Në librin e tij “Kthimi në Mekë”, autori ekstremist hebre Avi Lipkin shkruan:
“Një mysliman nuk e lë fenë e tij lehtë. Le të jetë finesa e një gjarpri ndërsa futesh në zemrat e myslimanëve. Ai duhet të anestezohet para se të hapë barkun, siç bëjnë kirurgët; ta mbytësh në dëshira dhe të lëshosh instinktet e tij derisa të bëhet një qenie e deformuar e papërshtatshme për asgjë.”
Ai gjithashtu pohon:
“Kufijtë e Izraelit të Madh nuk ndalen në brigjet e Jordanit. Meka, Medina dhe Mali Sinai janë fillimisht pjesë të trashëgimisë hebraike që duhet të rimarren, dhe kontrolli i Mekës është çelësi për thyerjen plotësisht të shtyllës kurrizore të Islamit.”
Avi Lipkin e ndërton vizionin e tij tronditës në “Kthimi në Mekë” mbi tre shtylla kryesore, të cilat ai beson se janë të mjaftueshme për të ndryshuar fytyrën e Lindjes së Mesme dhe për ta nënshtruar plotësisht atë. Këto shtylla pasqyrojnë një përzierje të ideologjisë ekstremiste fetare dhe strategjisë ushtarake:
“Rishkrimi i Gjeografisë Fetare” (Meka është Sinai)
Kjo është shtylla më e diskutueshme dhe e çuditshme në librin e tij. Lipkin pretendon se Mali i vërtetë Sinai (ku Moisiu mori urdhërimet) nuk është në Egjipt, por në Arabinë Saudite veriperëndimore (zona Jebel al-Lawz).
Qëllimi: Përmes këtij pretendimi, ai përpiqet të krijojë një “të drejtë fetare dhe historike” për hebrenjtë në Gadishullin Arabik, duke hapur rrugën për të pretenduar tokat saudite si pjesë të trashëgimisë së lashtë hebraike.
“Fragmentimi i Shteteve të Mëdha” (Strategjia e Kaosit)
Lipkin argumenton se mbijetesa e Izraelit varet nga shndërrimi i vendeve arabe përreth – veçanërisht Arabisë Saudite, Egjiptit dhe Irakut – në mini-shtete sektare dhe etnike ndërluftuese.
Mekanizmi: Mbështetja e pakicave, provokimi i konflikteve sektare dhe shfrytëzimi i krizave ekonomike për të çmontuar ushtrinë egjiptiane dhe për të kontrolluar fushat e naftës së Gjirit, duke i lënë këto vende të zhytura në konflikte të brendshme për dekada.
“Aleanca e Sionizmit dhe Sionistëve të Krishterë”
Në vizionin e tij, Lipkin mbështetet në mobilizimin e miliona të krishterëve ungjillorë në Perëndim, duke i bindur ata se “Kthimi në Mekë” është një profeci biblike që i paraprin “Fundit të Ditëve”.
Përfundim: Ai nuk kërkon vetëm një luftë izraelite, por një luftë të kombinuar kryqtare-sioniste që synon kontrollin e dy xhamive të shenjta, duke e konsideruar atë një “goditje nokautuese” që do të shembte shpirtin moral dhe politik të botës islame.
