Disa prej atyre që punojnë në fushën e thirrjes fetare – fatkeqësisht – e kufizojnë horizontin e tyre vetëm në projektin e vet.
Ata e shohin suksesin te numri i ndjekësve, përhapja e platformës apo fama e emrit… sikur thirrja fetare të ishte fushë gare, e jo fushë bashkëpunimi.
Ky është një gabim në konceptim para se të jetë gabim në sjellje.
Thirrja nuk është projekt personal. Ajo është një mision më i madh se individët dhe më jetëgjatë se platformat.
Ku qëndron problemi?
- Vendosja e projektit në qendër, jo e mesazhit.
- Ndjeshmëria ndaj bashkëpunimit nga frika për “vëmendjen e mbështetësve” apo “publikun”.
- Mungesa e kulturës së referimit dhe integrimit.
- Fryrja e egos dhe dobësimi i punës në grup.
Dhe rezultati?
- Përsëritje përpjekjesh…
- Humbje energjie…
- Dhe humbje mundësish të mëdha.
Shembulli praktik profetik
Kur Mus’ab ibn Umejri u dërgua në Medinë para hixhretit, ai nuk punoi i vetëm. Ai u mbështet dhe u ndihmua nga As’ad ibn Zurara, i cili i hapi dyert e shtëpive.
- Mus’abi mësonte…
- As’adi përgatiste mjedisin…
Rezultati: Medina u bë baza e Islamit para ardhjes së Profetit ﷺ.
As’adi nuk tha: “Pse të mos jem unë në krye?”
Dhe Mus’abi nuk tha: “Jam i dërguari, nuk kam nevojë për askënd.”
Plotësimi i roleve ishte ai që solli ndryshimin historik.
Cili është shërimi sot?
- Ripërcaktimi i suksesit Suksesi nuk është të rritet projekti yt, por të zgjerohet rrethi i udhëzimit.
- Ndërtimi i rrjeteve, jo ishujve të izoluar Një platformë për dialog. Një tjetër për mësim. Një për përkthim. Një për mbështetje dhe ndjekje. Të gjitha të lidhura me një sistem të qartë bashkëpunimi dhe referimi.
- Kultura e “mbushjes së boshllëkut” Çdo projekt të pyesë: Cilin boshllëk po mbush? Jo: Si të jem në qendër të vëmendjes?
- Shkëmbimi i të dhënave dhe përvojës Ndarja e raporteve. Unifikimi i mesazheve kryesore. Koordinimi i fushatave. Shpërndarja e publikut sipas specializimit.
Përfundimi
Mesazhi është më i madh se ne të gjithë. Dhe kush mendon se thirrja ndërtohet me izolim… le të reflektojë mbi përvojën e Mus’abit dhe As’adit.
Bashkëpunimi sjell ndryshim. Ndërsa konkurrenca e brendshme… e ngadalëson rrugën.
Kjo është një moment për reflektim të sinqertë… një mundësi për të korrigjuar qëllimin dhe drejtimin. Që synimi ynë të jetë shikimi dhe kënaqësia e Allahut ndaj nesh, jo duartrokitjet e njerëzve, as fama e emrave, as rritja e shifrave.
Kur qëllimi është i pastër, bashkëpunimi bëhet i lehtë. Dhe kur synimi është kënaqësia e Allahut… bashkohemi rreth mesazhit, jo rreth skenës.
