Të nderuar besimtarë!
Një ditë, i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) u tha shokëve të tij:
— “A e dini kush është i falimentuari i vërtetë?”
Shokët e tij iu përgjigjën:
— “Është ai që ka humbur pasurinë dhe pronat e tij, pra ai që ka dështuar e mbetur pa gjë.”
Por i Dërguari i Allahut tha:
— “I falimentuari nga umeti im është ai që në Ditën e Kiametit vjen me namaz, agjërim dhe zekat, por ndërkohë në dynja ka sharë njërin, i ka bërë shpifje tjetrit, ia ka marrë pasurinë një tjetri, ka derdhur gjakun e dikujt, ka rrahur tjetrin. Nga veprat e tij të mira do t’i jepen atyre që u ka bërë padrejtësi. Nëse veprat e tij të mira mbarojnë para se të shlyejë borxhin e padrejtësive, mëkatet e atyre që ka dëmtuar do t’i ngarkohen atij, dhe më pas do të hidhet në zjarrin e Xhehenemit. Ky është i falimentuari i vërtetë.”1
Vëllezër të dashur në besim!
Shkaku kryesor i të gjitha padrejtësive në familje, shoqëri dhe në botë është shkelja e së drejtës së tjetrit. Fatkeqësisht, kjo ndodh nganjëherë nga zakoni, nganjëherë nga pakujdesia apo harresa, e nganjëherë edhe me qëllim të keq. Ruajtja e jetës, fesë, pasurisë, mendjes dhe brezit është ndër parimet themelore të Islamit. Këto të drejta janë të shenjta dhe të paprekshme para Allahut. Shkelja e tyre është një padrejtësi e rëndë dhe një barrë e madhe para Tij.
Të dashur besimtarë!
Shkelja më e rëndë e të drejtës së tjetrit është marrja e jetës së një njeriu. Për fat të keq, sot zullumqarët sionistë e kryejnë këtë krim para syve të botës. Paralajmërimi i Zotit tonë është i qartë:
“Kush vret me qëllim një besimtar, shpërblimi i tij është Xhehenemi ku do të qëndrojë përgjithmonë. Allahu është zemëruar me të, e ka mallkuar dhe i ka përgatitur një dënim të madh.” (Kur’an, 4:93)2
Detyra jonë është të mos heshtim përballë padrejtësive në botë, sidomos në Gaza, dhe të shtojmë ndihmën tonë materiale e shpirtërore për të shtypurit.
Vëllezër të respektuar!
Ndryshimi i pjesëve të trashëgimisë që ka caktuar Allahu, pa marrë pëlqimin e ndërsjellë, është në kundërshtim me drejtësinë hyjnore. Të privosh vajzat nga trashëgimia, apo vajzat të mos jenë të kënaqura me pjesën që u ka caktuar Zoti, është shkelje e të drejtës së tjetrit. Shkelja e kufijve të pronës, grabitja e tokës së huaj, marrja e pasurisë së njerëzve me pretekste të rreme, apo dëmtimi i tyre me deklarata të rreme, është si të veshësh një këmishë prej zjarri. Siç ka thënë i Dërguari i Allahut:
“Kush merr qoftë edhe një pëllëmbë tokë që nuk i takon, në Ditën e Kiametit Allahu do t’ia varë mbi qafë shtatë shtresa të tokës.” (Hadith)3
O besimtarë!
Favorizimi i padrejtë i dikujt, apo mosrespektimi i barazisë mes punonjësve, është shkelje e të drejtës së tjetrit. Punëdhënësi që nuk e paguan punëtorin në kohë dhe plotësisht, që e mbingarkon me punë, apo e punëson pa sigurime, bën mëkat. Nga ana tjetër, punëtori që dëmton pronën e punëdhënësit, nuk respekton orarin, apo merr raport mjekësor pa qenë i sëmurë, gjithashtu bën mëkat.
Ndërtimi i godinave pa studim të tokës, vjedhja nga materialet e ndërtimit apo përdorimi i materialeve të dobëta, mashtron njerëzit dhe është shkelje e të drejtës së tyre. Po ashtu, vendosja e çmimeve të ndryshme për të huajt që vijnë në vendin tonë, apo mashtrimi i tyre duke përfituar nga padija, është mëkat.
Vëllezër të nderuar!
Në çdo sektor, të blesh mall nga prodhuesi me çmim shumë të ulët dhe ta shesësh shtrenjtë në mënyrë të padrejtë, të shtosh substanca të dëmshme për të zgjatur afatin e produktit, të hedhësh në treg mallra të skaduara, të bësh spekulime me çmime ose tregti të zezë, të mashtrosh në peshore apo në matje, të fshehësh defektet e një malli, janë të gjitha shkelje të të drejtës së tjetrit dhe të ndaluara. I Dërguari i Allahut ka thënë:
“Kush na mashtron, nuk është prej nesh.” (Hadith)4
Po ashtu, pushtimi i hapësirave publike si rrugët dhe trotuaret për interes personal, duke penguar kalimin e njerëzve, është shkelje. Përhapja e lajmeve të rreme apo shpifjet në rrjetet sociale, që dëmtojnë nderin dhe reputacionin e njerëzve, gjithashtu janë mëkate të rënda. Muslimanit i takon të mjaftohet me hallallin dhe të mos afrohet tek harami, të mos prekë nderin dhe pasurinë e askujt.
O besimtarë të dashur!
Ndjenja e respektit për të drejtën e tjetrit fillon në familje, rritet me edukim të fortë dhe vetëdije shpirtërore. Mos harroni: shkelja e të drejtës së tjetrit është një nga llogaritë më të rënda të Ditës së Gjykimit. Pa marrë faljen nga ai që është dëmtuar dhe pa e shpërblyer për dëmin material e shpirtëror, nuk ka shpëtim nga dënimi i rëndë i botës tjetër.
E përfundoj këtë hutbe me ajetin 281 të sures “Bekare”:
“Ruajuni nga një ditë kur do të ktheheni të gjithë tek Allahu. Atë ditë, secilit do t’i jepet plotësisht ajo që ka punuar dhe nuk do t’i bëhet askujt padrejtësi.”5
- Hadith: Buhari, “Rikak”, 48; Muslim, “Birr”, 59.
- Kurani, Suretu Nisa, 4:93.
- Hadith: Buhari, “Mezalim”, 13; Muslim, “Musakat”, 137.
- Hadith: Muslim, “Iman”, 164.
- Kurani, Suretu Bekare, 2:281.
