër madianitëve me një numër shumë të vogël luftëtarësh.
- Ai filloi me një ushtri prej 32,000 burrash.
- Zoti i urdhëroi ta zvogëlonte numrin, duke përjashtuar ata që kishin frikë – duke mbetur me 10,000.
- Më pas u bë një tjetër provë, dhe në fund mbetën vetëm 300 burra.
- Ata e sulmuan kampin e madianitëve natën, duke i kapur në befasi – madianitët u përfshinë nga paniku dhe filluan të luftonin njëri-tjetrin.
• Kjo betejë, sipas pretendimeve të tyre, përfaqëson (pavarësisht fuqisë së tyre të madhe dhe krimeve naziste) idenë se fitorja nuk vjen nga forca ushtarake apo numri i mjeteve luftarake, por nga besimi dhe bindja ndaj Zotit.
“Karrocat e Gedeonit” mund të përdoren në mënyrë metaforike për të nënkuptuar një forcë shpirtërore, një fitore të papritur ose mjete që Zoti i përdor për të realizuar qëllimet e Tij.
Ato konsiderohen si vazhdimësi e një krimi gjenocidal që po ushtrohet kundër popullit palestinez në Rripin e Gazës për më shumë se 19 muaj, nën emra të ndryshëm me natyrë biblike të përgjakshme…
