Ish-këshilltari i Presidentit izraelit Shimon Peres, Jonathan Adiri, për Turqinë:
Turqia nuk dëshiron më një vend në tryezën e Lindjes së Mesme — ajo po e ndërton vetë atë tryezë.
Erdogan synon të krijojë baza në zemër të Sirisë. Nëse dështojmë të formësojmë frontin tonë verior, një luftë përfaqësuese mes Izraelit dhe Turqisë bëhet një kërcënim real — shumë më i rrezikshëm se Irani.
Turqia nuk është Irani. Ajo nuk është e izoluar ekonomikisht apo në ndikim. Është një fuqi rajonale dinamike dhe në rritje, me njërën këmbë në Perëndim, duke mbajtur ndikim mbi BE-në, dhe në harmoni me Lindjen.
Kjo nuk është një parashikim për të ardhmen — Ushtria Turke tashmë është një realitet. Si ushtria e dytë më e madhe e NATO-s, ata prodhojnë 70% të pajisjeve të tyre në vend dhe janë tani prodhuesi i katërt më i madh i dronëve në botë.
Leva më e madhe e Turqisë nuk është ushtarake. Tubacionet e gazit natyror që kalojnë përmes territorit të saj e bëjnë atë kyçe për sigurinë energjetike të Evropës.
Izraeli duhet të veprojë me vendosmëri për të parandaluar një luftë të ardhshme me Turqinë.
Ekzistojnë dy aleanca të mundshme:
1. Një bllok i moderuar sunit me Egjiptin, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Arabinë Saudite, me ndërmjetësimin e Shtëpisë së Bardhë.
2. Aleanca ekzistuese me Greqinë dhe Qipron.
Por në fund, duhet të identifikojmë interesa të përbashkëta me Turqinë dhe të kalojmë nga konfrontimi në bashkëpunim.
Burimi: ynet
