Dostojevski përshkruan një musliman që ishte me të në burg: –
Të gjithë në burg e donin për shkak të natyrës së tij gazmore dhe fytyrës së gëzuar…
Punonte pa u lodhur e pa u ankuar…
I qetë, i urt, pa ndërprerje…
Ai ishte i neveritur nga vjedhja, imoraliteti, mashtrimi dhe dehja, por ishte jashtëzakonisht i zemëruar me këto veprime…
Ai nuk duron dot asnjë çështje të turpshme, të keqe, që është në kundërshtim me nderin dhe dinjitetin, nuk përpiqet të grindet me askënd, por mjaftohet me shmangien e fytyrës, denoncimin dhe pakënaqësinë…
Gjatë qëndrimit të tij, ai nuk ka bërë vjedhje dhe nuk ka bërë ndonjë vepër që mund të merret kundër tij. Ai ishte shumë i devotshëm dhe adhuronte Zotin shumë, falte namazin e tij çdo mbrëmje.
Ai agjëronte muajin e Ramazanit dhe i përmbahet fesë së tij islame dhe shpesh e kalonte natën duke u falur…
Të gjithë ata që ishin në burg e donin dhe e shihnin si një person vërtet të ndershem…
Të burgosurit e quanin “Nur Al-Assad” dhe ky pseudonim i mbeti.
Dostojevski
Roman Shenime nga Shtëpia e te Vdekurve
