Lëvizjet anti-emigrantë në Europë me njerëz të hurit e litarit
Të veshur me bluza të zeza me një kryq të hekurt, një duzinë burrash marshuan nëpër qendër të Reykjavikut të premten në mbrëmje, duke kërkuar vëmendje.
Në Poloni dhe Holandë, vigjilantët, siç quhen vigjilantët e maskuar, janë mbledhur përgjatë kufirit gjerman, të gatshëm për të ndaluar çdo azilkërkues që hasin. Në Belfast, ata kanë patrulluar pas perëndimit të diellit, duke kërkuar që migrantët dhe njerëzit me ngjyrë të tregojnë identifikimin, raporton The Guardian.
Secili prej këtyre grupeve, pjesë e një vale të re lëvizjesh vigjilante anti-emigrante që janë shfaqur në të gjithë Evropën në muajt e fundit, përpiqet të paraqitet si një lloj force mbrojtëse. Por ekspertët që studiojnë vigjilantët paralajmërojnë se veprimet e tyre shpesh përkeqësojnë problemet e sigurisë, përhapin frikë dhe nxisin të djathtën ekstreme.
“Është kryesisht simbolike. Ata nuk po e ndalojnë migrimin. Ata nuk po kontribuojnë në rrugë më të sigurta”, tha Tore Bjorgo, një profesor në Universitetin e Oslos dhe ish-drejtor i Qendrës së Universitetit për Kërkime mbi Ekstremizmin. “Është një spektakël mediatik, dhe shpesh për qëllime politike, pasi organizatat e ekstremit të djathtë e përdorin atë si një mënyrë për të fituar publicitet dhe për të rekrutuar anëtarë të rinj.”
Aktivistët e të drejtave të njeriut dhe zyrtarët qeveritarë i kanë përshkruar veprimet si të bazuara në frikë dhe të nxitura nga dezinformimi. Në prag të trazirave në Spanjë, mesazhet raciste në mediat sociale u rritën me 1,500%, sipas të dhënave të qeverisë qendrore, ndërsa Komiteti i Helsinkit për të Drejtat e Njeriut me seli në Varshavë i lidhi ngjarjet në Poloni me “një narrativë politike të radikalizuar që e portretizon migrimin si një kërcënim, duke nxitur frikën sociale dhe mosbesimin ndaj institucioneve shtetërore”.
Ndërsa vigjilentët mund të veprojnë nga frika, ata shpesh ngjallin edhe më shumë frikë tek ata që supozohet se po përpiqen të mbrojnë. “Ka shumë pak prova që ata i bëjnë njerëzit të ndihen më të sigurt në rrugë – krejt e kundërta”, tha Bjorgo, i cili vuri në dukje se ndërsa ata rrallë përdorin dhunë fizike, stili i tyre militant tregon potencialin për dhunë që është mjaft e frikshme, veçanërisht për pakicat. “Një numër i mirë i pjesëmarrësve janë kriminelë të njohur dhe njerëz të dhunshëm, kështu që ata në përgjithësi frymëzojnë më shumë frikë sesa një ndjenjë sigurie.”
Për disa, vigjilantizmi është një mënyrë për të riformësuar imazhin e tyre. Një studim i vitit 2016 i një grupi në Norvegji zbuloi se shumë anëtarë kishin të kaluar kriminale, duke filluar nga dhuna në familje deri te trafikimi i drogës dhe vjedhja me thyerje. “Kjo është mënyra e tyre për të përmirësuar reputacionin e tyre në komunitet”, tha Bjorgo.
Raportet e fundit nga Islanda dhe Irlanda e Veriut sugjerojnë se kriminelët e dënuar vazhdojnë të formojnë shtyllën kurrizore të këtyre lëvizjeve. Në Islandë, presidenti i sindikatës kombëtare të policisë, Fjolnir Seaemundsson, tha se policia ishte informuar se rojet e policisë – të cilët pretendojnë se po mbrojnë islandezët nga emigrantët – kishin bërë kërcënime ndaj atyre që i kritikonin, duke përfshirë edhe t’u thoshin grave se ato duhet të “heshtin përgjithmonë”.
Ideja që njerëzit mendojnë se mund ta marrin ligjin në duart e tyre është një shkak për shqetësim, i tha ai agjencisë lokale të lajmeve Vísir. “Ka shumë shembuj që tregojnë se kjo gjithmonë përfundon keq.” /tesheshi.com/
