Falënderimi i takon Allahut, i Cili thotë:
“Mos mendo se Allahu është i pavëmendshëm ndaj asaj që bëjnë zullumqarët. Ai vetëm ua shtyn (ndëshkimin) për një ditë kur sytë do të mbeten të ngrirë (nga tmerri)” [Ibrahim: 42].
Paqja dhe bekimi qofshin mbi Profetin tonë Muhamedin, mbi familjen dhe shokët e tij.
Më tej:
Lidhja e Dijetarëve Muslimanë, duke ndjekur përballjet ushtarake që po zhvillohen mes entitetit sionist – të mbështetur drejtpërdrejt nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës – dhe regjimit iranian, thekson se ajo që po ndodh sot është një konflikt ndikimi dhe hegjemonie midis dy projekteve rivale. Asnjëri prej tyre nuk përfaqëson umetin (kombin islam), as nuk buron nga mbrojtja e çështjeve të tij; përkundrazi, udhëhiqet nga llogaritë e fuqisë, interesave dhe riformësimit të balancave të kontrollit në rajon.
Së pari:
Entiteti sionist është një armik i hapur i umetit, i ndërtuar mbi pushtim dhe agresion, i mbështetur ushtarakisht dhe politikisht nga Shtetet e Bashkuara. Ai e ka konsoliduar ekzistencën e tij përmes forcës, shfarosjes dhe dëbimit, dhe armiqësia e tij nuk lë vend për paqartësi apo interpretim.
Së dyti:
Edhe regjimi iranian është një projekt ekspansionist që shfrytëzon krizat për të zgjeruar ndikimin e tij rajonal dhe përdor sloganet për t’i shërbyer projektit të vet politik. Ndërhyrjet e tij kanë kontribuar në përçarjen e disa vendeve myslimane dhe në ndezjen e konflikteve të brendshme. Konflikti i tij aktual me entitetin sionist nuk e nxjerr nga natyra e tij si palë në një përplasje interesash dhe dominimi.
Nga ligjet e Allahut është që zullumqarët t’i vendosë kundër njëri-tjetrit dhe që forca e tyre të jetë e ashpër mes tyre:
“Dhe kështu Ne i bëjmë disa zullumqarë të sundojnë mbi të tjerët për shkak të asaj që kanë fituar.”
Megjithatë, konflikti i tyre nuk nënkupton justifikimin e asnjërit prej tyre dhe as rreshtimin pas tyre.
Së treti:
Lidhja shpreh keqardhjen e thellë për dëmet e shkaktuara në disa vende myslimane, për terrorizimin e civilëve dhe për kërcënimin e stabilitetit si pasojë e këtij përshkallëzimi. Ajo thekson se shndërrimi i tokave myslimane në fusha beteje apo platforma ushtarake u shërben projekteve të hegjemonisë dhe i bën popujt e tyre të ekspozuar ndaj shënjestrimit dhe shantazhit.
Lejimi i armiqve për të ngritur baza ushtarake të përhershme në vendet myslimane, apo përdorimi i territoreve dhe hapësirave ajrore të tyre për projekte luftarake, është një rrezik i madh si nga aspekti fetar ashtu edhe politik; pasi çon në dominimin e jomyslimanëve mbi myslimanët, ekspozon vendin dhe popullin ndaj sulmeve në luftëra që nuk janë të umetit dhe dobëson sovranitetin dhe pavarësinë.
Parimi fetar është që toka e myslimanëve të mos jetë pikënisje agresioni dhe as mjet në konfliktet e hegjemonisë ndërkombëtare; përkundrazi, duhet të mbrohen interesat dhe siguria e popujve të saj.
Lidhja deklaron qartë:
• Refuzimin e çdo rreshtimi politik, mediatik apo ushtarak pas njërës prej dy palëve në konflikt.
• Refuzimin e përpjekjeve për ta paraqitur këtë konflikt si betejë çlirimi apo mbështetje për çështjet e umetit.
• Theksimin se çështjet e umetit – në krye të tyre çështja e Palestinës – nuk duhet të përdoren si kartë në konfliktet e ndikimit, as të lidhen me boshtet rajonale apo ndërkombëtare.
• Thirrjen për ndërtimin e një qëndrimi të pavarur të umetit, që ruan fenë, unitetin dhe sigurinë e popujve të tij, pa u bërë lëndë djegëse në luftërat e hegjemonisë.
• Se Palestina dhe çlirimi i saj është detyrë për të gjitha shtetet myslimane; ajo është një çështje e drejtë dhe e pavarur që nuk reduktohet në përplasjet e fuqive dhe nuk duhet të përdoret si mbulesë për projekte që nuk u shërbejnë banorëve të saj dhe nuk ua rikthejnë të drejtat.
Së katërti:
Lidhja rekomandon:
1. Ndërgjegjësimin për rrezikun e të dy projekteve dhe refuzimin e çdo varësie politike apo ideologjike ndaj tyre.
2. Mosndjekjen e propagandës mediatike që i vesh konfliktet e ndikimit me petkun e çështjeve fetare.
3. Forcimin e unitetit të myslimanëve mbi bazën e akides së drejtë dhe interesave të përbashkëta, larg boshteve rivale.
4. Ngritjen e nivelit të ndërgjegjësimit dhe zbulimin e projekteve të hegjemonisë që menaxhohen në kurriz të gjakut të myslimanëve dhe sigurisë së vendeve të tyre.
5. Punën për ndërtimin e një projekti të përbashkët dhe të pavarur që ruan vendimmarrjen dhe sovranitetin e umetit dhe e përgatit atë për fazën pas dobësimit të fuqive në konflikt.
Lusim Allahun të largojë të keqen e zullumqarëve nga vendet myslimane, t’ua japë përfundimin e mirë të devotshmëve dhe ta ruajë umetin nga kurthet e komplotuesve.
“Allahu është mbizotërues mbi çështjen e Tij, por shumica e njerëzve nuk e dinë.”
Lëshuar nga:
Këshilli i Lartë i Lidhjes së Dijetarëve Muslimanë
12 Ramazan 1447 H
1 Mars 2026 M
