Planifikimi hebraik në vendët arabe

​Nuk ka pasur për sa di unë asnjë autor që merret me çështjet e rajonit arab-islam të ketë bërë një studim të pavarur dhe të plotë mbi planin hebraik për kolonizimin e vendeve arabe. Shkrimtarët zakonisht e kanë përmendur këtë temë vetëm në mënyrë të tërthortë, sipas nevojës së studimit që ata po zhvillonin. Kjo mungesë studimesh ka disa arsye të rëndësishme. Ndër kryesoret është se hebrenjtë dhe njerëzit e tyre punojnë gjithmonë nga prapa mureve të trasha, për të siguruar suksesin e planeve të tyre.

​Ata e ndoqën këtë metodë pune pasi vunë re suksesin që ka arritur Iblisi dhe pasuesit e tij në devijimin e njerëzve. Sekreti i atij suksesi qëndron në fshirjen e gjurmëve dhe fshehjen. Po të mundnin njerëzit ta shihnin Iblisin dhe shpurën e tij teksa zbatonin planet e prishjes, ata do të shpëtonin prej tyre. Por këtë e ka bërë Allahu i Lartësuar sipas diturisë dhe urtësisë së Tij. Muret e trasha nga të cilat punojnë hebrenjtë e kanë bërë pamjen e mjegullt për çdo studiues të rajonit, prandaj askush nuk është kujtuar ta trajtojë këtë temë si studim të pavarur.

​Ajo që paraqesim këtu është thjesht një përpjekje për të depërtuar përtej atyre mureve. Kjo u mundësua falë përballjeve të drejtpërdrejta me ata që zbatojnë planifikimin hebraik. Po të mos ishte mbrojtja e Allahut dhe dhuntia e Tij, s’do të ishte e mundur të shkruhej mbi këtë çështje. Për të kompletuar kërkimin, duhet bashkëpunim. Çdo grup njerëzish, madje çdo individ, e shikon realitetin prej një këndi të veçantë. Këto kënde, kur lidhen bashkë, formojnë pamjen e plotë. Po të bashkohen përvojat individuale, mund të arrihet në planin e përgjithshëm, dhe kështu të çahet muri i trashë që e mbulon.

​Përmbledhje historike

Përpjekja e hebrenjve për të kolonizuar vendet arabe përbën kulmin e armiqësisë së tyre të përhershme kundër njerëzimit përgjatë historisë. Armiqësia hebraike ndaj njeriut është motër e armiqësisë së Iblisit ndaj Ademit që nga krijimi i tij e deri Ditën e Fundit. Ndoshta hebrenjtë janë shembulli më i qartë i djajve njerëzorë. Kjo armiqësi i shtyu ata të vrisnin profetët e tyre dhe të përpiqeshin të vrisnin Isain dhe Muhamedin (paqja qoftë mbi ta), por dështuan – me urdhrin e Allahut dhe mbrojtjen e Tij të dukshme.

​Pasi dështuan në zhdukjen e Profetëve, ata vazhduan med armiqësinë kundër ummetit të tyre, duke u përpjekur të zhdukin fenë, nëse do të mundnin. Lidhur me këtë, Allahu thotë: Që të kuptojnë ithtarët e Librit se ata nuk kanë aspak në dorë prej mirësisë së Allahut. Mirësia është në dorën e Allahut, Ai ia jep kujt të dojë. Allahu është Zot i mirësisë së madhe. (Hadid: 29). Për të arritur objektivat e tyre, ata vazhdojnë të bashkëpunojnë me Iblisin dhe xhindët, sepse synimet janë të ngjashme.

​(El-Bekare: 102) Ky ajet tregon se ata e përdorën magjinë si mjet ndikimi, dhe vazhdojnë ta përdorin për të ndikuar te udhëheqësit e popujve për të realizuar objektivat e tyre. Shumë njerëz janë të pavetëdijshëm për këtë, edhe pse disa gazeta – si gazeta pakistaneze “Don” – e kanë përmendur.

​Përdorimi i shpirtrave dhe i magjisë

Forma më e dukshme e këtij bashkëpunimi është ajo që ndodh në shoqatat e spiritizmit (“kontaktit me shpirtrat”), të përhapura anembanë botës, të cilat e shohin veten si një organizatë të vetme. Ky shpjegim ishte i nevojshëm për të kuptuar sekretin pas planeve afatgjata hebraike dhe mënyrës se si mendon mentaliteti hebraik, si dhe për të kuptuar synimin përfundimtar të këtij planifikimi: prishjen dhe kontrollin e njeriut.

​Vlerësim i realitetit

Hebrenjtë kanë një cilësi të veçantë që i dallon nga popujt e tjerë: Ata janë një popull parazitar, që nuk mund të qëndrojë në këmbë pa u mbështetur te të tjerët. Allahu thotë: Mbi ta është vulosur poshtërimi kudo që t’i gjejnë, përveç kur lidhen med ndonjë mbështetje nga Allahu ose mbështetje nga njerëzit. Ata u kthyen me zemërimin e Allahut dhe mbi ta është vënë mjerimi. Kjo, sepse mohonin shenjat e Allahut dhe vrisnin profetët pa të drejtë. Kjo, sepse ishin të pabindur dhe ecnin në të keqen. (Ali Imran: 112).

​Ata janë të shpërndarë nëpër botë, ashtu si parazitët që shpërndahen për të përthithur lëndën ushqyese të organizmave të ndryshëm. Hebrenjtë thithin energjinë e popujve në nivele të ndryshme: ekonomike, politike dhe ushtarake. Dhe kanë arritur suksese të mëdha në këtë, jo për shkak të inteligjencës, siç mendojnë disa, por për shkak të një arsyeje tjetër që shumica e njerëzve e kanë të paqartë. Për ta kuptuar këtë arsye, duhet një njohje e përgjithshme e drejtimeve të historisë së njerëzimit – drejtime që ecin sipas vullnetit të Allahut dhe ligjeve të Tij në Tokë.

​Allahu thotë: Nëse ju prek një plagë, edhe ata janë prekur nga një plagë e ngjashme. Këto ditë Ne i rrotullojmë mes njerëzve, që Allahu të dallojë besimtarët dhe të marrë prej jush dëshmorë. Allahu nuk i do të padrejtët. (Ali Imran: 140). Dhe thotë: Thuaj: O Allah, Zotërues i pushtetit! Ti ia jep pushtetin kujt të duash dhe ia heq kujt të duash. Ti lartëson kë të duash dhe poshtëron kë të duash. Mirësia është në dorën Tënde. Ti ke fuqi mbi çdo gjë. (Ali Imran: 26).

​Kuptimi: Nëse objektivat e një populli lëvizin në drejtimin e duhur të historisë – ato realizohen. Nëse ecin kundër rrjedhës historike – dështojnë patjetër. Po të kenë një devijim të vogël – suksesi dhe dështimi ndryshojnë sipas atij devijimi.

​Synimet hebraike dhe rrjedha e historisë

Objektivat e hebrenjve, për një periudhë të caktuar, përputheshin me atë që Allahu e kishte caktuar për ta. Këtë e shpjegon qartë Surja El-Isra: Allahu u shpalli Beni Israilëve se ata do të bënin shkatërrim në Tokë dy herë dhe do të ngriheshin shumë lart. Kur të vinte ndëshkimi i parë, Allahu do të dërgonte kundër tyre shërbëtorë të fuqishëm që do të depërtonin brenda shtëpive të tyre. Pastaj, Allahu do t’i kthente prapë në fuqi dhe do t’i ndihmonte me pasuri dhe djem, që të bëheshin të shumtë. Pastaj, kur të vinte premtimi i dytë, ata do të poshtëroheshin, do të ndëshkoheshin dhe do t’u shkatërrohej ajo që kishin ndërtuar. (El-Isra: 4–8).

​Nga këto ajete kuptohet: Historikisht, ka qenë e shkruar që hebrenjtë të arrinin një fazë të lartë fuqie dhe korrupsioni. Ky ishte drejtimi i rrjedhës së historisë për një periudhë. Por fundi i kësaj fuqie do të lidhet me çlirimin e xhamisë Al-Aksa dhe shkatërrimin e arrogancës së tyre.

​Rrjedha e historisë sot: drejt Islamit

Vëzhguesi i kujdesshëm i ngjarjeve sot e sheh qartë se shumica e aktiviteteve hebraike po japin rezultate të kundërta nga ato që ata dëshirojnë. Kjo ndihet nga muslimanët që jetojnë jashtë vendeve arabe. Kjo ndihet edhe më shumë nga ata që merren med rezistencën kundër okupimit. Kjo është shenjë se drejtimi i historisë po anon kah ummeti musliman, me vendimin e Allahut.

​Prandaj: Çdo punë që ecën në drejtim të dobësimit ose zhdukjes së “Izraelit” ka gjasa të ketë sukses. Çdo përpjekje për ta forcuar “Izraelin” ka gjasa të dështojë. Autori e shpjegon me një krahasim fizik: Një gur i hedhur nga lart poshtë ka përshpejtim. Një gur i hedhur nga poshtë lart ka ngadalësim. Po kështu: Çdo veprim kundër “Izraelit” merr shtytje natyrore. Çdo veprim në favor të saj, ndesh pengesë natyrore.

​Nëse dikush pyet për dobësitë e rezistencës, nuk duhet harruar historia e Musait dhe njeriut të urtë (Hidrit). Edhe ngjarjet e Musait deri te thirrja hyjnore dëshmojnë se Allahu i drejton gjërat edhe kur njerëzit nuk e kuptojnë. Kjo është ajo që quhet optimizëm i shëndoshë, të cilin Profeti ﷺ e pëlqente: “Të shpresosh për të mirën do të thotë ta gjesh të mirën.”

​Pas kësaj hyrjeje, autori kalon te:

Mekanizmat e planifikimit hebraik në vendet arabe

Për ta kuptuar planin “izraelit”, duhet të njohim shenjat e tij. Këto shenjat janë të shumta në vendet arabe, por identiteti i tyre nuk është i qartë, sepse mendjet tona janë mjegulluar nga: mediat, kultura e shtrembëruar, indoktrinimi i qëllimshëm. Prandaj, para se të shohim qartë, duhet: Të pranojmë se edukimi dhe informimi ynë ka qenë i gabuar dhe shpesh i kontrolluar nga struktura armiqësore, edhe nëse në dukje dukej në favor tonin.

​Të kthehemi te faktet reale, të cilat janë:

1. ​Kurani Fisnik – Ai përmban të vërteta të padyshimta dhe është udhëzuesi më i saktë për ndarjen e civilizimeve kryesore të botës, prej të cilave burojnë planet dhe projektet politike: Civilizimi Islam, Civilizimi i të Krishterëve, Civilizimi Hebraik, Civilizimi Mazdak / Zoroastrian (“magjistarët”). Ngjitja dhe rënia e këtyre civilizimeve ndodh sipas ligjeve të Allahut.
2. ​Civilizimi i shekullit XX ka marrë ngjyrë hebraike – Vlerat morale të kohës moderne janë ndikuar thellësisht nga mendimi hebraik. Hebrenjtë kanë pozicione vendimtare në shtete të ndryshme. Ata kanë prani ushtarake përmes “Izraelit”. Synimi i tyre është të zëvendësojnë ndikimin amerikan dhe britanik në vendet arabe.
3. ​Islami ende bashkon popujt muslimanë – Edhe pse ka përpjekje për t’i përçarë, ndjenja e besimit i lidh ende ummetin.
4. ​“Izraeli” gëzon përkrahje të plotë nga të krishterët dhe nga mazdeistët – Ky është realitet strategjik global.

​Shumë prej atyre që zbatojnë planin hebraik në vendet arabe nuk janë domosdoshmërisht tradhtarë, por njerëz të zakonshëm që nuk shohin qartë. Ata mendojnë se po ndihmojnë vendet e tyre, por në fakt nuk e kuptojnë planin e fshehtë pas veprimeve të tyre.

​(En-Nisa: 83), (En-Nur: 21). Ajetet sqarojnë se: çështjet e jetës ecin sipas planeve, nuk ka ngjarje të rastësishme, njerëzit që jetojnë pa një plan, përfundojnë nën planet e të tjerëve (shpesh plane djallëzore).

​Ndryshimi midis popullit të ngritur dhe popullit të prapambetur

Sipas studiuesve të civilizimeve: Populli i prapambetur beson në “rastësi” dhe nuk sheh lidhje midis ngjarjeve. Populli i ngritur e di se çdo ngjarje ka vendin e vet brenda një plani. Kuptimi: Shumë njerëz sot bëhen vegla të planit hebraik pa e ditur fare. Nuk po i arsyetojmë, sepse ata shpesh urdhërojnë të keqen. Por duam t’i njohim që të ndërtojmë një plan kundër tyre. Për këta njerëz të paditur nevojitet këshillim dhe sqarim. Ndërsa për ata që bashkëpunojnë me dijeni – nevojitet zbulim dhe përballje e fortë.

​Fillimi i analizës së “shenjeve” të planifikimit hebraik në vendet arabe

Për të kuptuar planifikimin “izraelit”, duhet të vëzhgojmë shenjat dhe format e tij praktike. Këto shenja janë të shumta në botën arabe, por problemin kryesor e përbën: mjegullimi i syve të njerëzve për shkak të medias dhe edukimit të deformuar, i cili ka vazhduar për dekada. Prandaj është e domosdoshme të heqim këtë mjegullim nga mënyra si shohim realitetin, duke pranuar më parë se: Media jonë nuk është e paanshme. Edukimi ynë është formësuar shpesh për të përfituar armiku. Ndonjëherë, madje kemi menduar gabimisht se media na mbron, kur në të vërtetë na udhëzon drejt dobësisë.

​Kategoria e njerëzve që zbatojnë planin hebraik

Në vendet arabe, ata që e zbatojnë realisht planin hebraik ndahen në dy grupe:

1. Njerëz të zakonshëm, të sinqertë, por të paditur – Nuk e kuptojnë në thelb se çfarë po ndodh. Ata mendojnë se po punojnë për vendin e tyre. Nuk e shohin zinxhirin e plotë të planifikimit global. Janë viktima të mungesës së vizionit. Allahu ka folur për këtë kategori në dy ajete shumë të rëndësishme, të cilat autori i sjell për të treguar se padituria dhe nxitimi mund ta dëmtojnë ummetin:

1. ​Ajeti i parë: Kur u vjen një lajm që lidhet me sigurinë ose frikën, ata nxitojnë ta përhapin. Por sikur t’ia kthenin të Dërguarit dhe atyre që kanë autoritet, ata që nxjerrin përfundime të sakta do ta kuptonin. Po të mos ishte mëshira e Allahut mbi ju, do të ndiqnit shejtanin, përveç një pakice të vogël. (En-Nisa: 83)
2. ​Ajeti i dytë: O besimtarë! Mos ndiqni gjurmët e shejtanit. Kush ndjek hapat e shejtanit, ai e urdhëron në të shëmtuarën dhe të keqen. Po të mos ishte mirësia dhe mëshira e Allahut mbi ju, askush nuk do të pastrohej kurrë, por Allahu pastron kë të dojë. Allahu dëgjon dhe di çdo gjë. (En-Nur: 21)

​Kuptimi i madh: Ngjarjet nuk ndodhin rastësisht. Jeta ecën sipas planeve (qofshin hyjnore, jobesimtare ose shejtanore). Njeriu që jeton pa plan – automatikisht bie brenda planit të dikujt tjetër. Kjo është e vërtetë në politikë, në ekonomi, në arsim, në kulturë dhe në çdo fushë të jetës.

​2. Njerëzit që punojnë qëllimisht për planin hebraik – Këta e dinë shumë mirë se çfarë bëjnë. Punojnë në media, administratë, diplomaci, ekonomi, ushtri etj. Ndihmojnë “Izraelin” me vetëdije të plotë. Dëmtojnë popullin e tyre me synim të qartë. “Këta nuk trajtohen me këshilla, por me zbulim dhe forcë, duke ua treguar fytyrën e vërtetë popujve.”

​E rëndësishme për t’u kuptuar: Njerëzit që ndjekin planin hebraik nga padituria – duhen këshilluar. Ata që e bëjnë me vetëdije – duhen ekspozuar dhe përballuar. Nëse nuk ndërtojmë plan të qartë përballues, do të përfundojmë brenda planit të tyre. Kjo përkon me ndarjen që bëjnë studiuesit e civilizimeve:

Populli i prapambetur: Mendon se çdo gjë është rastësi. Përdor shumë shprehjen “rastis”, “ndodhi vetvetiu”. Nuk kupton lidhjen mes ngjarjeve.

Populli i ngritur: E di se çdo ngjarje ka një qëllim, një vend në plan. Kupton se pas çdo lëvizjeje ka një hartues.

​“Ne nuk po i justifikojmë njerëzit që punojnë pa vetëdije në favor të hebrenjve – sepse veprat e tyre janë shpesh të këqija dhe krijojnë korrupsion. Por po përpiqemi t’i kuptojmë në mënyrë që të ndërtojmë një plan të fuqishëm kundër tyre.”

​Rreziku i mentalitetit të “rastësisë” dhe domosdoshmëria e planifikimit

Në botën arabe, shumë prej atyre që zbatojnë pa vetëdije planifikimin hebraik – nuk e kuptojnë thelbin e asaj që po ndodh. Ata janë njerëz që: takohen med informacione, i komentojnë ndodhitë sipas emocioneve, nuk i shohin ngjarjet si pjesë të një tabloje të madhe. Kjo është pikërisht ajo çfarë dallon kombet e prapambetura nga kombet e zhvilluara.

​Në kombet e prapambetura: Besohet se ngjarjet ndodhin rastësisht. Shprehja “rasësi” përdoret shpesh. Nuk kuptohet se ngjarjet lidhen med njëra-tjetrën. Njerëzit jetojnë ditë për ditë, pa vizion.

Në kombet e zhvilluara: Çdo ngjarje shihet si rezultat i një plani. Nuk ka “rastësi”, por skenarë të studiuar. Analizohet qëllimi që qëndron pas çdo veprimi. Nëse nuk planifikojmë, automatikisht do të biem brenda planit të dikujt tjetër — madje të armikut.

​Ndikimi i shejtanit në mungesën e planifikimit

Njeriu nëse nuk kthehet te dijetarët dhe udhëheqësit, nëse nuk ka qartësi, bie i kapur nga shejtani dhe veglat e tij. Kjo përfshin: prishjen morale, përhapjen e lajmeve të rreme, vendime pa dituri, veprime të cilat i ndihmojnë armiqtë pa e kuptuar.

​E VËRTETA E MADHE QË DUHET PRANUAR

“Nëse duam të luftojmë planifikimin hebraik, duhet më parë të pranojmë se edukimi ynë, media jonë dhe kultura jonë politike për dekada kanë qenë të dizajnuara për të na mashtruar.” Prandaj, ndërtimi i vetëdijes fillon me tri hapa:

1. ​Prano realitetin: Prano se shumica e medias arabe është e infiltruar. Prano se shumë programe televizive janë krijuar për të larguar muslimanët nga feja, morali dhe qëllimi.
2. ​Rikthehu te burimi që nuk gënjen: “Kthimi te Kurani — sepse ai është udhërrëfyes, dritë dhe kritika më e saktë e ideologjive që sundojnë botën.”
3. ​Kupto lojën e fuqive në shekullin e 20-të dhe 21-të: Morali i civilizimit modern është tamam morali hebraik. Ideologjia sunduese globale është produkt hebraik. Hebrenjtë kontrollojnë shumë pika të ndjeshme në botë. Hebrenjtë duan të zëvendësojnë Britaninë dhe SHBA-në në vendet arabe. Islami mbetet pengesë e madhe për planifikimin e tyre. Pavarësisht përçarjes, islami vazhdon t’i bashkojë zemrat e muslimanëve. Hebrenjtë e dinë se një rikthim i sinqertë i umetit te feja e tij është fundi i projektit të tyre. Prandaj punojnë pareshtur për të krijuar konflikte dhe përçarje.

​Pse Izraeli mbështetet nga Perëndimi dhe Persët (Mexhusët)?

Izraeli mbështetet nga të krishterët perëndimorë (kryesisht SHBA dhe Europa). Mbështetet edhe nga mexhusët (Persët/Zoroastrianët e dikurshëm — që sot reflektohen në strukturat anti-islame). Kjo është aleanca e vjetër kundër islamit.

​Madhësia e rrezikut dhe rëndësia e njohjes së planit

Për të kuptuar planifikimin hebraik, duhet të vëzhgojmë shenjat e tij. Këto shenja janë të shpërndara në vendet arabe dhe islame, por shumica e njerëzve nuk i njohin, sepse: shikimi i tyre është i turbulluar, media ka krijuar mjegull mendore, edukimi i deformuar ka ndërtuar perceptime të gabuara për ngjarjet. Prandaj duhet së pari të pastrojmë mendjet tona nga kjo mjegull, pastaj të analizojmë realitetin.

​Katër të vërtetat kryesore që duhen pranuar:

1. ​Kurani si burimi i vetëm i padiskutueshëm – Duhet të jemi të bindur se çdo gjë që thotë Kurani është e vërtetë absolute. Ai është udhërrëfyes për rrugën më të drejtë. Ai është kriteri që ndan të vërtetën nga gënjeshtra. Ai shpjegon forcat kryesore që drejtojnë historinë dhe civilizimet. Kurani e përshkruan qartë ekzistencën e katër civilizimeve kryesore në botë: Civilizimi Islam, Civilizimi i të krishterëve, Civilizimi i hebrenjve, Civilizimi i mexhusëve (zoroastrianëve). Çdo ngritje dhe rënie e këtyre civilizimeve ndodh vetëm me vendim të Allahut dhe sipas ligjeve të Tij në univers.
2. ​Civilizimi i shekullit të 20-të është i mbushur me moral hebraik – Morali dominues në botë sot është morali hebraik (materializëm dhe korrupsion). Hebrenjtë janë ngritur shumë në tokë. Ata kanë depërtuar në pozita të rëndësishme ekonomike, politike dhe kulturore në të gjitha shtetet e botës. Ata nuk synojnë vetëm mbështetjen perëndimore, por edhe zëvendësimin e SHBA-së dhe Britanisë në botën arabe për ta sunduar drejtpërdrejt zonën. Kjo bazohet në faktin që tani kanë: një shtet (Izraelin), një ushtri, një projekt të shpallur publikisht (Sionizmin botëror).
3. ​Islami vazhdon të jetojë në zemrat e njerëzve, pavarësisht përçarjes – “Me gjithë përpjekjet për t’i ndarë, popujt myslimanë ende bashkohen në ndjesinë fetare dhe dashurinë për Islamin.” Kjo është arsyeja përse hebrenjtë dhe aleatët e tyre përpiqen ta shkatërrojnë këtë lidhje shpirtërore: me propagandë, me ndarje sektare, me nacionalizma të rreme, me nxitje konfliktesh të brendshme.
4. ​Izraeli mbështetet fuqimisht nga të krishterët dhe mexhusët – Shtetet perëndimore të krishtera e mbështesin Izraelin për arsye politike, fetare dhe ekonomike. Mexhusët (elita religjio-politike me prejardhje persiane/iraniane) po ashtu e mbështesin Izraelin në mënyrë indirekte dhe të fshehtë. Këto dy blloqe për arsye historike, doktrinare dhe politike janë aleatë të projektit hebraik kundër Islamit.

​(1) Ky artikull është botuar fillimisht në numrin (25), më 20 Xhumade el-Ahire 1390 hixhri / 1 Shtator 1970, faqe 24.

​