Në një sinqeritet që kaloi kufijtë e pafytyrësisë, kryetari i Knesset-it izraelit (parlamenti me një dhomë), Amir Ohana, u ofrua të shpallte objektivin kryesor dhe të vërtetë të sulmit terrorist izraelit mbi një lagje banimi në kryeqytetin e Katarit, Doha. Ohana shkroi në një postim në platformën “X” (ish-Twitter), duke e përshkruar sulmin si një “mesazh për gjithë Lindjen e Mesme”… Kështu, haptazi, pa dredhi.
Lindja e Mesme përfshin “të gjitha shtetet arabe, Turqinë dhe Iranin”… Do të thotë që entiteti sionist nuk e njeh “sovranitetin” e këtyre shteteve, dhe se ka të drejtë t’i shkelë, t’i sulmojë kurdo që dëshiron. Ligji ndërkombëtar le të shkojë në ferr, pasi nuk ka vlerë teksti i tij që ndalon shkeljen e sovranitetit të shteteve, që e heq legjitimitetin nga “operacionet e vrasjeve të civilëve” jashtë zonave të konfliktit dhe i klasifikon ato si krime ndërkombëtare.
12 sulme ajrore në Doha
Aviacioni izraelit kreu 12 sulme ajrore me 15 avionë luftarakë të padukshëm (që nuk zbulohen nga radarët), mbi një lagje në Doha ku banonin udhëheqës “politikë” të Hamasit, të cilët përbënin delegacionin negociator për bisedimet e armëpushimit në Gaza, që zhvilloheshin me ndërmjetësim egjiptian-katar. Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu shpalli se sulmet kishin si objektiv Khaled Meshaal, udhëheqës i Hamasit, Khalil al-Hayya, kreu i delegacionit negociator, dhe Zaher Jabarin, anëtar i Byrosë Politike të Hamasit.
Plani i Trump-it dhe mashtrimi ndaj Iranit
Sipas “Al Jazeera”, delegacioni ishte në mbledhje për të shqyrtuar planin e presidentit amerikan Donald Trump për armëpushimin dhe shkëmbimin e të burgosurve.
Këtu kujtojmë atë që ndodhi gjatë raundit të pestë të negociatave mes SHBA-së dhe Iranit për programin bërthamor të këtij të fundit, në qershor të kaluar, kur Izraeli kreu një sulm ushtarak të gjerë ndaj Iranit. Më vonë u bë e qartë se Trump-i kishte mashtruar Iranin në favor të Izraelit.
A thua se Trump-i, me planin e tij të paqartë për armëpushimin në Gaza, të shpallur para dy ditësh, dëshironte ta mashtronte Hamasin dhe ta tërhiqte delegacionin e saj për t’u mbledhur në Doha, duke ia lehtësuar Izraelit operacionin e atentatit? Ky është një skenar shumë i mundshëm.
Nga qëndrimet e tij, shihet se Trump është i magjepsur nga “miku i tij nazist” Netanyahu, ose është shndërruar në një vegël të bindur në duart e tij. Dihet mirë se Netanyahu nuk do të guxonte ta kryente këtë sulm terrorist mbi Katar pa dritën jeshile nga Trump-i.
Shkelja e sovranitetit të 5 shteteve arabe për dy ditë
Duke iu kthyer deklaratës së Amir Ohana-s (me origjinë marokene, homoseksual), ç’është me shtetet arabe? Kur do të zgjohen nga gjumi i thellë dhe të kuptojnë se të gjitha janë të pambrojtura nga pabesia, terrorizmi dhe kriminaliteti i përhershëm izraelit, të mbështetur nga SHBA?
A nuk mjafton për t’u zgjuar fakti që Izraeli, gjatë dy ditëve të fundit, ka sulmuar dhe ka shkelur sovranitetin e pesë shteteve arabe: Libanin, Sirinë, Jemenin, Katarin dhe Tunizinë (me një dron izraelit, pranë brigjeve të saj, ndaj një anijeje të Flotës së Qëndresës që synonte të thyente bllokadën e Gazës)? Dhe pa përmendur genocidin e përhershëm mbi Gazën prej 23 muajsh.
Është e vërtetë se shtetet arabe kanë shpallur solidaritet me Katarin dhe kanë lëshuar deklarata të ashpra duke dënuar sulmin izraelit, ashtu si edhe dënimet evropiane e ndërkombëtare, përfshi nga Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, Antonio Guterres. Por a mjaftojnë dënimet që në fund janë vetëm fjalë? A nuk duhet që arabët të bashkohen mbi vendime dhe masa praktike ndëshkuese ndaj Izraelit? Nuk po flasim për luftë. Po flasim për masa diplomatike, politike dhe ekonomike në dorën e tyre – si pezullimi i marrëveshjeve të normalizimit, i bashkëpunimit tregtar, dëbimi i ambasadorëve, dhe mjete të tjera ndëshkuese e të dhimbshme.
Pse Katari dhe delegacioni negociator?
Larg objektivit kryesor të shpallur nga Ohana, cilat janë synimet e Izraelit nga ky sulm mbi Katarin, i cili është ndërmjetës bashkë me Egjiptin në negociatat e armëpushimit në Gaza, nën kujdesin amerikan? Dhe pse të synohej delegacioni negociator, në një precedent të paprecedentë në botë?
Sulmi mbi Katarin është një shpallje e hapur, me zjarr, se “entiteti sionist” është i gatshëm të thyejë çdo vijë të kuqe dhe të shkelë çdo kufi gjeografik ose ligjor për të ndjekur armiqtë apo kundërshtarët, pa marrë parasysh sovranitetin e shteteve. Kjo mesazh përputhet me fjalët e hapura të Ohana-s.
Netanyahu, duke synuar Katarin, synon të dështojë procesin negociator me Hamasin dhe ta detyrojë Katarin të tërhiqet nga roli i tij, gjë që ndodhi realisht pas njoftimit të Katarit për pezullimin e përpjekjeve të tij ndërmjetësuese. Netanyahu synon gjithashtu të likuidojë udhëheqësit e Hamasit që i përmendi në deklaratat e tij pas sulmit, duke e paraqitur operacionin para shoqërisë izraelite si një fitore që do t’i kompensonte dështimet në arritjen e objektivave të luftës gjenocidale në Gaza.
Gjithashtu, dëshironte të terrorizonte negociatorët dhe t’i detyronte ata të bënin lëshime. Por gjërat nuk shkuan sipas dëshirës së Netanyahut: operacioni dështoi, pasi Hamasi shpalli shpëtimin e udhëheqësve të synuar. Dhe mbi Izraelin u derdhën reagime ndërkombëtare dhe evropiane të zemëruara, që e goditën në imazh dhe e shtuan izolimin e tij diplomatik në botë.
147 pengje nga Gaza dhe një dosje e zezë
Izraeli ka një dosje të zezë të shkeljes së sovranitetit të shteteve, me atentate ndaj kundërshtarëve në periudha të ndryshme. Por tani po ushtron terror dhe arrogancë mbi shtetet arabe, me mbështetje amerikane, me synimin që arabët të nënshtrohen të gjithë nën udhëheqjen e tij.
Edhe ndaj Katarit, i cili kishte arritur së bashku me Egjiptin të ndërmjetësonte dy marrëveshje armëpushimi mes Izraelit dhe Hamasit – në nëntor 2023 dhe janar 2025 – që sollën kthimin e rreth 147 pengjeve nga Gaza në Izrael. Ndërkohë, ushtarakisht, Izraeli nuk kishte arritur të çlironte veçse 8 pengje gjatë gjithë periudhës së luftës së genocidit që zgjat prej 23 muajsh.
Katarit, si një lajmëtar paqeje, i cili ka zgjidhur shumë konflikte ndërkombëtare me aftësitë e tij negociatore dhe qasjen e tij tolerante, nuk i takon ligjërisht dhe moralisht të jetë objektiv ushtarak. Po kështu, delegacioni negociator i Hamasit është i mbrojtur dhe nuk lejohet të synohet. Ndërmjetësit dhe negociatorët gëzojnë mbrojtje ligjore ndërkombëtare, dhe sulmi ndaj tyre përbën krim lufte. Por ky është Izraeli – shteti rebel.
Nga Said al-Sunni – Burimi: Al Jazeera Mubasher
