Deklaratat e fundit të dy ministrave të kabinetit izraelit kanë ndezur edhe një herë debatin mbi të ardhmen e Bregut Perëndimor dhe perspektivën e një shteti palestinez. Retorika e tyre tregon qartë një orientim politik drejt aneksimit de facto të territoreve palestineze dhe shpërfilljes së plotë të procesit të paqes.
Sovranitet mbi Bregun Perëndimor – “përgjigje ndaj armiqve”
Ministri i Energjisë deklaroi se vendosja e sovranitetit mbi Bregun Perëndimor është një hap strategjik që synon t’u japë përgjigje jo vetëm kundërshtarëve të Izraelit, por edhe atyre që flasin për një shtet palestinez. Ai theksoi se ky hap përbën një prioritet më të madh se zgjerimi i Marrëveshjeve të Abrahamit, duke nënkuptuar se politika e brendshme kolonialiste i paraprin çdo normalizimi rajonal. Në të njëjtën kohë, ai nënvizoi një vizion të qartë ideologjik: “Midis detit dhe lumit do të ketë vetëm një shtet – shteti i popullit hebre.”
Thirrje për shpërbërjen e Autoritetit Palestinez
Ndërkohë, ministri i Ekonomisë foli për një “moment historik”, duke e quajtur kohën e tanishme si periudhën e duhur për vendosjen e sovranitetit mbi Bregun Perëndimor dhe shpërbërjen e Autoritetit Palestinez. Kjo retorikë, e artikuluar nga një anëtar i qeverisë, shënon një hap të qartë drejt minimit të çdo mundësie për negociata politike dhe drejt rrëzimit të strukturës së vetme zyrtare që përfaqëson palestinezët në arenën ndërkombëtare.
Implikime politike dhe ndërkombëtare
Këto deklarata nuk janë thjesht fjalë të izoluara, por shënojnë një orientim të vazhdueshëm të politikës izraelite: forcimin e kolonive, aneksimin gradual dhe legjitimimin e një realiteti ku palestinezëve u mohohet shtetësia. Një zhvillim i tillë do të përbënte jo vetëm një sfidë serioze për të drejtën ndërkombëtare, por edhe një provë për vendet që kanë normalizuar marrëdhëniet me Izraelin përmes Marrëveshjeve të Abrahamit.
