🔘 Hetimi zbulon një kontrast të qartë ndërmjet qëndrimeve politike të shpallura nga disa shtete dhe të dhënave të tyre doganore. Spanja, ndonëse njoftoi ndalimin e eksportit të armëve, dërgoi 99 ngarkesa ushtarake, ndërsa Kanadaja realizoi 19 ngarkesa pas një votimi parlamentar që kërkonte ndërprerjen e eksporteve, duke u justifikuar me “sekretin tregtar” dhe respektimin e licencave të lëshuara më parë.
🔘 Pavarësisht thirrjes së presidentit francez Emmanuel Macron për ndërprerjen e eksporteve të armëve, në Izrael mbërritën 25 ngarkesa ushtarake me origjinë franceze, ku 92% e tyre u dërguan pas vendimit të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë. Edhe Italia vazhdoi furnizimet deri në muajin para hyrjes në fuqi të armëpushimit, megjithëse pretendonte se po ndiqte një politikë “jashtëzakonisht kufizuese” në eksportet ushtarake.
🔘 Ndërkohë, Britania e Madhe përdori të ashtuquajturat “licenca integrimi”, të cilat mundësojnë fshehjen e destinacionit përfundimtar të dërgesave ushtarake. Në këtë mënyrë, komponentë armësh u eksportuan drejt vendeve si Shtetet e Bashkuara dhe Gjermania, ku integroheshin në sisteme ushtarake që më pas eksportoheshin në Izrael.
🔘 Hetimi thekson se edhe periudhat e armëpushimeve humanitare shërbyen si një pauzë për rimbushjen e rezervave ushtarake. Sipas të dhënave, ngarkesa më e madhe me pjesë për tanke dhe automjete të blinduara mbërriti gjatë armëpushimit të fillimit të vitit 2025. Madje, edhe pas armëpushimit të fundit, furnizimi me armë vazhdoi.
🔘 Në përfundim, hetimi arrin në përfundimin se fushata shkatërruese izraelite në Gaza nuk do të kishte mundur të vazhdonte pa zinxhirin global të furnizimit me armë. Sipas raportit, vazhdimi i mbërritjes së dërgesave ushtarake edhe pas armëpushimit dëshmon rëndësinë vendimtare të këtij rrjeti ndërkombëtar në mbështetjen e operacioneve ushtarake izraelite.
Burimi: al-jezeera
