Historia e Muhamed ibn Harun el-Belhit
Historia e Muhamed ibn Harun el-Belhit, për të cilën pretendohet se e dogji nënën e tij, më pas e adhuroi Allahun për dyzet vjet dhe se nuk iu fal mëkati derisa i erdhi Malik ibën Dinari me lajmin e një ëndrre se Allahu ia kishte falur, nuk është e saktë dhe nuk është vërtetuar.
Arsyet kryesore:
1. Zinxhiri i transmetimit (isnadi) është i dobët
Në zinxhirin e transmetimit gjenden persona të panjohur, për të cilët dijetarët e hadithit nuk kanë dhënë vlerësim të besueshmërisë së tyre.
2. Tregimi është kontradiktor dhe i paqëndrueshëm
* Në një version thuhet se ai e vrau nënën duke e hedhur në furrë dhe duke e djegur.
* Në një version tjetër thuhet se e vrau me therje.
* Në një transmetim paraqitet si njeri që kishte braktisur pasurinë dhe jetonte në rrënoja, ndërsa në një tjetër si njeri me pozitë dhe roje që e shoqëronin.
3. Përmban ngjarje të çuditshme dhe të pabesueshme
Ndër to:
* Askush nuk e shpëton nënën nga furra, ndonëse në shtëpi ndodhej gruaja e tij dhe po shihte çfarë po ndodhte.
* Thuhet se ai e preu dorën dhe e mbajti të varur në qafë për dyzet vjet.
* Thuhet se i shpoi klavikulën dhe futi një zinxhir në të.
Këto janë gjëra që duken shumë të largëta nga realiteti.
4. Përmban kuptime që bien ndesh me Kuranin dhe Sunetin
Në tregim pretendohet se Allahu do ta dënojë patjetër me zjarr konsumuesin e alkoolit dhe vrasësin e një njeriu, edhe nëse ai është penduar sinqerisht.
Kjo bie ndesh me tekstet e qarta të Kuranit, të cilat tregojnë se Allahu e pranon pendimin e sinqertë dhe fal çdo mëkat, përveç shirkut nëse njeriu vdes pa u penduar prej tij.
Allahu i Madhëruar thotë:
﴿إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ﴾
“Përveç atij që pendohet, beson dhe bën vepra të mira; të tillëve Allahu do t’ua zëvendësojë veprat e këqija me vepra të mira.”
(El-Furkan, 70)
Po ashtu thotë:
﴿قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ﴾
“Thuaj: O robërit e Mi që keni tepruar ndaj vetvetes, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut.”
(Ez-Zumer, 53)
Përfundimi
Kjo histori nuk ka zinxhir të saktë transmetimi, është e paqëndrueshme në përmbajtje dhe përmban elemente që kundërshtojnë tekstet autentike të Kuranit dhe Sunetit. Për këtë arsye, nuk duhet të transmetohet apo të përhapet si histori e vërtetë.
Për besimtarin mjaftojnë argumentet e sakta nga Kurani dhe Suneti për të kuptuar rrezikun e mëkateve dhe madhështinë e pendimit të sinqertë.
Burimi: IslamQA, përgjigjja nr. 316526.
