Netzan Alon, koordinator i çështjeve të robërve dhe të zhdukurve në qeverinë e pushtimit, zbuloi se boshllëqe të mëdha informative shoqëruan depërtimin e ushtrisë në Jabalia gjatë tetorit 2023, fazë në të cilën u vranë shumica e robërve që kishin mbërritur gjallë në Gaza.
■ Ai sqaroi se ekipi i tij, i cili përfshinte 2500 pjesëtarë, punoi për dy vjet mes kaosi të madh dhe ndryshimeve të vazhdueshme në vendndodhjet e mbajtjes së robërve, gjë që e bëri jashtëzakonisht të ndërlikuar procesin e gjurmimit të tyre.
■ Me orët e para të operacionit “Tufani i Aksës”, u ndërpre komunikimi me 3146 izraelitë, para se të zbulohej se një pjesë e madhe e tyre ishte vrarë ose ishte fshehur, ndërsa fati i të tjerëve mbeti i paqartë për muaj të tërë.
■ Pas hetimesh të gjata, numri përfundimtar i robërve u përcaktua në 251 persona, para se të shtoheshin edhe ata që Hamasi i mban peng prej vitesh.
■ Alon e përshkroi 7 tetorin si një tronditje të gjithanshme që goditi ushtrinë dhe shtetin njëkohësisht, duke theksuar se askush nuk ishte në gjendje të shihte të gjithë panoramën në ato çaste.
■ Ai pranoi se robërit nuk ishin prioritet në ditët e para të luftës, çka çoi në vrasjen e një numri prej tyre si rezultat i bombardimeve jo të sakta dhe mungesës së informacionit.
■ Viktima e parë ishte ushtari i zënë rob, Tamir Nimrodi, i cili u vra nga bombardimi i shtëpisë ku mbahej, pa e ditur ushtria. Ndërkohë, robër të tjerë shpëtuan, pavarësisht se vendet ku mbaheshin u tronditën dhe pësuan shembje të pjesshme.
■ Hyrja e forcave në Jabalia shkaktoi zhvendosjen e robërve drejt lindjes, për në Shuxhajë, gjë që krijoi boshllëqe të reja në informacion dhe e pengoi ndjekjen e tyre me saktësi.
■ Alon konfirmoi se shumica e robërve që u vranë më vonë, vdiqën gjatë kësaj faze që përkoi me lëvizjen intensive tokësore.
■ Ai shtoi se shumë familje u informuan për “shenja jete”, përpara se të bëhej e qartë më pas se bijtë e tyre kishin qenë vrarë që më herët.
