Analizat e analistëve më të mëdhenj izraelitë në gazetat e botuara sot, të premten, shfaqën një mendim të përbashkët që tregon se Benjamin Netanyahu nuk e sheh planin e Trump-it si zgjidhje përfundimtare, por baston mbi dështimin e tij në fazën e dytë, si dhe përpiqet të krijojë justifikimin për rifillimin e gjenocidit.
Berniaa theksoi se Netanyahu shpreson që Hamasi të përmbahet nga dorëzimi vullnetar i armëve të tij, ndërsa Harel tha se Netanyahu pret çastin kur Trump do t’i japë atij “dritën jeshile” për të vepruar sërish ushtarakisht.
Përpjekjet e Netanyahut për të rifilluar luftën përputhen me ambiciet e së djathtës izraelite për të arritur atë që quhet “fitorja e plotë”, e cila nënkupton vendosjen e një sundimi ushtarak mbi Rripin e Gazës, rikthimin e kolonizimit në të dhe shpërnguljen e banorëve të tij; ndërsa interesi i Netanyahut përmblidhet në forcimin e pozitës së tij në pushtet dhe sigurimin e epërsisë në zgjedhjet e ardhshme.
Komentatori ushtarak i gazetës “Haaretz”, Amos Harel, thotë se politika aktuale izraelite në Rripin e Gazës është e varur nga një shpresë e vetme, e cila është pengimi i përpjekjeve amerikane që synojnë të ngulitin një realitet të ri sigurie dhe politik, duke theksuar se Netanyahu pret çastin kur Trump do t’i japë “dritën jeshile” për të rifilluar veprimin ushtarak.
Harel mendon se mospajtimet thelbësore do të dalin në pah te hollësitë; Izraeli do të pranojë dorëzimin nga Hamasi të armëve të rënda si raketat, por mosmarrëveshja do të mbetet rreth armëve të lehta dhe pushkëve sulmuese që Izraeli i konsideron kërcënim të drejtpërdrejtë, edhe nëse ato janë për qëllim sigurimin e forcave të policisë vendore. Ai theksoi se ushtria tashmë ka përgatitur plane për pushtimin e Gazës, por ka rekomanduar pritjen e dështimit të planit amerikan për të shmangur zemërimin e Uashingtonit.
Ndërsa analisti politik i gazetës “Yedioth Ahronoth”, Nahum Berniaa, paraqiti atë që i quajti “ndërlikime fushore”, duke iu referuar operacionit të fundit ushtarak në Hebron, të cilin e pa si shembull të asaj me çfarë mund të përballet ushtria në Rripin e Gazës nga vështirësia e çarmatimit të plotë.
Berniaa theksoi se Netanyahu shpreson që Hamasi të mos i dorëzojë armët e tij vullnetarisht, sepse kjo do t’i japë “legjitimitet” idesë së sundimit ushtarak izraelit mbi Rripin e Gazës, megjithëse ai e zvogëlon realizmin e kësaj ambicieje, sidomos duke qenë se Hamasi ka arritur të qëndrojë përballë dy vjetëve lufte. Ai pa se izolimi financiar i Hamasit dhe gjetja e një qeverisjeje alternative është rruga e vetme e mundshme për çarmatimin e tij.
Në një artikull tjetër të botuar nga “Yedioth Ahronoth”, Tzachi Hanegbi, ish-kryetar i Këshillit të Sigurisë Kombëtare dhe i afërt me Netanyahun, thotë se “është në interesin e Izraelit t’i jepet Uashingtonit një periudhë prove politike, me gatishmëri të plotë për t’u kthyer në luftim në rast se Hamasi refuzon të heqë dorë nga armët”, duke shtuar se skenari i refuzimit të çarmatimit dhe rifillimit të luftës është “më i mundshmi”.
Raportet e publikuara nga Radioja e Ushtrisë izraelite tregojnë se institucioni ushtarak ka nisur faktikisht ndërtimin e një “narrative” mediatike dhe politike që synon fitimin e legjitimitetit të brendshëm dhe ndërkombëtar për rifillimin e luftës.
Kjo narrativë përqendrohet mbi pesë pretendime: akuzimin e Hamasit për vazhdimin e forcimit të fuqisë së tij ushtarake, përfitimin nga ndihmat humanitare që hyjnë në Rripin e Gazës, si dhe pohimin se komitetet e “teknokratëve” nuk do të jenë veçse mbulesë për vazhdimin e sundimit të lëvizjes.
Fushata propagandistike synon gjithashtu të paraqesë rolet rajonale, posaçërisht të Katarit dhe Turqisë, si të dëmshme për interesat izraelite, me qëllim përgatitjen e opinionit publik për të pranuar idenë se shkatërrimi i kapaciteteve ushtarake dhe administrative të fraksioneve është opsioni i vetëm i mbetur pas dështimit të rrugëve politike.
Dy ditë më parë, kanali 14 izraelit citoi burime ushtarake izraelite të kenë thënë se shefi i shtabit të ushtrisë, Eyal Zamir, ka miratuar një plan për një sulm të gjerë në zona të Rripit të Gazës ku nuk janë kryer më parë operacione, në kuadër të përpjekjeve të shpallura për “mposhtjen e Hamasit” dhe vendosjen e një mbikëqyrjeje të drejtpërdrejtë politike izraelite mbi territorin.
Sipas kanalit, sistemi ushtarak dhe i sigurisë izraelite po shqyrton tre skenarë kryesorë: një rrugë politike që synon shpërbërjen e Hamasit sipas një afati kohor, një operacion të kufizuar ushtarak për presion fushor pa vendosje përfundimtare, ose një vendosje të plotë ushtarake që përfshin pushtimin e Gazës dhe imponimin e një administrate ushtarake izraelite si parapërgatitje për një administrim të mëvonshëm ndërkombëtar.
Burimet vunë në dukje ekzistencën e mospajtimeve mes nivelit politik dhe komandës së ushtrisë rreth pikës së nisjes së operacionit; ato u zgjidhën në favor të ministrit të ushtrisë, me ndryshimin e planit mbi këtë bazë, veçanërisht nën pretendimin e mungesës së pengjeve izraelite në territor, gjë që rrit kufijtë e përdorimit të forcës.
