Analisti politik dhe ushtarak Ron Ben-Yishai shkruan:
Protestat aktuale në Iran nuk përbëjnë një kërcënim serioz dhe të menjëhershëm për stabilitetin e regjimit. Regjimi iranian mbështetet në një strukturë të fortë sigurie dhe në të paktën dy shtresa mbrojtjeje: Gardën Revolucionare dhe forcat Basij, të cilat janë të afta të përmbajnë çdo lloj trazire.
Gjithashtu, lëvizja protestuese vazhdon të vuajë nga dobësia organizative: numër i kufizuar pjesëmarrësish, mungesë e një udhëheqjeje të unifikuar dhe mospërputhje në objektiva.
Po ashtu, mungon çdo ndërhyrje e jashtme: as Donald Trump, pavarësisht kërcënimeve të tij, dhe as Izraeli, duke qenë se një ndërhyrje e tillë do ta bashkonte popullin rreth regjimit.
Sa i përket Trumpit, sulmimi i Lindjes së Mesme është një çështje tepër e ndërlikuar. Së pari, për shkak të pranisë së një numri të madh qytetarësh dhe ushtarësh amerikanë, të cilët Irani mund t’i godasë si kundërpërgjigje, përveç mundësisë së sulmeve edhe ndaj Izraelit.
Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara kanë arsye të forta për të pritur, pasi e dinë se heqja e sanksioneve ndaj Iranit është mënyra e vetme për të zgjidhur krizën ekonomike dhe strukturore nga e cila vuan vendi, ose të paktën për ta lehtësuar ndjeshëm atë. Krahas kësaj, ato besojnë se regjimi iranian mund të tërhiqet nga qëndrimet e tij dhe të rikthehet në tryezën e negociatave me Shtetet e Bashkuara.
(Fundi)
Vlen të theksohet se Trumpi nuk qëndron i palëkundur në qëndrimet e tij: për të, gjithçka është e negociueshme; çdo deklaratë mund të përgënjeshtrohet nga një tjetër, ose të pasohet nga një veprim i kundërt, si pjesë e asaj që ai e konsideron mashtrim strategjik. Për rrjedhojë, sjellja e tij mbetet – gjithmonë e paparashikueshme.
