Në Gaza, çdo shpërthim nuk ka lënë pas vetëm rrënoja, por edhe trupa të gjymtuar e jetë të përmbysura përgjithmonë. Lufta, përtej numrit të madh të viktimave, ka shkaktuar një krizë të thellë shëndetësore dhe humane, ku plagët nuk mbyllen dhe pasojat mbeten të përjetshme.
Sipas të dhënave të Organizatës Botërore të Shëndetësisë, mbi 167 mijë persona janë plagosur rëndë gjatë ofensivës. Nga këta, rreth 42 mijë kanë pësuar lëndime që u kanë shkaktuar aftësi të kufizuara të përhershme, duke i lënë të varur nga karriget me rrota apo mjetet ndihmëse për pjesën tjetër të jetës së tyre. Shifra është tronditëse jo vetëm për madhësinë, por edhe për faktin se shumica e të prekurve janë fëmijë dhe të rinj që kanë humbur shpresën për një të ardhme të shëndetshme.
Një tjetër bilanc dramatik është ai i rasteve të amputimeve. Mbi 5 mijë persona kanë humbur njërin prej gjymtyrëve si pasojë e bombardimeve dhe sulmeve të vazhdueshme. Çdo amputim nuk është vetëm një statistikë: pas saj fshihet një histori dhimbjeje, humbjeje dhe nevoje për kujdes të përhershëm mjekësor dhe psikologjik.
Shifrat e OBSH-së nxjerrin në pah një realitet të hidhur: sistemi shëndetësor i Gazës, tashmë i rrënuar nga mungesa e furnizimeve dhe pajisjeve, përballet me një krizë të paprecedent. Mjekët janë të detyruar të bëjnë zgjedhje të pamundura, ndërsa mijëra të plagosur nuk arrijnë të marrin trajtimin e duhur.
Përtej shifrave dhe raporteve, qëndron një e vërtetë më e thellë: plagët e kësaj lufte nuk janë thjesht fizike. Ato shtrihen në shpirtin e një populli të tërë, duke krijuar trauma që do të zgjasin për breza. Gaza sot është simbol i plagëve që nuk shërohen, jo vetëm në trup, por edhe në ndërgjegjen e njerëzimit.
