Deklaratë dënuese e agresionit sionist ndaj delegacionit negociator të Lëvizjes Hamas në shtetin e Katarit

Më të lexuarat

Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve, dhe paqja e bekimi qofshin mbi të Dërguarin tonë Muhamedin, mbi familjen dhe shokët e tij.

Shoqata e Dijetarëve Myslimanë dënon me fjalët më të ashpra agresionin e pabesë sionist që synoi selinë e delegacionit të Lëvizjes së Rezistencës Islame (Hamas) në kryeqytetin e Katarit, Doha, gjatë një mbledhjeje të udhëheqjes së lëvizjes. Ky sulm shkaktoi shpërthime që përhapën frikë mes civilëve të pafajshëm.

Përballë këtij agresioni, ne theksojmë sa vijon:

Së pari:

Kjo arrogancë sioniste nuk është larg prej moralit të një populli të mallkuar, për të cilët Allahu i Madhëruar ka treguar në Librin e Tij se do të bëjnë shkatërrime në tokë dy herë dhe do të ngrihen me mendjemadhësi të madhe, siç tha Allahu:
“Dhe Ne shpallëm për bijtë e Izraelit në Libër: me të vërtetë ju do të bëni shkatërrime në tokë dy herë dhe do të ngriheni me një mendjemadhësi të madhe” (El-Isra, 4).

Ky shkatërrim përfshiu vrasjen e profetëve, shtrembërimin e librave hyjnorë, sulmet ndaj njerëzve dhe mendjemadhësinë mbi tokë. Ky është po ai “ngritje i madh” i sotëm, në formën e tiranisë, arrogancës dhe agresionit të pakufizuar.

Pa dyshim, ajo që bën Izraeli sot – agresion, pushtim, vrasje dhe shpërngulje në Gaza, Jenin dhe gjithë Palestinën, si edhe sulmet në Siri, Liban dhe Katar – hyn në kuadrin e shkatërrimit dhe arrogancës së përmendur në ajet, dhe është shenjë e qartë e realizimit të kësaj të vërtete kuranore në kohët moderne.

Së dyti:

Ajo që e dhemb zemrën para se të lëndojë syrin, është që ky agresion i egër të përballet me heshtjen e rëndë të shumë udhëheqësve myslimanë, si të ishin të vdekur, që nuk shohin e nuk dëgjojnë, përballë arrogancës së përshkallëzuar sioniste në agresionin e saj mbi Gazën dhe krimet e saj të gjenocidit dhe shpërnguljes së detyruar të myslimanëve.

Kjo heshtje nuk është neutralitet, por ngjan me bashkëpunimin në heshtje dhe e nxit armikun me më shumë guxim e tirani. Po, ky armik nuk do të kishte arritur një shkallë të tillë të së keqes pa këtë heshtje zyrtare dhe pa këtë mungesë të përmbushjes së detyrës morale, njerëzore dhe fetare ndaj vëllezërve tanë në Palestinë.

Ndërkohë që kryeqytetet perëndimore janë duke parë protesta të mëdha dhe presion politik në rritje mbi qeveritë për të mbajtur përgjegjëse Izraelin dhe për të ndalur mbështetjen e tij ushtarake, qëndrimi zyrtar arab dhe islamik mbetet i ngurtë mes deklaratave të zbehta të “shqetësimit” dhe shtypjes së çdo lëvizjeje popullore që shprehet në solidaritet me Gazën.

Popujt arabë dhe myslimanë, që ndjekin këto masakra me zemra të lënduara, nuk do ta harrojnë këtë qëndrim të dobët dhe do të vazhdojnë të kërkojnë nga qeveritë e tyre veprime serioze dhe efektive për të mbrojtur çështjen palestineze, për të ndalur agresionin izraelit dhe për të mbështetur qëndresën e Gazës me të gjitha mjetet e mundshme.

Së treti:

Sipas ligjit të Allahut të Madhëruar, një agresion i tillë nuk do të ndalet përveçse me shpalljen e xhihadit në të gjitha vendet myslimane dhe me ndërprerjen e marrëdhënieve me mbështetësit e armikut kriminel dhe të aleatëve të tij. Allahu thotë:
“Lufto në rrugën e Allahut, ti nuk je i obliguar veçse për veten tënde, dhe nxis besimtarët. Ndoshta Allahu do t’i ndalojë ata që nuk besojnë nga e keqja. Allahu është më i ashpër në forcë dhe më i ashpër në ndëshkim.” (En-Nisa, 84).

Nuk do t’i mbrojë shtetet arabe e islame as vrapimi pas normalizimit me këtë armik, as marrëveshjet me të për siguri e paqe, sepse gjithmonë do të jenë të ekspozuara ndaj grykësisë dhe pabesisë së tij. Zgjidhja më e dobishme për umetin është ndërtimi i kapaciteteve të veta mbrojtëse, larg nga varësia dhe kërkimi i mbrojtjes nga armiqtë.

Së katërti:

Nëse shtetet islame janë serioze në ndalimin e këtij agresioni, atëherë duhet të bashkojnë forcat e tyre për të çliruar Gazën nga rrethimi me të gjitha mjetet. Përndryshe, thjesht deklaratat e dënimit e të shqetësimit janë një lojë boshe dhe një tallje në vend të veprimit real e të fuqishëm.

Përfundim:

I lutemi Allahut të Madhëruar ta mbrojë umetin islam nga çdo e keqe, t’i japë fitoren dhe fuqinë e merituar. Ai është Mbrojtësi dhe i Plotfuqishmi mbi këtë.

Këshilli i Lartë i Shoqatës së Dijetarëve Myslimanë
17 Rebiu’l-Evvel 1447 h.
9 shtator 2025 m.

- Advertisement -spot_img

Më tepër

Të fundit