Nga Bessam ibën Halil El-Safedi
Në mesin e tragjedisë dhe errësirës që ka përfshirë Gazën, shfaqen dritëza që të rikujtojnë ligjet e përjetshme të drejtësisë hyjnore. Një prej këtyre ligjeve është parimi i shpërblimit të lidhur drejtpërdrejt me veprën: “Shpërblimi është nga lloji i veprës”. Kështu na mëson feja jonë dhe kështu e dëshmojmë në përditshmëri. Njeriu shpërblehet sipas qëllimit, përpjekjes dhe ndikimit të veprës së tij.
Lufta në Gaza nuk është vetëm një përplasje e armatosur, por edhe një skenë e madhe për të parë manifestimin e këtij ligji hyjnor. Është e habitshme sesi ballë për ballë me dhimbjen, vdekjen dhe humbjet, fytyrat e besimtarëve të durueshëm shkëlqejnë me paqe e qetësi. Ata që e pranojnë me kënaqësi vendimin e Zotit, gjejnë rehati në zemrat e tyre. Edhe nëse trupat janë të rraskapitur, zemrat u rrahin me qetësi. Kjo është një shpërblim i drejtpërdrejtë për durimin dhe besimin e tyre.
{Nuk ndodh asnjë fatkeqësi veçse me lejen e Allahut; dhe kush beson në Allahun, Ai ia udhëzon zemrën} [Et-Taghabun: 11].
Në anën tjetër, pakënaqësia, ankesa dhe dëshpërimi nuk e sjellin lehtësimin. Përkundrazi, edhe në kushte të mira materiale, zemra e njeriut i pakënaqur është e errët dhe jeta e tij e thartë. Kështu është drejtësia e Zotit – dhe askush nuk i shpëton.
Në këtë luftë kemi parë edhe njerëz të ndershëm që refuzojnë të kërkojnë ndihmë në mënyrë të pandershme, që përpiqen të jetojnë me pasuri të pastër e hallall. Dhe për këtë, Zoti i nderon, i pasuron me pak dhe u jep kënaqësi shpirtërore që asnjë pasuri nuk e blen. Ndërsa ata që hapin dyert e lypjes dhe shkelin kufijtë e moralit, përballen me poshtërim – në këtë botë dhe ndoshta më rëndë në tjetrën.
“Kush ruan nderin e vet, Allahu do ta ruajë; kush tregohet i përmbajtur, Allahu do ta bëjë të pavarur; kush tregon durim, Allahu do ta bëjë të durueshëm. Dhe askujt nuk i është dhënë një dhuratë më e mirë dhe më e gjerë se durimi.”
[Buhariu dhe Muslimi nga Ebu Seid el-Hudri]
“Njeriu nuk pushon së kërkuari nga të tjerët, derisa në Ditën e Kiametit të vijë pa asnjë copë mishi në fytyrë.”
[Buhariu dhe Muslimi]
Luftëtarët e Gazës janë shembulli më i gjallë i kësaj ligjësie hyjnore. Ata që vënë jetën përpara për hir të Zotit dhe mbrojtjes së popullit të tyre, janë të mbushur me qetësi dhe forcë që nuk mund të shpjegohet veçse me ndihmën e Zotit. T’i shohësh duke buzëqeshur në përballje me vdekjen, është dëshmi që flet vetë për vlerën e qëllimit dhe pastërtinë e qëllimit të tyre.
Po ashtu, drejtësia nuk mungon ndaj atyre që kanë përhapur kaos, plaçkitje dhe padrejtësi gjatë luftës. Disa janë ndëshkuar menjëherë, të tjerë do ta përballen në kohën e duhur. Asgjë nuk humbet në librin e drejtësisë hyjnore. Dhe ne e dimë se edhe nëse dikush shpëton nga drejtësia e kësaj bote, nuk do t’i shpëtojë gjykimit të saktë të Zotit në botën tjetër.
{Ndëshkimi i Ahiretit është më i ashpër dhe më i qëndrueshëm} [Taha: 127].
Edhe bamirësit, ata që ndihmojnë të tjerët pa interes, i sheh sot të respektuar, të mbrojtur, me emra që përmenden me mirënjohje. Ky është shpërblimi i Zotit për ata që lehtësojnë vuajtjen e njerëzve.
{Shpërblimi i botës tjetër është edhe më i madh, veç sikur ta dinin} [En-Nahl: 41].
Nëse ndalemi e i shikojmë këto ngjarje me mendje të hapur, do të shohim me sytë tanë shfaqjen e Emrave të Zotit: i Drejti, Gjykatësi, Mbrojtësi. “Ai nuk i bën padrejtësi askujt, por njerëzit i bëjnë padrejtësi vetes” [Junus: 44].
Kjo botë është vendi i provës dhe i veprës. Bota tjetër është vendi i shpërblimit. Por edhe këtu Zoti nuk i lë gjërat pa shenjë. Dhe ne presim – jo si të dëshpëruar, por si besimtarë – që dënimi hyjnor të bjerë mbi zullumqarët, tradhtarët dhe ata që braktisën të drejtën. Edhe nëse nuk e shohim vetë, premtimi i Zotit është i vërtetë:
{Prandaj duro, se premtimi i Allahut është i sigurt. E nëse të tregojmë ty ndonjë pjesë të asaj që u kemi premtuar atyre, ose të marrim jetën tënde para kësaj, ata do të kthehen tek Ne} [Gafir: 77]
