Dështimi për të përmbushur detyrimet financiare në kohën e duhur nuk është diçka e rrallë, as edhe në bankat islame. Përdorimi i formave jo të bazuara në borxh si mudarabah dhe musharakah nuk e mbron një bankë islame nga ky rrezik. Problemi qëndron në faktin se vendosja e gjobave (tarifa për vonesë) nuk lejohet në Sheriatin islam. Lejohen vetëm kostot reale që lidhen me mbledhjen e borxhit. Arsyeja është se gjobat për vonesë konsiderohen riba (kamatë) në jurisprudencën islame.
Kjo krijon disa probleme në bankat islame:
- Banka nuk mund të kompensohet për humbjen e kohës dhe mundësive për fitim.
- Klientët mund të mos ndihen të detyruar të paguajnë në kohë, duke krijuar motive për vonesë.
- Kjo rrit koston e financimit për bankën islame në krahasim me bankat konvencionale, pasi vonesat ndikojnë te klientët që paguajnë me përpikmëri.
- Në fund, banka mund të mbetet vetëm me klientë me rrezik të lartë (“klientë të këqij”).
Bankat islame kanë metoda të ndryshme për të përballuar këto raste. Më e zakonshmja është që vendosin një gjobë për vonesë ndaj atyre që nuk paguajnë në kohë. Por, këto gjoba nuk përfundojnë si të ardhura të bankës, por jepen për bamirësi. Kështu, presioni i tarifës për vonesë mbetet, pa u shndërruar në transaksion të ndaluar me riba, sepse banka nuk përfiton prej saj.
Baza ligjore e këtij penaliteti është pëlqimi paraprak i klientit, i cili shprehet në kontratën fillestare.
