“Më kanë ardhur shumë mesazhe nga qytetarë të thjeshtë lidhur me këtë ndryshim të papritur në qëndrimin e qeverisë siriane, si dhe përfshirjen e udhëheqjes së QSD-së në delegacionin sirian në Mynih.
Më lejoni t’ju tregoj historinë e plotë, pa shtesa dhe pa mungesa…
Nga përvoja e Suweidës, qeveria ka nxjerrë një mësim që nuk do ta harrojë kurrë. Çfarë do të thotë kjo?
Të mos i besojë askujt, të manovrojë dhe të përfshijë kundërshtarët, t’ua heqë tapetin nën këmbë me qetësi dhe pa zhurmë.
Me fjalë të tjera:
Shtypi amerikan ka konfirmuar disa herë se Al-Sharaa ka imponuar një realitet të ri në lindje të Eufratit, gjë që nuk ishte në llogaritjet e Uashingtonit.
Arsyeja është se disa marrëveshje u nënshkruan disa ditë më parë në Erbil, në praninë e Tom Barak, përpara fillimit të betejës në lagjet Sheikh Maqsoud dhe Ashrafieh.
Këtu qeveria kuptoi se po përballej me një stuhi reagimesh ndërkombëtare: Kongresi amerikan u aktivizua, Bashkimi Evropian gjithashtu. Dhe për këtë arsye, ajo u përball me dy zgjedhje pa alternativë të tretë:
Ose të mos përsëriste përvojën e Suweidës, dhe për këtë arsye nxitoi të ftonte partitë kurde në Pallatin Popullor për t’i vënë Perëndimit përballë një situate të sikletshme para se të ishte vonë — dhe kjo ndodhi vërtet.
Dhe kështu, përfshirja e delegacionit të QSD-së në delegacionin qeveritar, me buzëqeshje të gjera para mediave… Kjo është loja e të mëdhenjve dhe nuk është një hap i rastësishëm.
Me fjalë të tjera:
Për t’i vënë në siklet anëtarët e Kongresit para botës në Mynih dhe për të dërguar mesazhin: “Ne jemi dakord, nuk ka nevojë për vendime ndëshkuese kundër Damaskut.”
Si pasojë, u shua shumica e zemërimit të anëtarëve të Kongresit, të cilët vetëm disa ditë më parë po rrihnin daullet e luftës në Shtëpinë e Bardhë për të vendosur sanksione dhe për të nxjerrë ligje për “mbrojtjen e kurdëve”.
Prandaj askush të mos më pyesë pse Turqia është e heshtur, sepse ajo i njeh mirë prapaskenat e kësaj loje.
Përmbledhje:
• Projekti i sanksioneve nga Kongresi ra para se të lindte.
• Projekti për nxjerrjen e një vendimi “për mbrojtjen e kurdëve” dështoi.
• Takimi i Bashkimit Evropian u anulua para se të zhvillohej.
Dhe natyrisht, neve kurdëve, mes gjithë kësaj propagande, brohoritjeje, fotografish dhe shfaqjesh para kamerave, na mbeti vetëm kjo pjesë nga e gjithë kjo “gatim politik”.
Por në terren, akrepat e orës nuk do të kthehen pas. Gjërat po shkojnë drejt zgjidhjes gradualisht, sipas planit të paracaktuar.
Prandaj nuk dua të thellohem më shumë, që të mos hyj në fusha të minuara politike, nga të cilat nuk kam nevojë.
Dhe ky lojtar profesionist në foton më poshtë…
Kini frikë nga fjalët e tij një herë, por nga buzëqeshjet e tij dhjetë herë më shumë.
Sepse kjo është loja e të mëdhenjve… dhe e profesionistëve, o bijtë e vendit tim.”
— Ali Tami
