Kanë kaluar 1000 ditë që nga fillimi i luftës në Rripin e Gazës, një periudhë që ka lënë pas një nga katastrofat më të rënda humanitare të shekullit XXI. Ajo që nisi si një konflikt ushtarak është shndërruar në një krizë të thellë njerëzore, ku çdo ditë shton numrin e viktimave, të plagosurve, të uriturve dhe të njerëzve të zhvendosur.
Megjithëse shifrat nuk mund ta përshkruajnë plotësisht dhimbjen e një populli, ato tregojnë qartë përmasat e tragjedisë që vazhdon të zhvillohet para syve të botës.
Sipas të dhënave të publikuara nga institucionet dhe organizatat humanitare:
* Mbi 73.000 palestinezë kanë humbur jetën.
* Mbi 173.000 persona janë plagosur, shumë prej tyre me dëmtime të përhershme.
* Rreth 2,1 milionë banorë jetojnë nën rrethim dhe janë detyruar të zhvendosen nga shtëpitë e tyre.
* 77% e popullsisë përballet me uri të rëndë, ndërsa mungesa e ushqimit, ujit të pijshëm dhe ilaçeve është bërë pjesë e përditshmërisë.
* Mbi 132.000 fëmijë janë të rrezikuar nga kequshqyerja, duke u përballur me pasoja serioze për shëndetin dhe zhvillimin e tyre.
* Mbi 97% e shkollave janë dëmtuar ose shkatërruar, duke i privuar qindra mijëra fëmijë nga e drejta themelore për arsim.
Një krizë që prek çdo aspekt të jetës
Përveç humbjeve njerëzore, infrastruktura civile ka pësuar dëme të mëdha. Spitalet, shkollat, rrugët, rrjetet e ujit dhe energjisë elektrike janë shkatërruar ose janë jashtë funksionit. Mijëra familje jetojnë në tenda ose ndërtesa të rrënuara, ndërsa sistemi shëndetësor funksionon me kapacitete minimale përballë një numri të madh të plagosurish dhe të sëmurësh.
Fëmijët mbeten grupi më i prekur. Përveç urisë dhe mungesës së kujdesit shëndetësor, ata po rriten mes bombardimeve, zhvendosjes dhe humbjes së familjarëve, duke bartur pasoja të rënda psikologjike që do të zgjasin për vite me radhë.
Heshtja nuk i zbut vuajtjet
Organizatat ndërkombëtare humanitare kanë paralajmëruar vazhdimisht për përkeqësimin e situatës, duke kërkuar armëpushim, mbrojtjen e civilëve dhe lejimin e ndihmave humanitare. Megjithatë, pas 1000 ditësh, kriza vazhdon dhe miliona njerëz mbeten të ekspozuar ndaj urisë, sëmundjeve dhe pasigurisë.
Çdo numër në këtë statistikë përfaqëson një jetë njerëzore, një familje të copëtuar dhe një histori që nuk mund të zëvendësohet.
Gaza nuk ka nevojë për statistika të reja
Pas një mijë ditësh, bota nuk ka nevojë për një raport tjetër me shifra edhe më të larta. Ajo ka nevojë për veprime konkrete që ndalin vuajtjen e civilëve, sigurojnë mbrojtjen e jetës njerëzore dhe krijojnë kushtet për një paqe të drejtë e të qëndrueshme.
Pas 1000 ditësh, Gaza nuk ka nevojë për një numër të ri, por për një fund të menjëhershëm të kësaj tragjedie humanitare.
