Njerëzit e gënjeshtrës dhe shpifjes, mashtrimit, dinakërisë dhe hileve; vrasës të profetëve dhe ngrënës të së ndaluarës.
Ndër popujt më të këqij në qëllime, me sjelljet më të ulëta, më të largët nga mëshira dhe më të afërt me ndëshkimin.
Zakoni i tyre është urrejtja, dhe mënyra e tyre është armiqësia dhe armiqësia e vazhdueshme; një shtëpi e magjisë, gënjeshtrës dhe mashtrimeve.
Ata nuk shohin asnjë shenjtëri për atë që nuk pajtohet me mosbesimin dhe mohimin e tyre ndaj profetëve;
nuk respektojnë as lidhje dhe as marrëveshje me një besimtar.
Nuk kanë drejtësi për atë që pajtohet me ta, as mëshirë për atë që u afrohet,
as barazi për atë që bashkëpunon me ta,
as siguri për atë që jeton mes tyre,
as sinqeritet për atë që u beson detyra.
Madje tek ata më i ligu është më i mençuri, dhe më i afti është ai që mashtron më shumë.
Ndërsa njeriu i pastër dhe i drejtë — edhe nëse do të gjendej mes tyre — nuk do të ishte në të vërtetë prej tyre.
Ata janë nga njerëzit me zemrat më të ngushta, shtëpitë më të errëta,
oborret më të ndyra, dhe natyrën më të egër.
Përshëndetja e tyre është mallkimi, dhe takimi me ta është ogur i keq.
Simboli i tyre është zemërimi, dhe mbulesa e tyre është urrejtja.
Ky popull i zemëruar është i njohur për armiqësinë ndaj profetëve që nga lashtësia.
Ata janë një popull që u zhvesh nga kënaqësia e Allahut, siç zhvishet gjarpri nga lëkura e tij,
dhe u kthyen me zemërim, poshtërim dhe turp.
Ata lanë ligjet e Teuratit, i hodhën pas shpine, dhe i shkëmbyen për përfitime të vogla.
Kështu u largua prej tyre suksesi, dhe i shoqëroi braktisja,
duke zëvendësuar miqësinë e Allahut, engjëjve, të dërguarve dhe të devotshmëve me miqësinë e shejtanit.
✍️ Imam Ibn el-Kajjim
📖 “Hidajetu el-Hijara”
