Pas natës së 27-të
Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të Dërguarin tonë Muhamedin, mbi familjen e tij dhe mbi të gjithë shokët e tij.
Vëllezër dhe motra të nderuar,
Allahu i Madhëruar na kujton në Kuran se adhurimi nuk ka një kufi të përkohshëm, por vazhdon gjatë gjithë jetës së njeriut. Allahu thotë:
﴿وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ﴾
“Adhuroje Zotin tënd derisa të të vijë siguria (vdekja).”
Kjo do të thotë se adhurimi i muslimanit ndaj Allahut vazhdon deri në momentin e fundit të jetës së tij. Ramazani është një nga sezonet më të mëdha të adhurimit, një mundësi e madhe për t’u afruar me Allahun dhe për t’u furnizuar me vepra të mira.
Megjithatë, nga gabimet që janë përhapur tek disa njerëz është se kur kalon nata e 27-të e Ramazanit, shumë prej tyre fillojnë të dobësohen në adhurim, duke menduar se Nata e Kadrit tashmë ka kaluar. Ky është një gabim dhe kjo për disa arsye.
Së pari, duhet të kujtojmë një parim të madh në Islam:
الأعمال بالخواتيم
“Veprat vlerësohen sipas përfundimit të tyre.”
Kjo do të thotë se rëndësi të madhe ka mënyra se si e përfundon njeriu një vepër. Prandaj muslimani duhet të përpiqet që fundi i Ramazanit të jetë edhe më i mirë se fillimi i tij.
Së dyti, Ramazani i tëri është një sezon i madh për përpjekje në adhurim. Edhe nëse dikush mendon se Nata e Kadrit mund të ketë kaluar, kjo nuk e zvogëlon vlerën dhe mirësinë e pjesës tjetër të muajit. Ramazani mbetet një muaj i mbushur me mëshirë, falje dhe shpërblime të mëdha.
Së treti, të gjitha netët e dhjetëditëshit të fundit janë të mundshme që të jenë Nata e Kadrit. Prandaj muslimani nuk duhet të kufizojë përpjekjen e tij vetëm në një natë, por të përpiqet në të gjitha këto netë.
Së katërti, edhe pse Allahu na ka treguar se:
﴿لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ﴾
“Nata e Kadrit është më e mirë se një mijë muaj”,
mirësia dhe bujaria e Allahut janë shumë të gjera dhe nuk kufizohen vetëm në një natë. Allahu shpërblen robërit e Tij për çdo vepër të mirë që bëjnë.
Së pesti, nëse robi përpiqet në fillim të muajit të Ramazanit, zakonisht besimi i tij rritet dhe bashkë me të rriten edhe veprat e mira. Prandaj është më e përshtatshme që në fund të muajit ai të jetë edhe më i përkushtuar në adhurim, në lutje, në kërkim faljeje dhe në kërkim të së mirës.
Nëse ndodh që njeriu të ndjejë dobësi apo plogështi në fund të Ramazanit, atëherë ai duhet të kthehet tek Allahu, të rishikojë veten e tij, të pendohet, të kërkojë falje dhe të shtojë lutjet e tij.
Sepse momentet e fundit të Ramazanit janë nga momentet më të vlefshme dhe më të çmuara.
Allahu na bëftë prej atyre që e përfundojnë Ramazanin me vepra të mira, na e pranoftë agjërimin dhe adhurimet tona, dhe na bëftë prej atyre që e arrijnë mëshirën dhe faljen e Tij.
