﴿ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴾ — Vetëm prej Allahut kërkojmë ndihmë
Në jetën e njeriut ka momente kur ai e kupton qartë dobësinë e vet: para një sprove, një vendimi të vështirë, një dhimbjeje të heshtur, apo edhe përballë barrës së përditshmërisë. Por besimtari e di se nevoja për Allahun nuk është vetëm në vështirësi; ajo është në çdo frymëmarrje, në çdo hap, në çdo çast.
Islami na mëson se istianehja — kërkimi i ndihmës prej Allahut — nuk është vetëm lutje në kohë krizash, por është një gjendje e vazhdueshme zemre dhe një adhurim më vete. Prandaj në suren El-Fatiha, ajeti që përsëritet çdo ditë dhjetëra herë në namaz, nuk thotë rastësisht:
﴿ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴾
“Vetëm Ty të adhurojmë dhe vetëm prej Teje ndihmë kërkojmë.”
Ky ajet bashkon dy themelet e besimit: adhurimin dhe mbështetjen. Sepse nuk ka adhurim të vërtetë pa mbështetje tek Allahu, dhe nuk ka mbështetje të sinqertë pa adhurim.
Të kërkosh ndihmë nga Allahu në çdo gjë
Njeriu duhet t’i drejtohet Allahut jo vetëm në çështjet e mëdha, por edhe në ato që duken të vogla: në shkuarje e ardhje, në punë, në dije, në edukimin e fëmijëve, në furnizim, në vendime, madje edhe në gjërat e zakonshme të jetës si ngrënia, veshja dhe lëvizja.
Kjo nuk është dobësi; kjo është vetëdije. Është pranimi se robi, pa ndihmën e Zotit, nuk mund të bëjë asgjë.
Sa e vërtetë është fjala:
Ç’mund të bëjë robi pa ndihmën e Zotit të tij?
Kur njeriu e kupton varfërinë e tij para Allahut në çdo frymë, Allahu e pasuron me fuqinë e Tij, e forcon me ndihmën e Tij dhe e udhëzon me dritën e Tij.
Mbështetja tek Allahu nuk është vetëm fjalë
Të thuash “يا رب أعني” — “O Zot, më ndihmo” — nuk është vetëm lutje me gjuhë. Është gjendje e zemrës. Është ta fillosh ditën me mbështetje tek Ai. Ta kërkosh ndihmën e Tij para çdo vendimi. T’i dorëzohesh urtësisë së Tij kur rrugët duken të mbyllura.
Sa dyer janë hapur me “Bismilah”.
Sa vështirësi janë lehtësuar me “Hasbunallahu ve ni’mel vekil”.
Sa zemra janë qetësuar me “Vetëm prej Teje kërkojmë ndihmë”.
Besimtari e di se atje ku dobësohen forcat e tij, fillon ndihma e Allahut.
“Vetëm prej Teje ndihmë kërkojmë”
Ky ajet nuk është vetëm pjesë e namazit; është metodë jete.
Kërkojmë ndihmë nga Allahu:
* në adhurim, që ta bëjmë sinqerisht;
* në jetë, që ta jetojmë me drejtësi;
* në mendim, që të mos humbim;
* në dije, që të na bëhet dritë;
* në punë, që të ketë bereqet;
* në sprova, që të kemi durim;
* dhe në çdo rrahje zemre, sepse pa Të nuk kemi fuqi.
Madje përballë asaj që i tejkalon mundësitë tona, aty ku venitet vendosmëria dhe lodhen shpirtrat, besimtari thotë:
Me Ty kërkojmë ndihmë, sepse Ti je Ndihmuesi më i mirë.
Çelësi i çdo dere
Shpesh njerëzit kërkojnë zgjidhje duke trokitur në shumë dyer, ndërsa harrojnë derën që hap çdo derë: derën e mbështetjes tek Allahu.
Ai që e bën istianehjen petkun e tij dhe tevekkulin shenjën e tij, nuk humbet.
Sepse premtimi i Allahut është i sigurt.
Kërko ndihmë prej Allahut…
Ai ta hap çdo derë.
﴿ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴾
Një ajet i shkurtër…
Por një jetë e tërë mbështetjeje, adhurimi dhe shpëtimi brenda tij. ♥️⁰
