- Myslimanët në Japoni po përballen me një krizë në rritje lidhur me çështjen e varrimit, ndërsa debati për mungesën e varrezave islame dhe refuzimin e parlamentit për t’i zgjeruar ato po bëhet gjithnjë e më i mprehtë. Në një shoqëri që mbështetet pothuajse plotësisht te djegia e trupave (kremacioni) me një përqindje që tejkalon 99%, myslimanët — numri i të cilëve vlerësohet të jetë midis 200 mijë dhe 350 mijë — e kanë tepër të vështirë të zbatojnë ritet e tyre mortore, të cilat e bëjnë të detyrueshëm varrimin në tokë. Ky sfidim pasqyron një përplasje mes traditave të thella japoneze dhe kërkesave fetare të një komuniteti në rritje.
Mundësitë e sotme për myslimanët janë jashtëzakonisht të kufizuara: ekzistojnë vetëm disa hapësira varrimi, të pakta dhe të largëta, në periferi të Kobe-s dhe në zonat rurale të Hokkaidos, ndërkohë që shumë rajone të Japonisë nuk kanë aspak varreza islame.
Kjo mungesë i detyron familjet myslimane të përballen me zgjedhje të vështira — të udhëtojnë distanca të gjata për të varrosur të dashurit e tyre, të dërgojnë trupat jashtë vendit, ose të përballen me një boshllëk ligjor që nuk e njeh nevojën e tyre urgjente për varreza që përputhen me besimin e tyre.
Ky debat ka mbërritur së fundmi në parlamentin japonez, ku deputetja konservatore Umemura Mizuho, nga Partia Sanseito, e trajtoi çështjen e varrezave islame duke deklaruar se Japonia “nuk ka nevojë për asnjë varrezë të re” dhe se djegia e trupave është “sistemi natyral”.
Deputetja u bëri thirrje myslimanëve të pranojnë “alternativa logjike”, si kremacioni ose dërgimi i trupave jashtë vendit, gjë që shkaktoi zemërim të gjerë në radhët e komunitetit mysliman, të cilët i shohin këto deklarata si sinjal të mbylljes së dyerve ndaj të drejtave të tyre të ligjshme fetare dhe njerëzore, duke e shndërruar çështjen në një provë të vërtetë për aftësinë e Japonisë për të përballuar diversitetin e saj gjithnjë e më të madh.
