Dy studiuesit izraelitë, profesori Eli Podeh dhe doktori Eitan Shai, vlerësojnë se mbështetja e tepruar te forca ushtarake nuk është më e mjaftueshme për arritjen e objektivave të Izraelit në përballjen me Iranin dhe aleatët e tij. Sipas tyre, përvojat e viteve të fundit kanë treguar se goditjet ushtarake nuk çojnë domosdoshmërisht në dorëzimin e kundërshtarëve ose në përfundimin e konflikteve.
Autorët propozojnë një qasje alternative, e cila bazohet në dobësimin e kundërshtarëve nga brenda përmes mjeteve politike, të sigurisë dhe ekonomike, si dhe në mbështetjen e ndryshimeve të brendshme në arenat e ndryshme, në vend që fokusi të jetë vetëm te përdorimi i drejtpërdrejtë i forcës ushtarake.
Në këtë kuadër, ata bëjnë thirrje për:
▪️ Mbështetjen e proceseve të brendshme që synojnë kufizimin e ndikimit të Hezbollahut në Liban dhe forcimin e institucioneve shtetërore, veçanërisht të ushtrisë libaneze.
▪️ Shfrytëzimin e kundërthënieve dhe ndarjeve të brendshme në Jemen përmes mbështetjes së forcave kundërshtare të Huthive.
▪️ Mbështetjen te veprimet e tërthorta, operacionet e fshehta dhe ndikimi politik afatgjatë, në vend të përballjes së hapur ushtarake.
Artikulli pasqyron një prirje që po shfaqet në disa qarqe të mendimit strategjik izraelit, sipas së cilës “forca e ashpër” (hard power) nuk mjafton më për të siguruar nivelin e dëshiruar të parandalimit dhe ndikimit, ndërsa arritja e objektivave strategjike kërkon përdorimin e mjeteve politike, ekonomike, informative dhe të sigurisë, më komplekse dhe më afatgjata.
✍️ Përmbledhje e artikullit: “Forca izraelite nuk ka më ndikim mbi armikun: Çfarë duhet bërë?” nga profesori Eli Podeh dhe doktori Eitan Shai.
