Të nderuar besimtarë!
Feja jonë, Islami, nuk është vetëm një grumbull ritesh, por është një sistem i plotë që synon pastrimin e shpirtit dhe fisnikërimin e sjelljes. Sot do të ndalemi te katër thënie pejgamberike, të cilat dijetarët i konsiderojnë si bazat e moralit islam. Nëse i jetësojmë këto parime, ne kemi rregulluar marrëdhënien tonë me Allahun dhe me krijesat e Tij.
E para: Kontrolli i Gjuhës
Pejgamberi (s.a.w.s) ka thënë:
»مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآْخِرِ فلَْيَقُلْ خَيرْاً أوَْ لِيصَْمُتْ«
“Kush beson në Allahun dhe në Ditën e Gjykimit, le të flasë mirë ose le të heshtë.“ (Buhariu)
Besimi i vërtetë manifestohet te gjuha. Gjuha mund të jetë çelësi i xhenetit ose dera e xhehenemit. Besimtari e peshon fjalën para se ta nxjerrë atë. Nëse fjala është këshillë, ngushëllim apo përmendje e Allahut, ai flet. Nëse fjala është thashethem, fyerje apo gënjeshtër, ai zgjedh heshtjen si adhurim. Pa kontrollin e gjuhës, besimi mbetet i mangët. Allahu i Lartësuar thotë:
Allahu i Lartësuar na kujton se asnjë fjalë nuk mbetet pa u regjistruar:
“Për çdo fjalë që ai (njeriu) nxjerr, ka pranë tij një mbikëqyrës të gatshëm (për ta shënuar).” (Kaf, 18)
E dyta: Pastërtia e zemrës
Pejgamberi (s.a.w.s) ka thënë:
»لاَ يُؤمِْنُ أحََدُكُمْ، حَتىَّٰ يحُِبَّ لأِخَِيهِ مَا يحُِبُّ لِنفَسِْهِ«
“Nuk beson asnjëri prej jush (plotësisht), derisa të dëshirojë për vëllain e tij atë që dëshiron për vete.” (Buhariu )
Ky hadith është ilaçi kundër sëmundjeve të zemrës: xhelosisë dhe egoizmit. Islami na mëson se suksesi i tjetrit nuk është humbja jote. Pastërtia e zemrës arrihet kur ne gëzohemi për mirësinë që i vjen tjetrit po aq sa do të gëzoheshim për veten tonë. Shpirti i besimtarit është i gjerë dhe i pastër, pa vend për smirë. Allahu i Lartësuar thotë:
Në Kuran, fjala e mirë krahasohet me një pemë të bukur që jep fruta, ndërsa fjala e keqe me një pemë të vdekur:
“A nuk sheh se si Allahu sjell shembull për fjalën e mirë? Ajo është si pema e mirë, e cila rrënjët i ka të forta në tokë, ndërsa degët lart në qiell.” (Ibrahim, 24)
E treta: Kenia e gjërave te kota
Pejgamberi (s.a.w.s) ka thënë:
»مِنْ حُسْنِ إسِْلاَمِ المْرَْءِ ترَكُْهُ مَا لاَ يعَْنِيهِ«
“Prej Islamit të mirë të një personi është lënia e asaj që nuk i takon (nuk i hyn në punë).” (Tirmidhiu)
Një nga shenjat se Allahu është i kënaqur me një rob është kur e bën atë të merret me punë të dobishme. Besimtari i vërtetë nuk harxhon kohën duke u marrë me jetën private të të tjerëve apo me debate që nuk i sjellin dobi as në këtë botë, as në botën tjetër.
Lënia e gjërave të kota është shenjë e pjekurisë shpirtërore.
Besimi dhe kontrolli i gjuhës ecin krah për krah për të përmirësuar gjendjen e besimtarit:
“O ju që keni besuar! Frikësohuni Allahut dhe thoni vetëm fjalë të drejta. Ai do t’jua bëjë të mira veprat tuaja dhe do t’jua falë gjynahet tuaja…” (Ahzab, 70-71)
E katërta: Vetëpërmbajtja (Kontrolli i vetvetes)
Kur një burrë i kërkoi këshillë, Pejgamberi (s.a.w.s) i tha:
»لاَ تغَْضَبْ« – فرَدََّدَ مِراَراً قَالَ: »لاَ تغَْضَبْ«
“Mos u zemëro!” këtë e përsëriti disa herë. (Buhariu)
Zemërimi është një flakë që djeg moralin dhe logjikën. Shumë pendime të jetës vijnë nga një moment zemërimi i pakontrolluar. Muhamedi (s.a.w.s) na mëson se i forti nuk është ai që rrëzon tjetrin në tokë, por ai që mposht veten dhe emocionet e tij në çastet e vështira.
Allahu na udhëzon që në bisedat tona të zgjedhim fjalët më të bukura për të shmangur nxitjet e djallit:
“Thuaju robërve të Mi që të thonë atë që është më e mira, sepse shejtani mbjell përçarje mes tyre.“(Isra, 53)
O vëllezër!
Këto katër hadithe janë programi i jetës sonë.
Le të pyesim veten çdo ditë:
A fola mirë?
A ia dëshirova të mirën vëllait tim?
A e ruajta kohën nga e kota?
Dhe a e mposhta zemërimin tim?
Lutje/dua për përmbyllje
- Lutja për përmirësimin e moralit:
O Allah, ashtu siç ma ke zbukuruar pamjen e jashtme, ma zbukuro edhe moralin tim. O Zot, më udhëzo drejt sjelljeve më të mira, sepse askush tjetër përveç Teje nuk udhëzon drejt tyre, dhe largoji prej meje sjelljet e këqija, sepse askush tjetër nuk i largon ato përveç Teje.
- Lutja për mbrojtjen e gjuhës dhe zemrës:
O Allah, kërkoj mbrojtjen Tënde nga sherri i dëgjimit tim, nga sherri i shikimit tim, nga sherri i gjuhës sime dhe nga sherri i zemrës sime. O Zot, bëje heshtjen time meditim dhe fjalën time përmendje të Madhërisë Tënde.
- Lutja për forcë dhe vetëpërmbajtje:
“O Allah, na jep aq shumë frikë ndaj Teje sa të na shërbejë si pengesë ndaj gjynaheve, dhe na jep aq shumë bindje (iman) sa të na i bësh të lehta sprovat e kësaj bote. Na bëj prej atyre që e përmbajnë zemërimin dhe që ua falin njerëzve.”
4. Lutja përmbyllëse :
“I Madhëruar qofsh Ti, o Allah, dhe Ty të takon Falënderimi. Dëshmoj se nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin) përveç Teje. Të kërkoj falje dhe Te Ti pendohem.”
