Një faqe hebraike e specializuar në studime strategjike thotë se kërcënimi nga dronët kamikazë ka sjellë një ndryshim rrënjësor në konceptin e frontit dhe të luftimit brenda Israel Defense Forces (ushtrisë izraelite), duke i futur ushtarët në një gjendje të vazhdueshme lodhjeje psikologjike, përtej asaj me të cilën ishin mësuar në luftërat tradicionale.
Sipas raportit, më parë ushtari izraelit bënte dallim të qartë mes “vijave të frontit” dhe zonave të pasme, ku gatishmëria maksimale lidhej vetëm me praninë e tij në zemër të betejës. Por dronët e kanë ndryshuar tërësisht këtë koncept, pasi tashmë çdo lëvizje jashtë “zonës së sigurt” kërkon vigjilencë të pandërprerë, vëzhgim të vazhdueshëm të qiellit dhe kërkim të strehimeve në çdo vend.
Raporti thekson se rreziku më i madh nuk qëndron vetëm në fuqinë shkatërruese të dronëve, por edhe në presionin psikologjik që ato ushtrojnë mbi ushtarët. Vetëm zhurma e tyre karakteristike mjafton për të shkaktuar ankth dhe tension, duke e zhdukur kufirin tradicional mes kohës së luftimit dhe kohës së pushimit.
Sipas vlerësimit hebraik, ky ndryshim ka krijuar vështirësi të thella përshtatjeje brenda institucionit ushtarak. Një nga arsyet e reagimit të ngadaltë të ushtrisë ndaj këtij kërcënimi lidhet me atë që raporti e përshkruan si “refuzim mendor” të ushtarëve për të pranuar një realitet të ri, në të cilin niveli i presionit është shumë më i lartë se ai me të cilin janë mësuar.
Raporti shton se ushtarët do të përshtaten gradualisht me këtë realitet, por thekson se kjo do të kërkojë kohë për shkak të ndryshimit të thellë kulturor dhe psikologjik që ka imponuar lufta moderne me dronë.
Në aspektin operacional, raporti vlerëson se sistemet mbrojtëse kundër dronëve mund të ofrojnë vetëm një efektivitet të pjesshëm. Sipas tij, “mjeti më i mirë i frenimit” është shkaktimi i humbjeve të mëdha ndaj kundërshtarit për çdo sulm që ai kryen, duke pretenduar se humbja e territorit është faktori më i dhimbshëm për armiqtë e Izraelit.
Raporti bën thirrje për një politikë që parashikon aneksimin e territoreve të reja pas çdo sulmi nga palët kundërshtare dhe lejimin e projekteve të reja kolonizuese në këto zona. Sipas këtij vlerësimi, lidhja e çdo sulmi të Hezbollah (Hizbullahut) me humbjen e përhershme të territoreve në jug të Lebanon (Libanit) mund ta detyrojë grupin të rikthehet në armëpushim.
Raporti përfundon duke theksuar se “mënyra më e mirë për t’ia imponuar armëpushimin armikut është që ai të kuptojë se sulmet e tij sjellin përfitime për palën tjetër”, duke nënkuptuar një strategji frenimi të bazuar në zgjerimin e kontrollit territorial si përgjigje ndaj përshkallëzimit ushtarak.
