Shkrimtari izraelit Eyal Zisser botoi një artikull në gazetën Israel Hayom me titull:
“Gaza dhe armët e saj: Izraeli po shkon drejt kurthit me sy të hapur”,
në të cilin trajton atë që e përshkruan si një kurs të ri politik të nisur nga presidenti amerikan Donald Trump, nën emrin “Këshilli i Paqes”, i cili – sipas vizionit amerikan – synon të mbikëqyrë rregullimet pas luftës në Rripin e Gazës.
Autori thekson se ky këshill, i shpallur në Uashington, pritet të marrë përsipër stabilizimin e armëpushimit, vendosjen e një force shumëkombëshe në Gaza dhe krijimin e një administrate civile alternative ndaj Hamasit, me synimin për të nisur një proces të gjerë rindërtimi të financuar ndërkombëtarisht. Megjithatë, Zisser vlerëson se aktiviteti i zhvilluar në Uashington kishte më shumë karakter mediatik dhe propagandistik sesa ishte një pasqyrim real i një projekti të zbatueshëm në terren.
Artikulli vendos çështjen e armatimit të rezistencës në qendër të debatit, duke theksuar se “çelësi për gjithçka ka qenë dhe mbetet çarmatimi i Hamasit”. Sipas tij, premtimet ndërkombëtare për rindërtim dhe vendosje të forcave ndërkombëtare mbeten të kushtëzuara nga kjo pikë.
Ai vëren se disa palë ndërkombëtare flasin për gatishmërinë e Hamasit për të hequr dorë nga armët, por thekson se udhëheqja e lëvizjes nuk ka dhënë asnjë deklaratë të drejtpërdrejtë në këtë drejtim. Përkundrazi, deklaratat e saj – sipas artikullit – këmbëngulin në ruajtjen e armëve për aq kohë sa vazhdon armëpushimi.
Autori mendon se basti ndërkombëtar, veçanërisht ai amerikan, mbështetet në idenë se rindërtimi dhe derdhja e miliardave do të krijojnë një realitet të ri ekonomik dhe shoqëror në Gaza, i cili do ta detyrojë Hamasin të heqë dorë nga armët dhe të përfshihet në marrëveshje të reja politike.
Megjithatë, ai e konsideron këtë qasje si të pabazuar në një analizë të saktë të realitetit të Gazës dhe natyrës së lëvizjes, duke paralajmëruar se qetësia aktuale mund t’i japë Hamasit mundësinë të riorganizojë radhët dhe të forcojë pozicionin e tij.
Zisser paralajmëron se Izraeli mund të përballet sërish me një realitet të ngjashëm me atë që ekzistonte para 7 tetorit, kur – sipas tij – u pranua që Hamasi të mbetej në pushtet në këmbim të një qetësie relative në kufij.
Ai shton se përsëritja e këtij skenari, nën kujdesin e një plani ndërkombëtar amerikan, mund të çojë në konsolidimin e sundimit të Hamasit me ruajtjen e armëve, gjë që – sipas këndvështrimit të tij – do të nënkuptonte humbjen e asaj që ai e quan “arritje të luftës”.
Autori u bën thirrje autoriteteve izraelite të përcaktojnë “vija të kuqe” të qarta, që lidhin çdo përparim në rindërtimin e Gazës apo vendosjen e forcave ndërkombëtare me çarmatimin real të Hamasit.
Ai kërkon hartimin e një plani të qartë veprimi përpara se të fillojë rrjedhja e investimeve dhe vendosja e forcave ndërkombëtare, sepse – sipas tij – kjo do ta bënte çdo veprim të mëvonshëm izraelit shumë më të ndërlikuar politikisht dhe ndërkombëtarisht.
Në përfundim, artikulli thekson se rreziku nuk qëndron te rindërtimi në vetvete, por te konsolidimi i një realiteti në të cilin Hamasi mbetet pjesë e skenës politike dhe të sigurisë në Gaza me armët e tij.
Sipas autorit, pranimi i këtij kursi do të thotë që Izraeli po hyn me vetëdije të plotë në një “kurth” politik dhe sigurie.
