Penë e Redaksisë
A është ajo që po ndodh në Lindjen e Mesme thjesht një konflikt politik kalimtar, apo është pjesë e një projekti më të gjerë fetar dhe strategjik, të udhëhequr nga fuqi të mëdha për rishatëzimin e hartës së rajonit? Pse përsëritet biseda për “Izraelin e Madh” dhe aleancat e reja, ndërkohë që shtetet e rajonit po shtyhen gradualisht drejt zemrës së konfliktit?
Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Salavatet dhe selami qofshin mbi Pejgamberin tonë, Muhamedin, mbi familjen dhe shokët e tij. Dhe më tej:
Në një pamje të rrallë, presidenti amerikan Trump qëndronte i ulur me një qetësi të pazakontë në zyrën e tij në Shtëpinë e Bardhë, i rrethuar nga një grup priftërinjsh që mbanin duart mbi të dhe luteshin: “Zoti e bekoftë presidentin tonë në këto kohë të vështira dhe e ndihmoftë atë kundër armiqve të tij”. Kjo ndodh ndërkohë që Fondacioni Amerikan për Lirinë Fetare Ushtarake zbulon se ka marrë mbi dyqind ankesa nga oficerë dhe ushtarë, të cilët dëshmojnë se eprorët e tyre u kanë thënë se lufta kundër Iranit është e bekuar nga Jezusi dhe do të çojë në betejën e Harmagedonit. Predikuesit e ushtrisë e lëvdonin Trumpin duke e cilësuar si “Mesia Shpëtimtar”!
E habitshme është se ky përshkrim për Trumpin ekziston madje edhe te predikuesit ortodoksë dhe disa dijetarë hebrenj, pavarësisht se disa klerikë ortodoksë më parë e kishin quajtur atë “Mesia i Rremë” (Dexhalli). Ajo që na intereson këtu është dimensioni fetar pas përfshirjes së administratës aktuale në luftërat e rajonit. Këtë e mbështet edhe deklarata e ambasadorit amerikan në Jerusalem: “Zoti u ka premtuar bijve të Ibrahimit tokën mes Nilit dhe Eufratit, dhe Izraeli ka të drejtë ta marrë atë”. Kjo përputhet me tezat e përsëritura të Netanyahut për realizimin e “Izraelit të Madh”.
Prandaj, sulmi aktual ndaj Iranit u pagëzua me emrin “Mbrojtja e Judës”, i cili më vonë u zëvendësua me “Rëndima e Luanit”. Gjithashtu, Netanyahu e lidhi sulmin shkatërrues mbi Iran me ngjarjet e Persisë së lashtë asgjësimin e ministrit Haman dhe ndjekësve të tij përmes planit të mbretëreshës hebreje, Ester. Këtë ngjarje hebrenjtë e festojnë edhe sot përmes festës së Purimit, e cila karakterizohet nga parada me maska dhe gëzim. Këtë vit, festimet e tyre përkuan me operacionet sulmuese.
Për t’u përballur me këtë projekt shkatërrues, duhet rishikuar çdo politikë. Nuk shohim zgjidhje tjetër veç formimit të një aleance të vërtetë sunite dhe kuptimit të synimeve të afërta të aleancës kryqtaro-jehudite. Duhet një qëndrim serioz që shkund dekadat e varësisë dhe perëndimizimit. Ata na frikësohen vetëm nëse i kthehemi identitetit tonë si “Ehlus-Suneti vel-Xhemat”. Duhet të kemi kujdes nga dhelpëria (mekri) perëndimore.
Ka prej atyre që bëjnë thirrje për aleancë me krishterët dhe hebrenjtë, duke pretenduar se kjo përputhet me hadithet e fundit të kohës. Kjo është një shpifje që i shërben projektit ekspansionist hebre. Ne jemi të bindur për vërtetësinë e asaj që ka lajmëruar Pejgamberi ﷺ.
Në hadithin e saktë të shënuar nga Imam Ahmedi dhe Ebu Davudi thuhet:
“Do të bëni me Romakët (Perëndimin) një paqe të sigurt; do të luftoni ju dhe ata një armik të përbashkët; do të fitoni dhe do të merrni plaçkë lufte. Pastaj do të ktheheni derisa të ndaloni në një lëndinë me kodra. Atëherë, një i krishterë do të ngrejë kryqin e do të thotë: ‘Ngadhënjeu kryqi!’. Një musliman do të zemërohet dhe do ta thyejë atë. Në atë kohë, Romakët do të tradhtojnë dhe do të mblidhen për Betejën e Madhe (Al-Malhama).”
Kushdo që i përfshin hebrenjtë në këtë aleancë, ka shpifur. Hebrenjve u takon hadithi i pemës dhe i gurit; ata nuk janë subjekt i aleancave me Ehlul-Islamin.
Në hadithin e Buhariut nga Ebu Hurejra (r.a.) thuhet se Pejgamberi ﷺ ka thënë:
“Nuk do të bëhet Kiameti derisa muslimanët të luftojnë hebrenjtë… derisa hebreu të fshihet pas gurit dhe pemës, e guri ose pema do të thotë: ‘O musliman, o rob i Allahut, ky është një hebre pas meje, eja dhe vrite’.”
Lufta jonë ndaj tyre në fundin e kohës është e vërtetuar. Kjo do të thotë se periudha e dobësisë aktuale është e përkohshme dhe se po vjen një triumf për umetin e Islamit. Allahu i Madhëruar thotë:
“Atë ditë besimtarët do të gëzohen, për ndihmën e Allahut.”
Analizë e Termave Eskatologjikë
Eskatologjia (shkenca mbi fundin e botës) në këtë tekst përdoret për të shpjeguar motivet fetare pas lëvizjeve politike. Këtu janë termat kyç:
Harmagedoni (Armageddon): Ky term rrjedh nga tradita eskatologjike kristiane (Libri i Zbulesës). Sipas tyre, është beteja përfundimtare apokaliptike mes forcave të së mirës dhe së keqes. Në tekst, ky term përdoret për të treguar se si ushtria amerikane (sipas ankesave) e sheh luftën në Lindjen e Mesme jo si politike, por si përmbushje të profecisë biblike.
Mesia Shpëtimtar: Në teologjinë kristiane dhe jehude, Mesia është figura që do të sjellë çlirimin dhe mbretërimin e Zotit në tokë. Teksti vë në dukje një fenomen interesant: përdorimin e këtij titulli fetar për një figurë politike (Trump), gjë që tregon “shenjtërimin” e politikës.
Mesia i Rremë: Përfaqëson figurën qendrore të së keqes në eskatologjinë islame dhe kristiane. Teksti përmend se disa ortodoksë e shohin të njëjtin lider (Trump) si Dexhall, gjë që tregon polarizimin e skajshëm fetar.
Al-Malhama al-Kubra (Beteja e Madhe): Ky është termi islam për betejën apokaliptike që do të ndodhë mes muslimanëve dhe “Romakëve” (Benu Asfar/Perëndimit). Ndryshe nga Harmagedoni kristian, Malhamah pason një periudhë aleance të shkurtër që përfundon me tradhti. Teksti e përdor këtë për të paralajmëruar kundër aleancave të rreme.
Hadithi i Gurit dhe i Pemës (Garkad): Ky është një tregues eskatologjik specifik i fundit të kohës në traditën islame, që flet për një ballafaqim përfundimtar. Përmendja e pemës “Garkad” shërben si një element dallues që ndan aleancën me “Romakët” nga lufta me hebrenjtë.
Izraeli i Madh: Ndonëse term gjeopolitik, ai ka rrënjë eskatologjike biblike (promesa e tokës nga Nili në Eufrat). Në tekst, ai trajtohet si motori që lëviz strategjinë e Netanyahut në prag të “fundit të kohës”.
Përktheu: Bekir Halimi
Burimi:المسيح المخلص
