Regjistrimet e fundit audio dhe video, të transmetuara fillimisht nga Kanali 13 izraelit, kanë ekspozuar një realitet tronditës brenda akademisë fetare paraushtarake “Bnei David”, e vendosur në vendbanimin e paligjshëm Eli në Bregun Perëndimor të pushtuar.
Daily Sabah raporton se dy nga figurat kryesore të këtij institucioni, Rabbi Eliezer Kashtiel dhe Rabbi Giora Redler, janë kapur duke përdorur një gjuhë që jo vetëm shpërfaq racizëm biologjik, por lartëson hapur elementë të botëkuptimit të Adolf Hitlerit.
Në këto regjistrime, Kashtiel, i cili drejton një akademi që përgatit direkt ushtarët e ardhshëm të ushtrisë izraelite, i përshkruan jo-hebrenjtë – veçanërisht arabët – si qenie gjenetikisht inferiorë, duke mbrojtur skllavërimin e tyre si një formë “mirësie”.
Sipas tij, të jesh skllav i një hebreu është gjendja më e lartë që një arab mund të arrijë, pasi ai pretendon se ata janë “të lumtur” në këtë nënshtrim dhe nuk kanë aftësi për të vetëqeverisur.
Ky lloj diskursi nuk është thjesht një mendim i izoluar, por pasqyron një ideologji të rrezikshme supremaciste që po infekton brezat e rinj. Nga ana tjetër, Rabbi Giora Redler ka tejkaluar çdo kufi etik dhe historik duke deklaruar para studentëve se Hitleri ishte “personi më korrekt që ka jetuar ndonjëherë”, dhe se gabimi i tij i vetëm ishte se “ishte në anën e gabuar”.
Për Redler, kërcënimi i vërtetë për popullin hebre nuk ishte gjenocidi nazist, por humanizmi dhe laicizmi, të cilat ai i cilëson si “Holokausti i vërtetë”. Këto deklarata nxjerrin në pah një hipokrizi monumentale që qëndron në zemër të sionizmit ekstremist.
Është një paradoks i pështirë që një lëvizje, e cila legjitimitetin e saj ndërkombëtar e ka ndërtuar mbi traumën e Holokaustit dhe persekutimin nga nazizmi, tani përdor të njëjtën logjikë të “racës superiore” për të shtypur një popull tjetër.
Kjo tregon një fytyrë të dyfishtë të tmerrshme. Nga njëra anë, Izraeli e përdor kujtesën e viktimave të fashizmit si mburojë morale ndaj kritikave botërore, ndërsa nga ana tjetër, brenda institucioneve të tij shtetërore dhe fetare, kultivon një urrejtje që kopjon pikë për pikë retorikën hitleriane.
Nuk mund të dënosh nazizmin kur ai të godet ty dhe ta përqafosh atë kur të shërben për të justifikuar pushtimin, racizmin biologjik dhe dehumanizimin e palestinezëve. Ky degradim moral, vërteton se ideologjia e pushtimit nuk ushqehet nga mbrojtja, por nga një ndjenjë supremacie që e sheh tjetrin jo si njeri, por si pronë.
Nëse këto fjalë do të thuheshin nga kushdo tjetër, bota do të ulërinte për antisemitizëm, por kur ato vijnë nga goja e rabinëve sionistë, heshtja institucionale vërteton standardin e dyfishtë që dominon politikën e sotme. /tesheshi.com/
