📖 Thotë Imam Ibn el-Kajjim (Allahu e mëshiroftë):
duke folur për përzierjen (shoqërimin) me njerëzit,
e ka ndarë atë në katër lloje:
⸻
🟢 Lloji i parë:
Ai me të cilin përzierja është si ushqimi,
nuk mund të bëhet pa të ditë e natë.
Kur merr prej tij nevojën e vet,
e lë përzierjen,
pastaj kur ka nevojë për të,
përzihet me të përsëri — kështu vazhdimisht.
Ky lloj është më i rrallë se squfuri i kuq.
Dhe ata janë:
• dijetarët për Allahun dhe urdhrin e Tij
• dhe për dredhitë e armikut të Tij
• dhe për sëmundjet e zemrave dhe ilaçet e tyre
• këshilltarët për Allahun, Librin e Tij, të Dërguarin e Tij dhe krijesat e Tij
👉 Ky lloj — në përzierjen me ta — është fitimi, i gjithë fitimi.
⸻
🟡 Lloji i dytë:
Ai me të cilin përzierja është si ilaçi,
ka nevojë për të në kohë sëmundjeje.
Sa kohë je i shëndetshëm,
nuk ke nevojë për përzierjen me të.
Dhe ata janë ata që nuk mund të bëhet pa përzierjen me ta
në interes të jetesës,
dhe në kryerjen e asaj që ke nevojë
nga llojet e marrëdhënieve, bashkëpunimeve,
këshillimit dhe trajtimit të sëmundjeve e të ngjashme.
Kur e kryen nevojën tënde prej përzierjes me këtë lloj,
mbetet përzierja me ta…
⸻
🔴 Lloji i tretë:
Dhe ata janë ata me të cilët përzierja është si sëmundja,
sipas niveleve, llojeve, forcës dhe dobësisë.
⸻
▪️ Disa prej tyre:
Përzierja me ta është si sëmundja e pashërueshme,
dhe sëmundja kronike.
Ai është ai prej të cilit nuk përfiton
as në fe e as në dynja,
dhe megjithatë
patjetër do të humbësh për shkak të tij
fenë, dynjanë, ose njërën prej tyre.
👉 Ky, nëse përzierja me të bëhet e vazhdueshme,
është sëmundje vdekjeprurëse e frikshme.
⸻
▪️ Dhe disa prej tyre:
Përzierja me ta është si dhimbja e dhëmbit,
goditja e saj të dhemb shumë,
por kur largohet prej teje, qetësohet dhimbja.
⸻
▪️ Dhe disa prej tyre:
Përzierja me ta është ethe e shpirtit.
Ai është njeri i rëndë, i padurueshëm, i mangët në mendje,
nuk di të flasë që të të sjellë dobi,
dhe nuk di të dëgjojë që të përfitojë prej teje,
dhe nuk e njeh veten që ta vendosë në vendin e saj.
Nëse flet,
fjalët e tij janë si shkopinj që bien mbi zemrat e dëgjuesve,
me gjithë admirim të tij për fjalën e vet dhe gëzim për të.
Ai e lodh atë që është pranë tij sa herë që flet,
dhe mendon se është misk (aromë e mirë)
me të cilën zbukurohet mexhlisi.
Nëse hesht,
është më i rëndë se gjysma e një gur mulliri të madh
që nuk mund të bartet dhe as të tërhiqet në tokë.
⸻
📌 Është përmendur nga Imam Shafiu (Allahu e mëshiroftë) se ka thënë:
“Nuk është ulur pranë meje një njeri i rëndë,
veçse e kam ndjerë anën ku ishte ai më të ulët se ana tjetër.”
⸻
📌 Thotë Ibn el-Kajjim:
Një ditë pashë tek shejhu ynë — Allahu e shenjtëroftë shpirtin e tij —
një njeri nga ky lloj,
dhe shejhu po e duronte atë,
ndërkohë që forcat i ishin dobësuar nga mbajtja e tij.
Ai u kthye nga unë dhe tha:
“Shoqërimi me njeriun e rëndë është ethe katërshe (ethe të forta).”
Pastaj tha:
“Por shpirtrat tanë janë mësuar me ethet,
dhe u janë bërë zakon.”
⸻
👉 Në përgjithësi:
Përzierja me çdo kundërshtar (njeri të tillë)
është ethe për shpirtin,
qoftë e përkohshme apo e vazhdueshme.
Dhe nga vështirësitë e kësaj bote për robin
është që të sprovohet me një nga ky lloj,
dhe nuk ka zgjidhje tjetër veçse ta shoqërojë.
👉 Le ta shoqërojë me mirësi,
derisa Allahu t’i japë rrugëdalje dhe zgjidhje.
⸻
⚫ Lloji i katërt:
Ai me të cilin përzierja është shkatërrim i plotë,
dhe përzierja me të është si të hash helm.
Nëse ai që e ha gjen kundërhelm,
(përndryshe) Allahu e ngushëllohtë për fatin e tij.
Dhe sa i shumtë është ky lloj në mesin e njerëzve!
⸻
Ata janë:
• njerëzit e bidateve dhe devijimit
• ata që largojnë nga Suneti i të Dërguarit ﷺ
• ata që thërrasin në të kundërtën e tij
• ata që pengojnë nga rruga e Allahut dhe e shtrembërojnë atë
👉 Ata:
• e bëjnë bidatin sunet
• dhe sunetin bidat
• të mirën e bëjnë të keqe
• dhe të keqen e bëjnë të mirë
⸻
🌟 Përfundim:
Ky tekst është një udhëzues i thellë për zgjedhjen e shoqërisë:
• disa njerëz janë si jetë
• disa si nevojë
• disa si sëmundje
• dhe disa si shkatërrim
