Ndryshime thelbësore në kurrikulat palestineze: Zhdukja e hartës së Palestinës, fshirja e himnit kombëtar dhe e simboleve kombëtare… Kush është përgjegjës për fshirjen e identitetit?
Burime arsimore kanë zbuluar se priten ndryshime në kurrikulat palestineze, të planifikuara për t’u zbatuar duke filluar nga viti shkollor 2026–2027, të cilat përfshijnë ndryshime të gjera në përmbajtjen e librave shkollorë. Sipas këtyre burimeve, këto ndryshime përfshijnë fshirjen e himnit kombëtar, ndryshime në emrat e qyteteve palestineze, zëvendësimin e termave kombëtarë me të tjerë që pretendohet se janë “neutralë”, si dhe anulimin e simboleve të rëndësishme kombëtare dhe historike.
Burimet sqaruan se himni kombëtar është hequr nga librat e klasës së parë, janë fshirë poezi kombëtare dhe emra qytetesh palestineze si Jaffa, janë eliminuar hartat që mbanin shprehjen “Jeruzalemi, kryeqyteti”, dhe është zëvendësuar shprehja “Jeruzalemi, kryeqyteti i Palestinës” me formulime të përgjithshme.
Gjithashtu, fjala “sionist” është hequr plotësisht nga librat, termi “qytet palestinez” është zëvendësuar me shprehje neutrale, “muxhahid” është bërë “mbrojtës”, ndërsa “i burgosuri” është kthyer në “i shtypur”.
Është anuluar konsiderimi i Jaffës si qytet palestinez dhe janë fshirë simbole palestineze si Dalal al-Mughrabi dhe Deir Yassin, si dhe himnet “Afdiika ya watani” dhe “Lan narhal”.
Këto ndryshime përfshijnë rreth 300 shtrembërime politike në librat nga klasa e parë deri në të dhjetën.
Burimet treguan se po zhvillohen takime konsultative në kryeqytetin francez, Paris, nën kujdesin e UNESCO-s, ndërsa pritet që librat e rinj të shtypen me financim nga Bashkimi Evropian. Sipas faqes “Shahid”, këto ndryshime vijnë në kuadër të nënshtrimit të Autoritetit Palestinez ndaj diktateve ndërkombëtare, gjë që ka ngritur polemika të gjera mbi çështjen e identitetit palestinez në arsim.
Pedagogët paralajmërojnë se këto ndryshime mund të çojnë në riformësimin e ndërgjegjes së brezave palestinezë përmes zhdukjes së simboleve kombëtare dhe ngjarjeve themelore historike, duke ndikuar në kujtesën kombëtare dhe identitetin e nxënësve.
Ndërkohë që debati vazhdon, organizata civile dhe shoqërore kërkojnë zbulimin e plotë të fakteve dhe përfshirjen e shoqërisë në çdo ndryshim të kurrikulës.
Ministria e Arsimit të Lartë në Ramallah nxitoi të mohonte atë që po qarkullon në rrjetet sociale lidhur me kurrikulat palestineze, duke theksuar se përmban informacione të pasakta. Në një deklaratë të shtunën, ministria tha se shembujt e përhapur janë ndryshuar nga pushtimi izraelit në librat e shkollave të Jerusalemit, në kuadër të politikës së izraelizimit të arsimit dhe fshirjes së identitetit kombëtar.
Ajo theksoi se disa media kanë përzier qëllimisht angazhimet e Shtetit të Palestinës për përshtatjen e sistemit arsimor me standardet e UNESCO-s me shembuj të trilluar që nuk ekzistojnë në kurrikulat palestineze.
Ky mohim nuk bindi një pjesë të madhe të palestinezëve. Shkrimtari dhe analisti politik Ismail al-Rimawi theksoi se Autoriteti Palestinez ka ndjekur një rrugë ndryshimi të kurrikulave në mënyrë vullnetare, në përgjigje të diktateve perëndimore, pa “detyrim apo presion të drejtpërdrejtë”.
Ai tha se momenti aktual është zbuluese për rrjedhën politike, pasi nuk është më e mundur të justifikohet me presione apo mungesë alternativash, sepse ajo që po ndodh nuk është një reagim i detyruar apo një lëshim i përkohshëm, por një zgjedhje strategjike e vetëdijshme, e bazuar në shkëmbimin e ndërgjegjes me legjitimitetin, identitetit me financimin dhe të ardhmes me kënaqjen e pushtuesit.
Ai vlerësoi se autoriteti ka vendosur ta paguajë çmimin e mbijetesës së tij me ndërgjegjen e fëmijëve, përmes kurrikulave dhe klasave fillore, të cilat duhej të ishin vija e fundit e mbrojtjes së narrativës kombëtare, por janë shndërruar në hapësira nënshtrimi dhe rindërtimi të ndërgjegjes sipas kushteve të financuesit dhe logjikës së kolonizatorit.
Al-Rimawi shtoi se autoriteti ka shkuar më larg sesa i është kërkuar, në një sjellje tashmë të zakonshme, ku presionet e jashtme shndërrohen në mundësi të brendshme për të riprodhuar një diskurs të vjetruar, të zbrazët nga çdo përmbajtje çlirimtare.
Ai sqaroi se nuk mjafton më zbrazja e rezistencës nga kuptimi i saj politik dhe moral, por është kaluar në diçka më të rrezikshme: goditjen e rrënjëve të para të ndërgjegjes kolektive përmes manipulimit të kurrikulës palestineze, jo për ta zhvilluar, por për ta deformuar dhe zhveshur nga shpirti i saj.
Ai theksoi se përmbajtjet kombëtare janë fshirë ose zbehur, konceptet historike janë shtrembëruar dhe narrativa palestineze është paraqitur si një këndvështrim i diskutueshëm, jo si një realitet i bazuar në kolonializëm të vazhdueshëm.
Gjithashtu, çështja e të burgosurve është trajtuar si një dosje humanitare e ftohtë, Jerusalemi është shkëputur nga qendërsia e tij politike dhe emocionale, ndërsa e drejta e refugjatëve është margjinalizuar me një gjuhë të paqartë.
Të gjitha këto, sipas tij, bëhen nën titullin e “neutralitetit arsimor”, sikur neutraliteti në kontekstin e kolonializmit të mos ishte njëanshmëri ndaj më të fortit.
Ai shtoi se fshirja e himnit nga libri i klasës së parë, heqja e hartës së Palestinës dhe kundërshtimi i termit “Jeruzalemi, kryeqyteti i Palestinës”, të paraqitura si reformë arsimore, nuk janë gabime administrative, por krime politike dhe pedagogjike, sepse synojnë ndërgjegjen në fazën e saj fillestare.
Al-Rimawi theksoi se kjo ndodh në një kontekst lufte të hapur kundër kujtesës dhe identitetit palestinez, në një kohë gjenocidi në Gaza, zgjerimi kolonial në Bregun Perëndimor dhe judaizimi i përshpejtuar i Jerusalemit.
Ai nënvizoi se manipulimi i kurrikulës nuk është vetëm një lëshim politik, por një pjesëmarrje indirekte në krijimin e humbjes morale dhe psikologjike.
Sipas tij, ndërsa fëmijët palestinezë vriten sepse janë palestinezë, ata që mbijetojnë mësohen se Palestina është një ide e diskutueshme, Jerusalemi një term problematik dhe himni një detaj i panevojshëm.
Pavarësisht polemikave mes akuzave dhe mohimit zyrtar, çështja e “ndryshimit të kurrikulës” palestineze është bërë dominuese këto ditë dhe ngre shumë pyetje që kërkojnë përgjigje të qarta, më e rëndësishmja prej tyre: në interes të kujt bëhet ky ndryshim? Dhe kush është përgjegjës për përmbysjen e narrativës kombëtare?
