Lawrence Freedman në librin e tij “Historia e Luftës” thekson se planifikuesit ushtarakë shpesh bien në iluzionin e arritjes së një “goditjeje vendimtare” të shpejtë dhe përfundimtare. Kjo zakonisht mbështetet në epërsi teknologjike, por shpesh neglizhon kompleksitetet politike dhe shoqërore që i bëjnë luftërat reale të zgjatura dhe të vështira për t’u përfunduar shpejt. Lufta e fundit mund të lexohet në këtë kontekst, ku pritshmëritë në mënyrë të nënkuptuar janë ndërtuar mbi mundësinë e shkaktimit të një kolapsi të shpejtë të sistemit iranian përmes goditjeve intensive ajrore dhe shënjestrimit të lidershipit të lartë.
Më poshtë paraqiten 6 karakteristika kryesore që e dallojnë këtë luftë nga konfliktet e mëparshme rajonale, dhe përmes tyre riformësohet natyra e luftës midis shteteve në të ardhmen… Iluzioni i një fitoreje të shpejtë • Siç shpjegon Lawrence Freedman, planifikimi ushtarak supozon një “goditje vendimtare” të shpejtë • Pritshmëritë amerikane (nën udhëheqjen e Donald Trump) favorizonin një luftë të shkurtër • Realiteti: lufta është më e gjatë dhe më komplekse për shkak të faktorëve politikë, ekonomikë dhe qëndrueshmërisë së brendshme
Goditja e lidershipit të lartë • Synimi ndaj “kokës së sistemit” për të paralizuar vendimmarrjen dhe institucionet • Kjo strategji ka kaluar nga grupe në shtete • Rezultati: jo domosdoshmërisht kolaps, por shpërndarje e qendrave të vendimit dhe përshkallëzim i paparashikuar
Raketat dhe dronët • Janë shndërruar nga mjete ndihmëse në armë kryesore • Mbështetje në prodhim masiv dhe me kosto të ulët • Një ekuacion i ri: sulmi është më i lirë se mbrojtja dhe konsumon kundërshtarin Goditja e kapaciteteve në vend të vetëm mbrojtjes • Kalimi nga interceptimi i raketave tek goditja e burimit të tyre • Sulm ndaj fabrikave, platformave të lëshimit dhe infrastrukturës industriale • Lufta tashmë lidhet me “qëndrueshmërinë dhe prodhimin”, jo vetëm me fushëbetejën Inteligjenca artificiale dhe përshpejtimi i luftës • Integrimi i inteligjencës artificiale në vendimmarrjen ushtarake • Reduktimi i kohës së identifikimit të objektivave nga orë në minuta • Epërsi për palën që mbledh dhe përpunon të dhënat më shpejt
Energjia dhe thellësia strategjike • Ngushtica e Hormuzit është bërë arenë lufte që ndikon në ekonominë globale • Ndërprerja e naftës = presion mbi tregjet dhe inflacionin botëror • Lufta nuk është më kufitare: synon thellësinë (energji, infrastrukturë, ekonomi)
Përmbledhje: Luftë me rregulla të reja • Lufta nuk është më vetëm për kontroll territori, por për paralizimin e shtetit nga brenda • Ekonomia, prodhimi dhe vendimmarrja politike janë bërë objektiva direkte • Pavarësisht zhvillimit teknologjik, “goditja e shpejtë vendimtare” mbetet një iluzion dhe luftërat mbeten të gjata dhe komplekse
