Secili prej nesh përballet me sprova të rënda, ndërsa instinktet tona e ngushtojnë shikimin, duke na shtyrë ta sodisim botën jo ashtu siç qëndron në realitet, por ashtu siç do të dëshironim të ishte. Megjithatë, nuk është e mundur të arrijmë rezultatet që i lakmojmë, veçse duke u përballur hapur me realitetin — sado i hidhur, sado i dhimbshëm qoftë ai.
Ndër gabimet më të rënda që mund të bëjmë përballë një vështirësie të madhe është dorëzimi, fshehja e kokës në rërë, dhe shpresa naive se problemi do të tretet vetvetiu, ose se ndonjë zgjidhje e mbinatyrshme do të paraqitet për të na shpëtuar.
Ah, sikur të na jepej të sodisnim pasojat e vendimeve tona të sotme me të njëjtën kthjelltësi me të cilën lexojmë ngjarjet e së shkuarës! Ah, sikur të zotëronim fuqinë e të parit të së ardhmes aq qartë sa dimë të shikojmë prapa! Nuk është e rastit thënia e filozofit Søren Kierkegaard:
“Jeta mund të kuptohet vetëm kur kthejmë shikimin pas, por duhet jetuar duke vështruar përpara.”
Fatmirësisht, ekziston një mënyrë për ta shndërruar atë #Dritë_të_Së_Kaluarës, që na vjen vetëm pasi ngjarjet të kenë përfunduar, në një #Parashikim të Thellë, i cili na pajis me urtësi për të marrë vendime më të drejta e më të mençura në kohën e tashme.
Goditjet më të rënda që na pllakosin janë zakonisht ato që na bien mbi kokë pa kurrfarë paralajmërimi. Pikërisht për këtë duhet t’u paraprijmë ngjarjeve, të shohim përtej horizontit, të marrim në llogari problemet e mundshme — e më pas të punojmë për t’i shmangur që në embrion. Shumë njerëz mendojnë se janë të paaftë për të zgjidhur probleme; por shpesh, rrënja e së keqes nuk është paaftësia për t’i zgjidhur, por paaftësia për t’i parashikuar ato.
Ne, më të shumtët, kemi një prirje të natyrshme t’i shmangim mendimet rreth vështirësive që mund të na presin, sepse tashmë mbajmë mbi supe barën e mjaft telasheve. Jetojmë nën iluzionin se gjithmonë do të na arrijë një paralajmërim para se të ndodhë ndonjë e keqe, dhe se do të kemi kohë të mjaftueshme për t’u përgatitur. Por, për fat të keq, jeta nuk komandon sipas kësaj dëshire njerëzore.
Nga libri “Të Menduarit e Qartë”, Shane Parrish
