Sipas një raportimi të Wall Street Journal, zyrtarë të lartë amerikanë i kanë paraqitur presidentit Donald Trump një vlerësim të qartë strategjik: një goditje ushtarake e gjerë kundër Irani nuk ka gjasa të çojë në rrëzimin e regjimit iranian dhe, përkundrazi, mund të hapë rrugën drejt një konflikti rajonal të pakontrollueshëm.
Kufijtë e fuqisë ushtarake
Sipas këshillave të paraqitura në Shtëpinë e Bardhë, përvoja historike dhe vlerësimet aktuale të inteligjencës tregojnë se regjimi iranian ka ndërtuar mekanizma të fortë mbijetese politike, ushtarake dhe shoqërore. Një fushatë intensive bombardimesh, edhe nëse do të dëmtonte infrastrukturë ushtarake dhe ekonomike, nuk do të ishte e mjaftueshme për të rrëzuar strukturën e pushtetit në Teheran.
Për më tepër, një sulm i tillë rrezikon të prodhojë efektin e kundërt: konsolidimin e brendshëm të regjimit përmes mobilizimit nacionalist dhe justifikimit të shtypjes si “mbrojtje kundër agresionit të jashtëm”.
Rreziku i përshkallëzimit rajonal
Një nga shqetësimet kryesore të zyrtarëve amerikanë dhe partnerëve rajonalë është se një sulm i gjerë ndaj Iranit mund të përshkallëzohet shpejt në një konflikt rajonal. Irani disponon rrjete aleatësh dhe mjete ndikimi në disa vende të Lindjes së Mesme, gjë që e bën çdo përplasje të drejtpërdrejtë potencialisht shumëdimensionale.
Një konflikt i tillë do të kërcënonte stabilitetin rajonal, rrugët energjetike globale dhe ekonominë botërore, duke i rritur ndjeshëm kostot politike dhe ekonomike për Uashingtonin dhe aleatët e tij.
Goditjet e kufizuara: përfitime simbolike, ndikim i kufizuar
Sipas raportit, është vlerësuar se goditje ushtarake të kufizuara mund të kenë një efekt simbolik, duke rritur përkohësisht moralin e protestuesve brenda Iranit. Megjithatë, zyrtarët amerikanë theksojnë se këto goditje nuk do ta ndryshonin qëndrimin e regjimit iranian ndaj shtypjes së protestave dhe as nuk do ta dobësonin realisht aparatin e sigurisë.
Në këtë kuptim, goditjet e kufizuara shihen më shumë si mjete presioni politik sesa si instrumente reale për ndryshim të brendshëm.
Trump mes hezitimit dhe përgatitjes ushtarake
Raportimi i Wall Street Journal tregon se presidenti Trump ende nuk ka marrë një vendim përfundimtar lidhur me veprimin ndaj Iranit. Ky hezitim reflekton një dilemë klasike strategjike: ndërhyrja ushtarake mbart rreziqe të mëdha, ndërsa mosveprimi mund të interpretohet si dobësi.
Në të njëjtën kohë, kërkesa e Trump për përgatitjen e kapaciteteve ushtarake sinjalizon se opsioni ushtarak mbetet mbi tavolinë, si mjet presioni dhe si skenar rezervë, në rast se situata përshkallëzohet.
Përfundim: menaxhim krize, jo zgjidhje ushtarake
Në tërësi, vlerësimet e paraqitura në Uashington sugjerojnë se çështja iraniane nuk ka një zgjidhje të shpejtë ushtarake. Strategjia aktuale duket e orientuar më shumë drejt menaxhimit të krizës, parandalimit të përshkallëzimit dhe përdorimit të presionit diplomatik dhe ekonomik, sesa drejt një përplasjeje të drejtpërdrejtë që do të kishte pasoja të paparashikueshme.
Burimi kryesor:
Wall Street Journal
