Mërzia shenjë e moralit të dobët
Muhamed el-Abde
Në librin “Sahih Ibn Hibban” transmetohet se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të), duke përshkruar moralin e Profetit ﷺ, ka thënë:
“Veprat e tij ishin të vazhdueshme.”
Në një hadith tjetër ajo ka thënë:
“Veprat më të dashura për të Dërguarin e Allahut ﷺ ishin ato që bëheshin rregullisht.”
Me këtë, i Dërguari i Allahut ﷺ ka dashur të na mësojë që të jemi këmbëngulës dhe të vazhdojmë punën që fillojmë, të kemi durim dhe të mos dorëzohemi për arsye të vogla.
Pa dyshim, ky moral dhe kjo sjellje janë ndër shkaqet më të mëdha të suksesit të individëve dhe të shoqërive.
Fatkeqësisht, në kohët e fundit e kemi humbur këtë cilësi. Fillojmë një punë apo një projekt, por shpejt e lëmë përgjysmë. Ecim disa hapa dhe lodhemi.
Sa shumë projekte shkencore apo ekonomike janë nisur dhe pastaj janë ndërprerë, qoftë individuale apo kolektive. Pas ndërprerjes, ndryshojmë drejtim dhe fillojmë nga e para.
Shkaku kryesor i kësaj është se njeriu mërzitet shpejt dhe nuk kemi mësuar ende artin e bashkëpunimit. Duam rezultate të shpejta, pa durim.
Po të shfletonim historinë, do të shihnim se dijetarët tanë të mëdhenj nuk arritën aty ku janë pa këmbëngulje dhe durim.
Dijetarët e hadithit udhëtuan me vite të tëra, përballuan lodhje dhe vështirësi të mëdha. Të tjerë kaluan vite duke studiuar, duke menduar gjatë natës dhe duke analizuar çështje të ndryshme, derisa arritën sukses.
Edhe nëse mësojmë nga të tjerët, këtë cilësi e shohim te perëndimorët.
Një misionar i krishterë mund të jetojë me vite në një fshat të largët në Azi apo Afrikë, duke përhapur bindjet e tij, edhe pse rezultatet janë shumë të pakta. Megjithatë, ai nuk lodhet dhe nuk dorëzohet.
Po ashtu, disa gazeta dhe revista perëndimore botohen prej mbi njëqind vitesh pa ndërprerje.
Disa institucione të tyre kanë qindra vite ekzistencë dhe nuk kanë ndryshuar as formën. Për shembull, godina e kryeministrisë britanike ekziston prej rreth 250 vitesh.
Edhe projektet e tyre shkencore afatgjata janë të njohura, si fjalorët e mëdhenj të hadithit apo veprat historike që janë shkruar për dekada me radhë.
Kjo vazhdimësi e gjatë krijon përvojë të fortë dhe formon breza të edukuar në qëndrueshmëri.
Ndërprerja, përkundrazi, sjell vetëm zhgënjim dhe pendesë.
Allahu i Madhëruar na ka ndaluar të jemi si ajo grua që e prish fillin pasi e ka endur fort:
“Mos u bëni si ajo që e prish fillin e saj pasi e ka thurur fort.”
(En-Nahl: 92)
Po ashtu, transmetohet se Amr ibn el-As (Allahu qoftë i kënaqur me të), kur ishte sundimtar i Egjiptit, hipte mbi një mushkë të thjeshtë dhe kalonte pranë shtëpive të komandantëve dhe sahabëve.
Dikush i tha:
“Pse hip mbi këtë mushkë, kur mund të hipësh mbi kalin më të mirë në Egjipt?”
Ai u përgjigj:
“Unë nuk mërzitem me kafshën time, përderisa më mban barrën.
Nuk mërzitem me gruan time, përderisa më sillet mirë.
Nuk mërzitem me mikun tim, përderisa ruan sekretin tim.
Sepse mërzia është shenjë e moralit të dobët.”
