Falënderimet i takojnë vetëm Allahut, Zotit të botëve.
Paqja dhe bekimet qofshin mbi të Dërguarin e Tij, Muhamedin ﷺ, mbi familjen e tij, shokët e tij dhe mbi të gjithë ata që ndjekin rrugën e drejtë deri në Ditën e Gjykimit.
Në historinë e umetit tonë janë shfaqur dy grupe që në pamje duken kundërshtarë të njëri-tjetrit, por në të vërtetë i shërbejnë të njëjtit qëllim: dobësimit të Islamit dhe përçarjes së muslimanëve.
Njëri grup është Havarixhët, që shpallin jobesimtarë muslimanët dhe i luftojnë ata; tjetri është Murxhiat, që justifikojnë mëkatarët dhe heshtin ndaj padrejtësive të pushtetarëve.
Të dyja palët, me sjelljet e tyre, ndihmojnë armiqtë e fesë dhe u japin mundësi jobesimtarëve të përçajnë dhe kontrollojnë muslimanët.
1. Kush janë Havarixhët
Havarixhët janë ata që i quajnë jobesimtarë vëllezërit e tyre muslimanë për shkak të mëkatëve apo gabimeve, madje dhe i luftojnë ata duke lënë të qetë idhujtarët dhe armiqtë e fesë.
Profeti ﷺ ka thënë:
“Do të dalin njerëz që do të vrasin muslimanët dhe do t’i lënë idhujtarët.”
(Transmeton Buhariu dhe Muslimi)
Ky është përshkrimi i saktë i natyrës së tyre.
Ata shfaqen me motojën “mbrojtja e fesë”, por në realitet bëhen shkak për gjakderdhje, përçarje dhe dobësim të umetit.
Kur ndodh kjo, qeveritë e padrejta e përdorin ekzistencën e tyre si arsye për shtypje, duke ndaluar çdo zë që flet për padrejtësitë e tyre — dhe i fusin të gjithë në një thes me “ekstremistët”.
Ata janë si “gjyqtarë të pamëshirshëm”, që e shohin çdo gabim të besimtarëve si arsye për t’i përjashtuar nga feja, ndërsa ndaj jobesimtarëve e tiranëve tregohen të butë e të heshtur.
2. Kush janë Murxhiat
Murxhiat qëndrojnë në anën tjetër të skajit. Ata thonë se besimi është vetëm në zemër, dhe se veprat nuk kanë ndikim.
Prandaj, sipas tyre, nuk duhet të kritikohen pushtetarët, edhe nëse janë të padrejtë dhe mëkatarë.
Kjo ide e rrezikshme shuan ndjenjën e përgjegjësisë dhe i bën njerëzit të pajtohen me zullumin.
Sunduesit që duan qetësi dhe kontroll e preferojnë këtë frymë fetare, sepse nuk rrezikon pushtetin e tyre dhe e mban popullin të heshtur.
Në vend që të thonë të vërtetën, këta njerëz fshehin realitetin nën maskën e “urtesisë” dhe thonë: “Allahu do të gjykojë, ne s’duhet të flasim.”
Ata janë si kirurgë që nuk prekin plagën, për të mos e lënduar pacientin — por në fakt, e lënë të vdesë nga infeksioni.
3. Si i përdorin qeveritë dhe armiqtë këto dy grupe
Ekziston një parim i vjetër politik: “Përça dhe sundo.”
Kjo është ajo që ndodh sot në botën islame.
Havarixhët e shpërqendrojnë umetin me luftëra të brendshme, duke e kthyer besimtarin kundër besimtarit.
Murxhiat e paralizojnë umetin me heshtje dhe nënshtrim ndaj pushtetarëve, duke mos lejuar askënd të ngrejë zërin kundër padrejtësisë.
Në këtë mënyrë, armiqtë e Islamit arrijnë qëllimin e tyre pa derdhur asnjë pikë gjaku.
Njëri grup e shkatërron trupin e umetit me dhunë; tjetri e mpin me plogështi dhe dorëzim.
Të dy janë në shërbim të të njëjtit projekt: ta dobësojnë Islamin dhe ta ndajnë forcën e muslimanëve.
4. Qëndrimi i Islamit ndaj këtyre devijimeve
Islami është fe e drejtësisë, ekuilibrit dhe urtësisë.
As nuk lejon të shpallet jobesimtar çdo mëkatar, e as nuk lejon të heshtet para mëkatit dhe padrejtësisë.
Profeti ﷺ na mësoi të mos bëjmë takfir ( nxjerrje nga feja ) pa argument të qartë, dhe na urdhëroi të luftojmë zullumin, të këshillojmë pushtetarët dhe të qëndrojmë për të vërtetën.
Kush bie në njërën nga këto dy skaje, dëmton veten dhe umetin.
Allahu na urdhëron për drejtësi, për maturim dhe bashkim në të vërtetën, jo në ndarje e armiqësi.
5. Përfundim dhe mësim
Vëllezër dhe motra, plagët më të mëdha të umetit nuk janë mungesa e armëve, por mungesa e drejtësisë dhe e unitetit.
Këto dy grupe janë si dy duar që punojnë për të njëjtin trup, por për ta copëtuar atë:
Njëra godet me dhunë;
Tjetra mpin me heshtje.
Prandaj duhet të jemi vigjilentë, të mos biem në asnjërën nga këto gracka dhe të mos bëhemi vegla në duart e atyre që urrejnë Islamin.
Le të qëndrojmë në rrugën e mesme — rrugën e Profetit ﷺ dhe të sahabëve — duke ruajtur gjakun e muslimanit, duke thënë të vërtetën pa frikë dhe duke mos heshtur kur shkelet e drejta.
Allahu na bashkoftë në të vërtetën,
na ruajtë nga teprimet dhe nga përtacia,
dhe na bëftë prej atyre që e forcojnë Islamin me dije, drejtësi dhe sinqeritet.
Hoxhë Sadullah Bajrami
