O njerëz!
Frika ndaj Allahut është gjëja më e çmuar që mbani në zemrat tuaja, më e bukura që shfaqni dhe më e mira që ruani. Zoti na ndihmoftë të mbetemi të lidhur me Të dhe të na japë shpërblimin e saj.
O muslimanë!
Këto janë ditët e muajit tuaj që po pakësohen dhe netët e shenjta që po shuhen. Ato janë dëshmitare të veprave tuaja dhe ruajtëse të asaj që keni bërë. Janë depo të punëve tuaja, të mbyllura e të mbrojtura, që do të hapen në Ditën e Kiametit:
يَوْمَ تَجدُِ كُلُّ نفَْسٍ مَّا عَمِلَتْ
“Në Ditën kur çdo shpirt do të gjejë atë që ka punuar.” Zoti juaj thërret: يـا عـبادي: إنـما هـي أعـمالـكم أحـصيها لـكم ثـم أوفـيكم إيـاهـا، فـمن وجـد خـيراً فليحـمد الله،
ومن وجد غير ذلك فلا يلومن إلا نفسه
“O robërit e Mi! Janë veprat tuaja: Unë i llogaris për ju dhe pastaj jua shpërblej. Kush gjen të mirë, le ta falënderojë Allahun; e kush gjen tjetër gjë, të mos fajësojë askënd përveç vetes.”
Ky është muaji juaj dhe ky është fundi i tij. Sa prej jush e prisnin dhe nuk arritën ta përfundojnë? Sa e shpresuan kthimin e tij dhe nuk e arritën?
Reflektoni mbi fundin e jetës dhe mbi mashtrimin e shpresave të gjata.
O vëllezër!
Nëse në zemrat tuaja ka ende ndjeshmëri dhe pranim të këshillës, dijeni se ka mbetur një pjesë e çmuar e muajit: dhjetë ditët e fundit. I Dërguari juaj, Muhammad ﷺ, i vlerësonte jashtëzakonisht shumë. Para tyre e përziente namazin me pushimin, por kur hynin dhjetë ditët e fundit, shtonte përkushtimin, largohej nga shtrati, zgjonte familjen dhe i thoshte Fatimes dhe Aliut r.a.:
ألا تقومان فتصليان
“A nuk do të ngriheni e të faleni?” Dhe lexonte fjalën e Allahut: وَأمُْرْ أهَْلَكَ بِالصَّلاةِ وَاصْطبَِرْ عَلَيْهَا لا نَسْألَُكَ رِزْقا ً نَحْنُ نرَْزُقُكَ وَالْعَاقِبةَُ للِتقَّْوَى
“Urdhëro familjen tënde për namaz dhe bëhu i durueshëm në të; Ne nuk kërkojmë prej teje furnizim, Ne të furnizojmë, dhe përfundimi i mirë është për të devotshmit.”
Kur hynin dhjetë ditët e fundit të Ramazanit, ai nuk linte askënd nga familja pa u ngritur për namaz.
O muslimanë!
Nderojeni kohën tuaj dhe vlerësojini çastet më të mira. Përgatituni për veten tuaj dhe mos e humbni kohën në gjëra të padobishme.
Shpresa e vërtetë nuk është vetëm dëshirë, por besim i shoqëruar me vepra të mira. Shpresa duke vazhduar në mëkat është mashtrim dhe humbje. Frika e vërtetë nuk është vetëm loti, por largimi nga ajo që e shkakton frikën.
O besimtarë!
Përgatituni, punoni dhe lutuni.
Aishja r.a., nëna e besimtarëve, e pyeti të Dërguarin e Allahut ﷺ: “O i Dërguari i Allahut! Çfarë të them në Natën e Kadrit nëse e arrij?” Ai tha:
“Thuaj: اللهم إنك عفو تحب العفو فاعف عني
‘O Allah! Ti je Falës, e do faljen, prandaj më fal mua.’”
Po, lutja është themel. Përpiquni në këto dhjetë ditët e fundit. Allahu thotë: وَ إذَِا سَ ـألََ ـكَ عِ ـباَدِي عَ ـنِّ ي فَ ـإِِّن ـي قَ ـرِي ـبٌ أجُِ ـيبُ دَعْ ـوَة َ ال ـدَّاعِ ـي إذَِا دَعَ ـانِ ـيِ فلَْيَسْ ـتجَيِبوُا لِ ـي
وَلْيؤُمِْنوُا بي لَعَلَّهُمْ يرَشُْدُونَ
“Kur robërit e Mi të pyesin për Mua, Unë jam afër; i përgjigjem lutjes së atij që më lutet. Le të më përgjigjen Mua dhe le të besojnë në Mua, që të jenë të udhëzuar.” (El-Bekare: 186)
Të gjithë janë robër të Allahut, por këta janë robërit e veçantë: ata që luten dhe presin përgjigjen me besim.
Kush e shijon lutjen, e ka zemrën të mbushur me qetësi, sytë me lot dhe shpirtin me përulësi. Kush nuk e shijon, ka humbur një dhuratë të madhe. O vëllezër!
Lutja e sinqertë hap dyer të mbyllura dhe Allahu i përgjigjet kujtdo që i drejtohet Atij.
Këto ditë janë të shenjta dhe të çmuara: dhjetë ditët e fundit, gjysma e natës, orët e fundit të saj, koha pas ezanit, momentet pas namazeve farz, çastet e lutjes, leximi i Kur’anit dhe tubimet për përmendjen e Allahut.
Mos i humbni këto mundësi.
Kujtoni Jakubin a.s., i cili humbi dy bijtë e tij, por nuk e humbi shpresën:
عَسَى اللهَُّ أنَْ يَأتِْيَنِي بِهِمْ جَمِيعا ً إنَِّهُ هُوَ الْعَليِمُ الْحَكِيمُ
“Shpresoj që Allahu do të m’i kthejë të gjithë; Ai është i Gjithëdituri, i Urti.”
Dhe Zekerijan a.s., i cili në pleqëri, me flokë të bardhë, nuk e humbi shpresën në Zotin e tij: وَلَمْ أكَُنْ بِدُعَائِكَ ر ِّبَ شَقِيًّا
“Unë nuk kam qenë i mjerë në lutjen drejtuar Teje, o Zoti im.”
Mos u nxitoni për përgjigjen e Allahut. Ai e do lutjen, durimin dhe kënaqësinë me caktimin e Tij. I Dërguari ﷺ ka thënë:
يستجاب لأحدكم ما لم يعجل، يقول: دعوت فلم يستجب لي
“Lutja e secilit prej jush pranohet përderisa nuk nxiton, duke thënë: ‘U luta, por nuk m’u përgjigj.’”
___________________
Përmbyllje me lutje
O Allah, Zot i qiejve dhe i tokës, Zot i Ramazanit dhe i Natës së Kadrit! Na i prano agjërimet, namazet, lutjet dhe çdo vepër të mirë që kemi bërë në këtë muaj. Nëse kemi gabuar, na fal; nëse kemi mangësi, plotësoji me mëshirën Tënde.
O Allah! Na bëj prej atyre që i lirove nga zjarri, prej atyre që i pranove dhe i afroje pranë Vetvetes. Mos lejo që ky muaj të largohet pa na falur mëkatet, pa na pastruar zemrat dhe pa na shkruar ndër të shpëtuarit.
O Mëshirues i Madh!
Na jep sinqeritet në fjalë dhe në vepra, qëndrueshmëri pas Ramazanit dhe zemra që të përkujtojnë në çdo kohë. Mos na bëj prej atyre që të njohën vetëm në Ramazan e të harruan pas tij.
O Allah!
Udhëzoji të rinjtë tanë, mëshiroji të moshuarit tanë, shëroji të sëmurët tanë, falja të vdekurve tanë dhe bashkoji zemrat tona në bindje ndaj Teje.
اللهم إنك عفو تحب العفو فاعف عنا
“O Allah, Ti je Falës, e do faljen, prandaj na fal neve.”
Pranoje lutjen tonë, sepse Ti je Dëgjuesi, i Afërti dhe Përgjigjësi i lutjeve. Amin.
