Ndër gjërat më të rëndësishme që duhet ruajtur pas ndalimit të luftës në Gaza është vetëdija dhe vigjilenca që u fituan gjatë dy viteve të fundit të mos lejohet shtrembërimi i së vërtetës, as zbukurimi i fytyrës së kriminelëve që janë mësuar të korrin lavdi vetëm pas krimeve të tyre.
Një nga arsyet më të mëdha që çuan në ndalimin e luftës ishte ndryshimi i imazhit të “entitetit pushtues” në sytë e botës. Këtë e pranoi hapur edhe vetë Trump për Netanyahun. Për këtë arsye, beteja për imazh dhe për mediat do të jetë thelbi i fazës së ardhshme për ta, përmes makinerisë amerikane të komunikimit.
Megjithatë, ky aspekt nuk është çështja jonë kryesore për momentin. Sepse imazhi i entitetit sionist tashmë është i njohur për shumicën e popujve myslimanë dhe lufta nuk bëri tjetër veçse ta zbardhte më shumë, edhe pse disa, para Gazës, kishin rënë në dyshim e kishin thënë: “Palestina nuk është çështja ime.”
Ajo që ka më shumë rëndësi tani është imazhi i atyre që u zbuluan si filo-sionistë, në të gjitha format e tyre: sionizmi mediatik, sionizmi politik, sionizmi ideologjik dhe madje edhe ai fetar ai që u ushqye nga disa rryma që prej kohësh janë në armiqësi me çdo formë të angazhimit islamik.
Këta filo-sionistë, armiq të punës islame veçanërisht ata që mbajnë maskën e politikës kanë zakon që, pas çdo lufte, të paraqiten sikur s’kanë bërë asgjë dhe të përfitojnë nga frutat e fitoreve të përbashkëta. Kjo është një fatkeqësi që Zoti nuk e do, dhe dëshmia për këtë qëndron në faktin se Ai vetë, në Kuranin e shenjtë, i zbuloi hipokritët: u përmendi gënjeshtrat, mashtrimet dhe shtirjet e tyre në dhjetëra ajete madhështore.
Prandaj, ruajtja e vetëdijes për këtë realitet është detyrë.
Është një metodë kuranore dhe një qëllim i qartë fetar një dritë që s’duhet lejuar të shuhet pas heshtjes së topave.
“Zgjimi i ndërgjegjes është një dhuratë që Zoti ia ka dhënë këtij umeti përmes sprovës së Gazës. Le ta çmojmë këtë dhuratë hyjnore dhe ta shfrytëzojmë në mënyrën më të mirë.”
Ahmed Es-Sejid
