Artikulli: “Njerëzit që do të kenë sukses në epokën e inteligjencës artificiale”
Artikulli i David Brooks paraqet gjetje që tregojnë se përdorimi i inteligjencës artificiale nuk e ka ulur domosdoshmërisht ngarkesën e punës. Përkundrazi, ai i ka shtyrë disa punonjës të kryejnë më shumë detyra, të punojnë në orare të shpërndara gjatë ditës dhe të mbikëqyrin njëkohësisht disa mjete dhe agjentë të inteligjencës artificiale.
Sipas artikullit, e ardhmja e njeriut nuk do të përcaktohet nga aftësia e tij për të llogaritur apo përmbledhur informacionin, por nga aftësia për të përcaktuar se çfarë ia vlen të ndiqet, çfarë e do me të vërtetë dhe drejt cilit qëllim dëshiron ta orientojë teknologjinë.
Artikulli paralajmëron gjithashtu për një ndarje njohëse në shoqëri: një grup do të ruajë iniciativën, kureshtjen dhe aftësinë për të gjykuar, ndërsa një grup tjetër do t’ua delegojë shumicën e veprimtarisë së tij mendore mjeteve të inteligjencës artificiale.
Koment nga këndvështrimi etik:
Rritja e produktivitetit mund të shndërrohet në një mekanizëm për rritjen e kërkesave ndaj punonjësit, në vend që të përmirësojë jetën e tij.
Prandaj, nuk mjafton të shtrojmë pyetjen:
“Sa kemi arritur të prodhojmë?”
Duhet të shtrojmë edhe dy pyetje të tjera:
* “Çfarë ndikimi ka kjo mbi njeriun?”
* “Kush e përfiton frytin e këtij produktiviteti?”
