Ndërsa këndonin, ai buzëqeshte dhe qeshte. Por pas pak e pashë të ulte kokën dhe mbi të u shfaq një trishtim i madh. Në mes të gjithë kësaj kënaqësie, ndërgjegjja e tij filloi ta shqetësonte.
Pastaj ngriti kokën dhe tha duke folur me veten:
“U bëra i krishterë për shkak të një shuplake,
ndërsa po të kisha duruar, nuk do të kisha pasur dëm.
Kokëfortësia dhe krenaria më rrethuan,
dhe shita syrin e shëndoshë për një të verbër.”
Pastaj tha:
“Ah sikur nëna të mos më kishte lindur!
Ah sikur të kisha ndjekur fjalën që tha Umeri!
Ah sikur të isha bari deveje në shkretëtirë,
ose rob te fiset Rabia apo Mudar.”
Pra mbreti thoshte:
“Ah sikur të isha bari”, megjithëse kishte gjithë këtë pasuri dhe mirësi.
Pastaj uli kokën me trishtim për atë që kishte ndodhur. Vendosi dorën në fytyrë dhe – thotë tregimtari – “Pasha Allahun, pashë lotët e tij që rridhnin mbi mjekrën e tij si kokrra margaritarësh”, derisa shërbëtoret u turpëruan dhe u larguan.
✍ Dr. Abdullah el Asker
