Njeriu mes Ilijjîn dhe Safilîn
rruga e ngritjes dhe rruga e rënies
Falënderimi i takon Allahut, i Cili e krijoi njeriun në formën më të përsosur, ia hapi derën e ngritjes drejt Tij dhe e paralajmëroi nga rruga e rënies larg Tij. Paqja dhe bekimet qofshin mbi zotërinë tonë Muhamedin ﷺ.
Allahu i Lartësuar thotë:
“Ne e krijuam njeriun në formën më të bukur, pastaj e kthyem atë në më të ultin e të ultëve, përveç atyre që besuan dhe bënë vepra të mira.”
(Suretu Et-Tin)
Këto ajete nuk flasin për pamjen e jashtme të njeriut, por për fatin e tij: ngritje në Ilijjîn ose rënie në Esfelu Safilîn.
1. Pse u krijua njeriu në formën më të përsosur?
Allahu e krijoi njeriun me mendje, zemër dhe shpirt, si dhe me aftësi për krijimtari. Çdo njeri ka veçantinë e tij, që nuk i ngjan askujt tjetër. Ashtu siç nuk janë të njëjta pamjet tona, po ashtu nuk janë të njëjta as talentet dhe rolet tona në jetë.
Por pyetja edukative, tepër e rrezikshme, është:
Pse shumica e njerëzve vdesin pa e zbuluar veten e tyre?
Përgjigjja është e qartë:
Sepse nuk e njohën Zotin e tyre.
2. Shembulli i ngritjes: dija që të çon tek Allahu
Allahu i Lartësuar thotë në rrëfimin e Sulejmanit, paqja qoftë mbi të:
“Ai që kishte dijeni nga Libri tha: ‘Unë do ta sjell para se të të kthehet shikimi.’”
Bëhet fjalë për një njeri:
-
emri i të cilit nuk u përmend,
-
por u përmend dija e tij,
-
dhe u përmend rezultati i saj.
Pse Allahu e fuqizoi atë?
Sepse ai e njohu Zotin e tij dhe dija që posedonte nuk ishte thjesht informacion, por lidhje e gjallë me Allahun.
Kur dija u rrënjos në zemrën e tij:
-
u shfaq krijimtaria,
-
u shfaq fuqizimi,
-
u shfaq ndikimi i njohjes.
Dija që e çon zemrën tek Allahu hap dyer që nuk hapen për të tjerët.
3. Shembulli i rënies: dija pa njohjen e allahut
Allahu i Lartësuar thotë:
“Lexoju atyre lajmin e atij të cilit ia dhamë argumentet Tona, por ai u shkëput prej tyre.”
Ky ishte një njeri që kishte:
-
dije,
-
argumente,
-
mundësi.
Por dallimi i rrezikshëm ishte se ai i njohu argumentet, por nuk e njohu Zotin e argumenteve.
Si pasojë:
-
ndoqi epshin e tij,
-
u lidh pas tokës,
-
u shkëput nga dija.
Dija pa adhurim nuk e ngre njeriun; përkundrazi, ajo mund ta rrëzojë atë.
4. Parimi i madh edukativ
O njerëz!
Jo kushdo që mëson ngrihet.
Jo kushdo që është i zgjuar ka sukses.
Jo kushdo që është i talentuar arrin synimin.
Rregulli është i qartë:
Kush e njeh Zotin e tij, e njeh veten, e zbulon rolin e tij dhe Allahu e fuqizon.
Kuptimi më i thjeshtë i thënies: “Kush e njeh veten, e njeh Zotin e tij” është që njeriu ta njohë:
-
varfërinë e tij,
-
paaftësinë e tij,
-
nevojën e përhershme për Allahun.
Kur ai e njeh varfërinë e tij, atëherë e njeh pasurinë e Zotit të tij.
5. Humbja më e madhe në jetë
Humbja më e madhe është:
-
të vdesësh pa e njohur Zotin tënd,
-
të hysh në varr duke mos e njohur Atë për të Cilin do të pyetesh,
-
dhe që përgjigjja jote të jetë: “filani ka thënë” dhe “filani ka thënë”.
Pasha Allahun, kjo është humbje e madhe që njeriu të jetojë gjithë jetën e tij, pastaj të vdesë pa e njohur Allahun.
Përfundimi dhe mesazhi praktik
O njerëz!
Bëjeni njohjen e Allahut:
-
projektin e jetës suaj,
-
qëllimin e kërkimit tuaj,
-
bazën e edukimit tuaj.
Kërkoni dijen, po, por le t’ju çojë tek Allahu, jo t’ju largojë prej Tij.
Dijeni:
-
kush e njeh Allahun, Ai e bën mëkëmbës;
-
kush i varfërohet Atij, Ai e pasuron;
-
kush është i sinqertë me Të, Allahu e shfaq krijimtarinë e Tij tek ai.
Lusim Allahun të na bëjë prej atyre që besuan dhe bënë vepra të mira, që të mos kthehemi në Esfelu Safilîn, por të ngrihemi në Ilijjîn.
Nëse dëshiron:
-
ta optimizoj për SEO WordPress,
-
ta shkurtosh për post Facebook,
-
ose ta përshtas për hutbe / ligjëratë,
ma thuaj dhe e bëjmë menjëherë.
