Dr. Rebeeca Morgab
Një histori origjinale e myslimanëve dhe fesë së tyre në ishullin e largët verior.
Në shekullin njëzet e një, disa komunitete të vogla myslimane kanë filluar të vendosen në rajonet më veriore të botës, me xhaminë më veriore në botë që u hap në Inuvik, në Territoret Perëndimore të Kanadasë në vitin 2010. Grenlanda nuk ka pasur ndonjë prezencë të madhe myslimane, por disa individë myslimanë kanë luajtur role domethënëse në jetën grenlandeze, dhe çështjet politike që lidhen me islamin herë pas here kanë tërhequr vëmendjen e shtypit lokal. Turizmi modern dhe udhëtimet më të lehta kanë krijuar gjithashtu mundësi të reja për myslimanët që të përjetojnë Grenlandën. Për shembull, Mostafah Salameh nga Skocia u bë i pari mysliman që kreu një ecje të tërë nëpër ishull në vitin 2017.
Takimet dhe polemikat
Nga vitet 1950 deri në vitet 1990, përmendjet e islamit dhe myslimanëve në shtypin e Grenlandës shfaqeshin kryesisht si ese udhëtimesh apo profile vendesh. Kishte edhe editoriala që trajtonin disa aspekte të doktrinës, historisë ose ligjit islam si shpjegime të rastësishme. Në disa raste, lexuesit u informuan për ngjarjet e komunitetit mysliman në Danimarkë.
Një nga takimet e para të mëdha midis grenlandezëve dhe islamit ndodhi në vitin 1967, kur studenti në seminarin luteran të Nuuk-it mësoi rreth fesë islame dhe organizuan një ekspozitë për islamin, duke ndarë njohuritë e tyre me nxënësit e tjerë.
Në shekullin njëzet e një, diskutimet grenlandeze mbi islamin u ndikuan fuqimisht nga konteksti politik i imigracionit mysliman dhe sentimentet kundër myslimanëve në Danimarkë, sidomos pas publikimit të karikaturave të Profetit Muhamed në gazetën Jyllands-Posten në vitin 2005, gjë që shkaktoi protesta dhe bojkot në shumë vende myslimane për shkak të ndalimit të përfaqësimit artistik të Profetit në islam.
Politikanë lokalë dhe figura publike diskutuan për këto tema, duke përfshirë çështje mbi lirinë e shprehjes dhe reagimet ndaj provokimeve të tilla.
Në vitet pasuese, gazetat grenlandeze raportuan edhe për përplasje të komuniteteve grenlandeze me myslymanë në zonat e Danimarkës (si Gellerup), ku tensionet kulturore çuan në konflikte dhe, në fund, zhvendosje të disa familjeve për sigurinë e tyre.
Një tjetër valë interesi për islamin erdhi në vitin 2015 pas sulmit ndaj revistës Charlie Hebdo në Francë, që nxiti debate rreth botimit të karikaturave të Profetit dhe mundësisë së kërcënimeve ndaj gazetarëve në vende të largëta si Grenlanda.
Një ligj i propozuar në Danimarkë në vitin 2020, që kërkonte përkthimin e të gjitha predikimeve fetare në gjuhën daneze për të parandaluar izolimin kulturor, u kundërshtua nga udhëheqësit fetarë në Grenlandë dhe Feroe dhe u tërhoq në vitin 2023.
Banorët myslimanë në Grenlandë
Një nga myslimanët më të njohur në Grenlandë është Wassam Azaqeer, një libanez që u transferua atje në vitet 2000 dhe hapi një restorant të popullarizuar në Nuuk. Historia e tij u bë e famshme ndërkombëtarisht në vitin 2011, kur një televizion arab raportoi se restoranti i tij vizitohej nga rreth 200 klientë në ditë. Azaqeer duhet të agjëronte deri në 21 orë gjatë Ramadanit për shkak të dritës së gjatë të ditës në verë, por ai zakonisht vendoste të qëndronte në Grenlandë për të mos qenë i vetmi që nuk agjëronte.
Në zonat e Arktikut dhe Sub-Arktikut, disa myslimanë zgjedhin metoda alternative për t’i përmbushur rregullat e agjërimit gjatë Ramazanit, duke i përshtatur sipas ciklit të diellit në vendet ku nata ose dita nuk bien në mënyrë të qartë.
Një tjetër mysliman i njohur ishte Ahmed Akkari, i cili punoi si mësues në Narsaq dhe më vonë shkroi përvojat e tij në një libër ku refuzon ekstremizmin e dhunshëm ndërsa mbetet besimtar musliman. Përvoja e tij në Grenlandë e ndihmoi të ndryshojë pikëpamjet e tij radikale dhe të reflektojë mbi qëndrimet e tij të mëparshme.
Në përmbledhje, Grenlanda nuk ka një komunitet të madh mysliman apo institucione të organizuara fetare myslimane, por ka pasur individë dhe diskutime publike që pasqyrojnë mënyrën se si kultura, politika dhe feja ndërveprojnë në një mjedis shumë të largët dhe të ndryshëm nga vendet ku shumica e myslimanëve jetojnë.
