Në një kohë kur turizmi historik dhe vizitat në vendet arkeologjike janë bërë pjesë e përditshmërisë, një pyetje thelbësore lind për besimtarin: si duhet të sillet ai kur përballet me gjurmët e popujve të shkatërruar?
Historia e kalimit të Muhamedit ﷺ nëpër vendbanimin e popullit të Themudit jep një përgjigje të qartë dhe të thellë.
Një ndalesë që nuk ishte turistike
Gjatë rrugës për në betejën e Tebukut, i Dërguari i Allahut ﷺ kaloi me sahabët në zonën e El-Hixhr, vendbanimi i popullit të Themudit një popull që u shkatërrua për shkak të mohimit dhe tiranisë së tij.
Sahabët, si çdo njeri, u afruan te ato shtëpi, morën ujë nga puset dhe filluan të gatuanin. Por reagimi i Pejgamberit ﷺ ishte i menjëhershëm dhe i papritur: ai i ndaloi.
Transmeton Abdullah ibn Umeri (Allahu qoftë i kënaqur me të):
“Kur njerëzit zbritën në vendbanimin e Themudit, ata morën ujë nga puset e tyre dhe gatuan me të. I Dërguari i Allahut ﷺ i urdhëroi që ta derdhnin atë që kishin gatuar dhe t’ua jepnin brumin deveve, pastaj u larguan prej aty.”
(Sahih el-Buhari, nr. 3378; Sahih Muslim, nr. 2980)
Ky veprim nuk ishte thjesht ndalim praktik ishte një mesazh.
Mos hyni… përveçse duke qarë
Pejgamberi ﷺ vendosi një parim të qartë për raportin e besimtarit me vendet e dënimit:
“Mos hyni tek këta të dënuar, përveçse duke qarë. Nëse nuk qani, atëherë mos hyni fare, që të mos ju godasë ajo që i goditi ata.”
(Sahih el-Buhari, nr. 433; Sahih Muslim, nr. 2981)
Kjo nuk është vetëm një thirrje emocionale. Është një orientim shpirtëror: këto vende nuk janë për kureshtje, por për reflektim.
Mesazh kundër banalizimit të historisë
Në një transmetim tjetër, kur disa sahabë hynë për të parë vendin nga afër, Pejgamberi ﷺ reagoi ashpër:
“Pse hyni në vendin e një populli mbi të cilin ka zbritur zemërimi i Allahut?”
Kur njëri prej tyre tha: “Ne po habitemi prej tyre”, ai ﷺ u përgjigj:
“A të mos ju tregoj diçka më të habitshme se kjo? Një njeri nga vetë ju ju tregon për atë që ishte para jush dhe atë që do të vijë pas jush! Qëndroni të drejtë dhe përmirësohuni…”
(Musned Ahmed, hadithi i Amir ibn Sa’d; shih gjithashtu në literaturën e hadithit të saktë)
Këtu zhvendoset fokusi: nga kurioziteti historik te përgjegjësia personale.
Një etikë që sfidon kohën moderne
Mesazhi është i qartë dhe sfidues për kohën tonë:
* Rrënojat nuk janë për t’u admiruar, por për t’u kuptuar.
* Historia nuk është spektakël, por paralajmërim.
* Dhe dënimi nuk është thjesht e kaluar—por një mundësi që përsëritet.
Pejgamberi ﷺ nuk i ndaloi njerëzit thjesht të hyjnë fizikisht. Ai i ndaloi të hyjnë me zemra të pandjeshme.
Çfarë duhet të mësojmë sot?
Në një botë ku vendet e shkatërruara shpesh kthehen në destinacione turistike, mesazhi pejgamberik mbetet i fortë:
* Mos e shiko historinë si argëtim.
* Mos u mahnit nga ajo që ishte ndëshkim.
* Dhe mos harro se çdo rrënojë është një histori që dikur ishte jetë.
Në thelb, mësimi nuk është për Themudin.
Mësimi është për ne.
Sepse pyetja nuk është: çfarë ndodhi me ta?
Por: çfarë mund të ndodhë me ne?
Bekir Halimi
